ColumnWillem Vissers

Het spijkerbed van Ronald Koeman

Vrijwillig verliet Ronald Koeman het door hemzelf gespreide bed in Zeist, om onder de staalblauwe Catalaanse hemel het ultieme liefdesnestje van zijn loopbaan als trainer te bouwen. Het blijkt een spijkerbed. Au. De droombaan is verworden tot een schreeuw naar de uitgang. Trainer mogen zijn van Barcelona was als het mooiste cadeau, maar het blijkt een tweedehands prul, beschadigd bovendien, en je mag het niet terugbrengen.

Het verval van Barcelona is onaanvaardbaar. Van Atlético Madrid verliezen, uit, dat kan, maar niet zoals het zaterdag ging, en niet als de oogst na acht duels elf punten is. Een gelaten, bijna apathisch elftal hobbelde over het veld, met spelers van wie vorm iets is uit een ver verleden. De profs roepen irritatie op vanwege hun prestaties, afgezet tegen hun vorstelijke beloning.

Stadion Wanda Metropolitano, de tv-registratie van Atlético Madrid - Barcelona. Kijk onderin beeld, daar gebeurt het. De ene trainer, Diego Simeone, is als altijd de cowboy met de zwarte das. Hij danst langs het veld en voetbalt denkbeeldig mee. Zijn coachvak is het podium van kleinkunst. De ander, Ronald Koeman, is bijna nooit in beeld. Weggedoken in ellende. Soms treedt hij even naar voren. Hij maakt een vermoeide indruk. Zijn gezicht oogt grauw, ondanks de Spaanse zon. Hij draagt een blauw gewatteerd jasje, de onderste drukkers los. Zo’n jasje kleedt niet af.

Blikken van wanhoop, van paniek en boosheid. In de val van het verval gelokt. De nederlaag tekent zich af, ontstaan na een blunder van pupillenniveau van Ter Stegen, de doelman die uitrent als een bezetene. Koeman wrijft langs zijn slaap en lippen. De ogen staan verwilderd. Hier staat een man die zijn droom ziet vervliegen, die ook niet meer weet hoe de zaak nog te keren.

Hij stapte in, omdat hij het derde aanbod voor de droombaan niet kon weigeren, in een door corona en idioot hoge salarispost bijna failliete boedel. Messi wilde weg. Messi, op en neer vliegend naar Zuid-Amerika om in een doldwaas druk voetbalprogramma ook zijn land te dienen, is zaterdag de best betaalde deelnemer in de geschiedenis van de wandelsport. Ja, hij legt ballen panklaar op het hoofd van Lenglet en Griezmann, maar het helpt allemaal niets. Messi is de voetballer die zijn teamgenoten ook gewoon te slecht vindt en het opgeeft. Je zal als Messi met Braithwaite moeten voetballen. Of met Dembélé.

De ongekende lijst blessures, het onaanvaardbare gepruts van Dembélé en Griezmann, de financiële en bestuurscrisis, het is te veel. Frenkie de Jong doet aandoenlijk zijn best en is weer centrale verdediger als Piqué met een zware blessure uitvalt. De smaken zijn op. Aan veel zaken kan Koeman niets doen, maar ook hij is niet zonder fouten. De baan aanvaarden op het moment van ontploffingsgevaar was misschien de grootste. Messi’s kompaan Suárez wegsturen was spelen met vuur, al moest hij dan fors bezuinigen.

Het is bijna niet voor te stellen dat het nog goedkomt. Intussen woelt de nieuwe bondscoach Frank de Boer behaaglijk in het gespreide bed in Zeist. Hij heeft alleen zijn eigen kussen meegenomen.

Meer over