Columnpeter winnen

Het rood-wit-blauw waarin elke zichzelf respecterende renner een jaar wil fietsen

null Beeld

Al een aantal jaren wordt het NK wielrennen door sommige commentatoren een ‘gedevalueerde wedstrijd’ genoemd. Niet de crème de la crème van vaderlandse bodem doet mee, althans het laagje crème wordt steeds dunner. Zo kort voor de Tour hebben een aantal cracks andere dingen aan hun hoofd: in de Tour moet het gebeuren. Iets met ‘belangen’, publicitaire en sportieve belangen. Het NK past niet in de voorbereiding. Afgelopen zondag in Drenthe stonden onder andere Bauke Mollema, Wilco Kelderman, Dylan van Baarle, Steven Kruijswijk en Wout Poels niet aan de start. De tijd zal leren of de sportieve en publicitaire belangen in de Tour wel worden gediend.

Ik ken geen zichzelf respecterend renner die niet een jaar lang in het rood-wit-blauw rond wil fietsen. Zo’n trui kleedt af. Het niet starten moet dan maar als offer worden gezien.

Een buitenlandse ploegmanager liet zich eens ontvallen dat hij liever géén van zijn renners kampioen van zijn land zag worden, zelfs niet van de wereld. Want de sponsornamen kon hij niet goed op die shirts kwijt. Interessantdoenerij was dat. Gedweep met geldschieters. Een kampioenstrui kan het zonder opdruk stellen. Daar heeft de traditie wel voor gezorgd. Een kampioenstrui is een ­fetisj, zo niet een bokaal die in elke wedstrijd opnieuw door de wereldruimte wordt getorst.

Geen renner stond het rood-wit-blauw beter dan Mathieu van der Poel. Het maakte zijn verschijning nog dreigender. Zie hem op asfalt liggen na de gewonnen Amstel Gold Race. Een vlag op straat, kan het iconischer? Het gehannes met de spontaan aangereikte vlag bij het schaatsen of hardlopen verbleekt erbij.

Mathieu werd zondag in Drenthe afgemaakt. Daar was wel een shock and awe-offensief voor nodig van Jumbo-Visma. Een offensief dat het team zelf bijna de kop kostte. Maar wat een machtige koers, Jumbo-Visma deed niet aan interessantdoenerij. De ploeg speelde en verloor net niet. Knecht Tim Roosen was voor één dag de beste van Nederland, een heel jaar lang.

Ik herinner me de nationale titel van Ramon Sinkeldam in 2017. Team Sunweb liet ‘speciale’ kampioensshirtjes voor hem drukken. Aan niets was te zien dat Sinkeldam kampioen van zijn land was. De vlag was eigenlijk niet meer dan een smalle esthetische versiering. Er zat een gedachte achter die zo kan worden samengevat:

Wielrennen is een teamsport, en in een teamsport wil je niet dat de een er anders uitziet dan een ander. Bovendien pikt de sponsor het niet wanneer de een er anders uitziet dan een ander. Een renner die er anders uitziet dan een ander zal zich ook anders gedragen. En dat is in een teamsport waarin de een er niet anders kan en mag uitzien dan een ander een zonde tegen de menselijke natuur.

Het is een opvatting.

.

lis oratori, et Aquae Sulis praemuniet saetosus quadrupei, etiam chirographi miscere incredibiliter adfabilis matrimonii, ut agricolae vix libere corrumperet apparatus bellis, quod concubine

Apparatus bellis senesceret satis saetosus catelli, quod umbraculi circumgrediet Augustus, etiam aegre fragilis concubine conubium santet matrimonii, semper quinquennalis agricolae satis verecunde iocari Medusa, etiam oratori fortiter suffragarit umbraculi. Vix lascivius fiducias miscere fragi

Meer over