Het 'IJskonijn' ziet NK gewoon als agendapunt

Echt opwinden kan Jeroen van Dijk zich al jaren niet meer over de Nederlandse kampioenschappen badminton. Terwijl de meeste shuttle-virtuozen weken van tevoren last krijgen van knikkende knieën en een wee gevoel in de maag, is het 'weekeindje Den Bosch' voor Van Dijk een van de klussen die hij uit...

Van onze badmintonmedewerker

DEN BOSCH

Voor de in Denemarken wonende prof gaat het vooral om de lucratieve grandprixtoernooien, een EK en een WK. 'IJskonijn' Van Dijk had het minste last van de spanning en daarom veroverde hij ten koste van Chris Bruil zijn zesde titel.

Veel badmintonners beweren dat ze professioneel zijn, maar zolang ze vóór een 'nationale' de slaap niet kunnen vatten, kan daar een vraagteken bij worden geplaatst.

Neem Dicky Palyama, ongetwijfeld een groot talent. Hij beweerde al op zijn zestiende dat hij binnen afzienbare tijd de gevestigde top omver zou kegelen. Nu is hij negentien jaar, speelde hij één sterke game tegen Bruil (16-17) maar legde hij vervolgens het hoofd iets te gemakkelijk in de schoot.

Want Bruil is weliswaar nog altijd zeer getalenteerd, met zijn 27 jaar slaagt hij er niet in om koeltjes kansen te benutten. Daar had Palyama gebruik van kunnen maken.

Jeroen van Dijk hoeft bij een Nederlands kampioenschap niet zo nodig te pieken. Hij wacht tot Sofia, bij de Europese titelstrijd. Maar hij wilde 'voor mijn sponsors en ook wel voor de eer' zijn best wel even doen.

En natuurlijk versloeg hij zijn aloude rivaal Chris Bruil: 18-13, 17-15. Bruil: 'Ik was te gretig. Ik had volop kansen, maar die lange houdt zijn kop er altijd bij. Je hebt hem pas echt bij de kladden als je het laatste punt tegen hem heb gemaakt.'

Van Dijk (26), die al bijna vier jaar in Kopenhagen woont, komt zo langzamerhand in de buurt van recordhouder Rob Ridder (negen titels). 'Het was een moeizaam toernooi', vertelde Van Dijk na afloop. 'Na Japan heb ik veel last van een jetlag gehad en als je dan in Nederland komt, begint iedereen ineens over de Nederlandse kampioenschappen. Ik zou de titel wel even komen ophalen. Zo is het natuurlijk niet. Er wordt in de breedte heel goed gespeeld.'

Net als Palyama en Bruil ging Judith Meulendijks slecht met stress om. De 19-jarige winnares van de Dutch Open is weliswaar internationaal al een stuk verder dan - bijvoorbeeld - Palyama, ook voor haar geldt dat ze zichzelf onnodig onder druk zet. De laatste weken speelt ze ver beneden haar kunnen. En ook in de halve finale in Den Bosch kon ze niet imponeren.

Brenda Beenhakker was de enige die het hoofd koel wist te houden. De ESCA-speelster zette al haar tegenstandsters zonder pardon opzij. Ze stapte de finale in met 6-0 in games en 66-17 in punten. Carolien Glebbeek deed het vuile werk voor Beenhakker door in de halve finale favoriete Meulendijks met 11-8 in de derde game te verslaan. Achteraf bleek dat ze de laatste twee partijen met een hielblessure had gespeeld. In de finale gaf ze bij een achterstand van 11-3, 4-0 op.

Beenhakker: 'Ik had vroeger ook veel last van spanning. Anderhalf jaar heb ik alleen maar gebadmintond. Dat vond ik te eenzijdig. Nu combineer ik mijn sport met een cios-studie en zit ik veel beter in mijn vel.'

Meulendijks heeft geen trek in mentale begeleiding en daarbij plaatst Beenhakker een vraagteken: 'Ik heb zelf een jaar mentale begeleiding gehad van Gerrit Bruil en dat is me zeer goed bevallen. Je leert toch wat sneller hoe je bepaalde situaties moet hanteren.'

Naast Jeroen van Dijk en Brenda Beenhakker was Erica van den Heuvel de derde hoofdpersoon in de Bossche Maaspoort. De 31-jarige dubbelspecialiste veroverde de titel in het vrouwendubbel (met Monique Hoogland). Bovendien werd ze verrassend tweede in het gemengddubbelspel.

Rondom de Helmondse dreigde nog even een relletje te ontstaan. Enkele weken geleden besloot bondscoach Martijn van Dooremalen haar niet te selecteren voor de wereldbeker voor landenploegen, de Uber Cup.

Van den Heuvel: 'Ik voldeed niet aan de eis om drie keer per week naar Utrecht te komen en ik was ook niet beschikbaar voor een volledige trainingsweek. Maar ik train dagelijks in Utrecht of in Eindhoven. Bovendien speel ik Bundesliga of toernooien. Ik ben dus volledig met topsport bezig.'

Het opzij zetten van Van den Heuvel werd door de andere selectiespeelsters niet bijster gewaardeerd. Dubbelpartner Hoogland: 'We hebben kans om de wereldfinale te halen, maar dan moet je wel met je sterkste team spelen. Om een formele reden wordt Erica eruit gehouden en dat vind ik wel een beetje raar.'

Voordat deze situatie kon escaleren, veranderde Van Dooremalen van mening. Hij zag Van den Heuvel bij de NK in actie en was onder de indruk. 'Waarom ik haar oorspronkelijk niet had geselecteerd, had ook te maken met haar fitheid. Ik heb Erica nu zien dubbelen en ze is er fysiek heel goed bij. Er moet maar eens gesproken worden.'

Meer over