AnalyseChampions League

Het is moeilijk schitteren in de wereld van topfitte mannen van de Champions League

De kwartfinales van de Champions League over één duel verliepen spectaculair en verrassend. Drie observaties.

Frenke de Jong baalt terwijl zijn tegenstanders een doelpunt vieren. Barcelona ging hard onderuit tegen Bayern Munchen. Beeld Getty Images
Frenke de Jong baalt terwijl zijn tegenstanders een doelpunt vieren. Barcelona ging hard onderuit tegen Bayern Munchen.Beeld Getty Images

Barcelona

Zelfs Frenkie de Jong lachte niet meer, vrijdag, na de 8-2 tegen Bayern München. Zelfs het zonnetje dat kan stralen op het middenveld en normaal meteen na de wedstrijd een doorwrochte tactische analyse heeft, viel terug in gemeenplaatsen. Dat het een schande was, Barcelona onwaardig. Dat hij niet in het bestuur zit, maar dat Barcelona veel problemen heeft en er veel zal moeten veranderen.

Barcelona is in diepe crisis, door verval dat grofweg gezegd al vijf jaar groeit, sinds de winst van de Champions League onder Luis Enrique. Barcelona is een huis dat van buiten al jaren een verfje kan gebruiken, maar omdat het uitzicht van binnen vaak nog behoorlijk is, is onderhoud telkens uitgesteld. Lees Hunger in Paradise van de Deen Rasmus Ankersen, een van de rendementsdenkers achter het voetbal van Mydtjylland en Brentford; het moeilijkste in sport is om een ploeg tijdig te verversen. Dat hoort al op het hoogtepunt, maar ja, winnaars schuif je niet zo makkelijk terzijde. Nu is het verval zo groot en definitief dat de crisis meteen diep is. Trainer Setién zal gedwongen vertrekken, net als vermoedelijk technisch directeur Abidal en later mogelijk voorzitter Bartomeu.

Frenkie de Jong zal blijven. Hij gaf zichzelf een 5,5 als cijfer voor dit seizoen. Dat was vóór de kwartfinale. Hij staat niet op zijn beste positie, linkshalf in een opbouwende rol. Ten Hag had die positie voor hem gecreëerd. Zijn ideale positie zal hij moeten verdienen bij Barcelona.

Individu

Het individu keek naar de hemel, alsof hij vroeg waarom hij door de voorzienigheid was verlaten. Is het einde van het tijdperk Lionel Messi daar? Nee, waarom, al is hij 33. Messi zal vermoedelijk nog genoeg moois laten zien, de vraag is alleen of dat in een winnend elftal is.

Het andere punt na vrijdag was: voetbal is een echte teamsport geworden. De tijd van één speler, wachtend op zijn acties, is voorbij. Dergelijke conclusies zijn gratuit. Voetbal is altijd een teamsport geweest. Het geniale individu verheft juist het collectief. Het is alleen steeds lastiger om ver boven anderen uit te steken, in een wereld van topfitte mannen.

Messi is trouwens een teamspeler bij uitstek. Hoe vaak hij anderen liet gloriëren, is ongekend. Feit is dat Ronaldo en Messi de laatste vijftien jaar heersten over het voetbal. Altijd stond minimaal een van hen in de halve finales van de Champions League. Maar of nu dan het einde van het individu is aangebroken? Natuurlijk niet. Zonder individuen is voetbal veel minder aantrekkelijk.

Neymar van Paris Saint-German is nog veel meer een individu dan Messi of Ronaldo. Door zijn maniertjes krijgt hij veel weerstand, maar hij is een speler voor wie je naar het puntje van je stoel schuift. Leipzig hoeft dinsdag helemaal niet op te kijken tegen het team PSG. Toch zullen de Duitsers vrees hebben voor Neymar en eventueel Mbappé. Het geniale individu bij de tegenstander is juist de angstdroom van teamdenkers.

Duitsers (en Fransen)

Ergens in 2001, bij een training van Co Adriaanse bij Ajax, keek de Duitser Ralf Rangnick toe. Hij schreef papier na papier vol. De Volkskrant vroeg wat hij daar deed. Topvoetbal bestuderen dus. Hij was zonder club, het Duitse voetbal was in 2000 afgegaan op het EK en op zoek naar zichzelf, naar andere wegen. Hij was geïmponeerd door de structuur en opleiding van Ajax en van het gegeven dat spelers van Ajax na de training op de club bleven eten. Dat deden ze nooit in Duitsland.

Rangnick zei originele dingen. Dat niemand van een elftal een vedette is, of juist iedereen. Dat je als club hoe dan ook een goede spits moet kopen, al kost die 20 miljoen. Als niemand een doelpunt kan maken, houdt het op. Hij schaterlachte toen de verslaggever hem vertelde dat Adriaanse weleens grappige straffen gaf, zoals een speler de telefoon laten opnemen of naar huis laten lopen. Dat moest hem toch aanspreken als Duitser. Zijn antwoord was dat niemand in Duitsland dergelijke kadaverdiscipline zou pikken.

Enfin, Rangnick werd een soort nieuwe richtingdenker in Duitsland, waar ze keihard gingen trainen en een nieuwe stijl van voetbal ontwikkelden, boordevol aanvalslust en energie, naar voren gericht. Inmiddels strijken overal Duitse trainers neer. Ze slagen niet allemaal. Peter Hyballa is alweer ontslagen bij NAC voordat het seizoen echt is begonnen. Dit seizoen werken drie Duitsers in de eredivisie. Klopp won na dertig jaar de titel met Liverpool en drie Duitse trainers staan in de halve finales: Nagelsmann (Leipzig), Tuchel (PSG) en Flick (Bayern).

Hoe knap ook, dat is ook een momentopname, zoals twee Franse clubs in de halve finales ook een momentopname is. Frankrijk was altijd al die geweldige vijver van talent, maar dat bleek vooral uit prestaties van de nationale ploeg. Nu is er één club (PSG) die heel veel sterren koopt, waardoor het bereiken van de halve finales een kwestie van tijd was, plus een elftal (Lyon) dat met wat geluk de laatste vier bereikte.

Meer over