Het sprookje verandert in een nachtmerrie

Oswaldo Giroldo, bijgenaamd Juninho, scoorde voor Middlesbrough in zijn eerste Premier League-wedstrijd (1-1 tegen Leeds), en hij scoorde voor Middlesbrough in zijn laatste Premier League-wedstrijd (1-1 tegen Leeds)....

Van onze correspondent

Bert Wagendorp

LONDEN

Na twee jaar in de hoogste Engelse voetbalafdeling daalde de club uit het noordoosten van Engeland zondagmiddag af naar de Nationwide League. Vierduizend supporters waren meegereisd naar Leeds, waar de ploeg van manager Bryan Robson moest winnen om het noodlot te ontlopen. Ze huilden hete tranen toen dat niet lukte.

De teleurstelling van de fans was begrijpelijk: ze waren er dit seizoen blindelings van uitgegaan dat hun club een gooi naar de topposities zou doen. Met de Braziliaan Juninho, een seizoen eerder al gekocht voor dertien miljoen gulden, met diens landgenoot Emerson (twaalf miljoen), de Italiaan Festa (acht miljoen) en met de spits van Champions League-winnaar Juventus, Fabrizio Ravanelli (21 miljoen, weeksalaris 120 duizend gulden) kon het gewoon niet misgaan.

Want bij Middlesbrough liep ook Engeland-international Barmby nog rond (in 1995 voor vijftien miljoen gekocht van Tottenham), plus de Braziliaan Branco - de man die in 1994 de Nederlandse WK-aspiraties aan diggelen schoot.

En dat sterrenelftal werd ook nog eens geleid door Bryan Robson, voormalig ster van Manchester United, die in de zomer van 1996 nog de kunst had kunnen afkijken als assistent van bondscoach Venables. Ze bedoelden maar in Middlesbrough, in hun gloednieuwe Riverside Stadium: Man United, here we come.

Maar het liep allemaal niet geheel volgens plan. Branco verdween al snel en Robson kwam tot de conclusie dat Barmby toch niet in zijn elftal paste. Hij mocht vertrekken naar Everton. Dat hielp ook niet. Van de eerste vijftien wedstrijden dit seizoen won Middlesbrough er één.

De keeper stapelde blunder op blunder, de verdediging bleek een lekke zeef, aan de opbouw ontbrak van alles. Ravanelli leek steeds vaker zijn gezicht in zijn shirt te verbergen om het gestumper om hem heen maar niet te hoeven aanzien. Alleen Juninho bezorgde de fans nog wel eens kippenvel.

Rond de kerst werd de situatie nijpend. Robson (40) moest zelf de kicksen weer uit de kast halen, vanwege het grote aantal ziektegevallen en blessures. Het dieptepunt kwam op 21 december. Op die dag moest Robson helaas tegenstander Blackburn Rovers bellen met de mededeling dat hij geen elftal op de been kon krijgen en dus niet zou komen opdagen. Zodat de rest van het seizoen in de stand achter de naam Middlesbrough het sterretje stond dat in Nederland wel eens wordt aangetroffen achter vijfde elftallen zaterdagmiddag-onderbond: drie punten in mindering w.n.o.

Voorzitter Gibson voert nu overleg met zijn advocaten om te kijken of een gang naar het Hooggerechtshof Middlesbrough alsnog de drie door de FA ingenomen punten kan terugbezorgen, en daarmee ook volgend seizoen een plaats in de hoogste afdeling.

Enige troost vormde de opmars in Coca-Cola Cup en FA Cup. In de finale van het eerste bekertoernooi verloor Middlesbrough recentelijk van het nietige Leicester City. En zaterdag resteert de wedstrijd die de fans zelfs met de degradatie kan verzoenen, als hij tenminste wordt gewonnen, de FA Cup Final tegen Chelsea, in Engeland de belangrijkste wedstrijd ter wereld.

Na die finale zal Middlesbrough afscheid nemen van zijn sterren. Juninho, Ravanelli en Emerson bedanken er hartelijk voor om in de eerste divisie te gaan spelen. Ravanelli (31 doelpunten) keert waarschijnlijk terug naar Italië (Inter Milaan), Manchester United is bereid dertig miljoen neer te leggen voor Juninho en Emerson verkast ook, vermoedelijk naar Betis Sevilla.

Robson blijft. Merkwaardig genoeg werden er een seizoen lang amper vraagtekens gezet achter de capaciteiten van de big spender zelf, hoe beroerd diens elftal ook presteerde. Robson zelf kent evenmin twijfel. 'Ik zal niet vertrekken, behalve als de voorzitter daar anders over denkt. Na de Cup Final zal ik met mijn spelers gaan praten, en doen wat het beste is voor Middlesbrough. Het wordt tijd dat deze club eens een prijs wint. En daarna moeten we Europa in.'

Redelijke eisen, op zich, van een manager die er de afgelopen twee jaar tachtig miljoen tegenaan gooide om door te stoten naar de top.

Meer over