Het lijf van meerkamper Eelco Sintnicolaas sputterde dit keer niet tegen

Eelco Sintnicolaas, vaak door blesssures geplaagd, wint met speels gemak het NK zevenkamp. Hij is rustiger, luistert beter naar zijn lichaam en maakt zich op voor grote toernooien. 'Gewoon lekker dat het weer goed zit.'

Beeld Jiri Buller / de Volkskrant

Eelco Sintnicolaas (30) zweepte het publiek in het Omnisport Apeldoorn zondag nog maar eens op, met de polsstok rustend op zijn rechterschouder. Hij had nog één kans om over 5 meter 41 te springen. Onder gejoel en applaus zwierde hij gracieus over de lat, die roerloos bleef liggen. Daarna volgde er een schreeuw en twee gebalde vuisten richting zijn vader, die op de tribune de reactie van zijn zoon spiegelde.

Het emotionele onderonsje bij de NK meerkamp was begrijpelijk. Vijf jaar geleden sprong Sintnicolaas voor het laatst zo hoog bij een indoortoernooi. Het was een sprong die hem zelfvertrouwen gaf voor 2018. Sintnicolaas: 'Het is gewoon lekker dat het weer goed zit.'

Blessures

Voor de zoveelste keer mag de atleet dit jaar bewijzen nog niet afgeschreven te zijn. Blessures kenmerkten de laatste jaren het sportleven van de meerkamper. De ellende begon in 2015, bij de prestigieuze tienkamp in Götzis.

Sintnicolaas kreeg daar een stuiterende horde op zijn pols, blesseerde zich en rolde daarna van het ene naar het andere ongemak. Op de Spelen van Rio de Janeiro in 2016 was hij niet fit. Dat toernooi had hij zes jaar eerder aangemerkt als piekmoment van zijn carrière. Na iets meer dan 10 seconden op de 100 meter was het voorbij. Het lijf sputterde. Hij gaf op na het eerste onderdeel.

Na Rio was Sintnicolaas even helemaal klaar met atletiek. Hij bleef vier maanden ver weg van alles dat met sport te maken had. Uiteindelijk besloot hij toch door te gaan. Op zijn manier en met de nadruk op zelfstandigheid, om zo het plezier in het topsportleven te hervinden. Hij brak in goede harmonie met Vince de Lange, de coach die hem tien jaar bijstond.

Zonder trainer ging hij verder. Vorig jaar liet hij zien ook coachloos te kunnen excelleren. In Götzis verbeterde hij zijn vijf jaar oude Nederlandse record op de tienkamp.

Op de WK in Londen keerden oude demonen weer terug. Hij speelde een bijrol en gaf na het discuswerpen op vanwege een verrekte hamstring. Dus was afgelopen weekeinde bij de NK meerkamp de vraag of Sintnicolaas zich via onder meer een trainingsstage in Zuid-Afrika weer had herpakt na een dip. Het antwoord: ja. Hij veroverde de Nederlandse titel met speels gemak.

Beeld Jiri Buller / de Volkskrant

Sintnicolaas won vijf van de zeven onderdelen. Maar met 5.904 punten noteerde hij zijn achtste score ooit en bleef hij ruim 400 punten onder zijn Nederlands record zevenkamp uit 2013. Dat had hij wel ingecalculeerd. Okselfris was hij namelijk niet, zei hij na het toernooi: 'De rechterenkel was een beetje vervelend.'

Met name het hoog- en verspringen ging met de handrem erop. Na één poging hield hij het bij die onderdelen voor gezien. Sintnicolaas: 'De verleiding was groot nog een keer te springen. Maar mijn fysio zat op de tribune. Zij was speciaal uit Groningen gekomen om mijn enkel te tapen. Ze zou me nooit meer behandelen als ik een tweede keer zou springen, haha.'

Luisteren naar lichaam

Zo min mogelijk forceren en zo goed mogelijk luisteren naar zijn lichaam. Het is volgens hem de manier om zijn ouder wordende lichaam tot Tokio 2020 fris te houden. Het geldt vooral voor de kleinere toernooien. 'Of, zoals mijn fysio zei: 'Wat win je met die drie centimeter extra?' Op bijvoorbeeld de WK kan ik de pijn verdoven met een injectie. Hier wilde ik dat niet doen.'

De Eelco Sintnicolaas van een aantal jaren geleden had waarschijnlijk een ander besluit genomen, stelt Theo Bosch, die als geen ander het lijf van Sintnicolaas kent. Hij is al veertien jaar de masseur van de atleet. Zondag moedigde hij hem staand achter de tribune aan in het Omnisport. 'Eelco is de afgelopen jaren wat rustiger geworden, hij wordt tactisch nog steeds beter', aldus Bosch.

Beeld Jiri Buller / de Volkskrant

Het is essentieel in een sport waar een blessure altijd op de loer ligt, zoals bij de meerkamp. Bosch: 'Zo'n stok hoeft maar te breken en je bent aan de beurt. Verder is de belasting op het lichaam door al die onderdelen extreem hoog en in de meerkamp kun je er niet even tussenuit. The show must go on.'

Toch weet Bosch zeker dat Sintnicolaas zijn beste jaren nog voor zich heeft: 'Hij scherpt zijn Nederlands record nog aan', zegt hij met overtuiging.

Sintnicolaas heeft dit jaar twee toernooien aangemerkt waarop hij wil pieken: de EK in Berlijn en de WK indoor in Birmingham. De WK zijn over vier weken en de NK waren voor hem de perfecte generale repetitie voor dat toernooi: 'Vanwege mijn enkel heb ik hoog- en verspringen de afgelopen tijd gemeden. Dankzij de NK weet ik dat ik de komende vier weken moet springen. Wel voorzichtig, maar die enkel moet geprikkeld worden. Hij is een beetje lui.'

Meer over