Wedstrijdverslag

Heroische Schotten houden Engeland op 0-0

Engeland en Schotland hebben vrijdagavond met 0-0 gelijkgespeeld, een uitslag die geldt als morele zege voor de heldhaftige Schotten.

Gelijkspel of niet, Schotland kan met trots terugkijken op deze ‘Battle of Britain’. Beeld AFP
Gelijkspel of niet, Schotland kan met trots terugkijken op deze ‘Battle of Britain’.Beeld AFP

Het was dezelfde uitslag als in het eerste duel tussen beide naties, in 1872. Indertijd schreef The Guardian een wedstrijdverslag van 124 woorden. Nu zullen de Engelse kranten worden volgeschreven over de vraag waarom England, aanvoerder Harry Kane voorop, zo ondermaats speelde. Terwijl 20.000 Schotten feestvieren in Londen, vragen de Engelsen zich af of voetbal echt wel thuis gaat komen. Landen als Portugal en Frankrijk lijken mijlen voor te lopen.

Derby’s zijn meestal eerder spannend dan kwalitatief hoogstaand, of het nu gaat om clubwedstrijden of interlands. Engeland tegen Schotland was geen uitzondering op deze ongeschreven voetbalregel. In een drijfnat Wembley vond er een fascinerend gevecht plaats, een strijd om de eer van de Britse eilanden. Clubgenoten streden tegen elkaar, zoals de Chelsea youngsters Billy Gilmour en Mason Mount. Op de tribunes daagden de Britse buren elkaar treiterend uit.

Snoekduik

Engeland had meer balbezit en kreeg enkele goede kansen, zeker in de eerste helft. De beste was voor verdediger John Stones die uit een hoekschop tegen de paal kopte. Kane, die een beetje als een oude man speelt op dit kampioenschap, kopte een voorzet van Reece James bijna met een snoekduik het doel in. Aan de andere kant redde doelman Jordan Pickford knap op een volley van Stephen O’Donnell, de rechtsback van het kleine Motherwell.

De luidruchtige Tartan Army, die voor de wedstrijd het sentimentele The Bonnie Banks o’ Loch Lomond uit volle borst had meegezongen, keek tevreden toe. Na de nederlaag tegen Tsjechië waren de verwachtingen laaggespannen, maar Schotland groeide boven zichzelf uit. Vooral achterin zat het goed in elkaar, met verdedigers van Arsenal, Manchester United en Liverpool. Op het middenveld was de 20-jarige Gilmour altijd aanspeelbaar. Voorin speelde Southampton’s Che Adams uitstekend. Alleen een scorende spits ontbrak.

Durf

Na rust toonden de Schotten nog meer durf, tegen een zwak Engeland dat een soort wandelvoetbal ging spelen. Op een uur spelen namen de bezoekers bijna de voorsprong toen James een schot van Lyndon Dykes van de lijn haalde. De spits van Queen’s Park Rangers, een Engelse Championship-club, toonde aan dat hij niet zou misstaan in de Premier League. Kort daarna besloot de Engelse bondscoach Gareth Southgate eindelijk Jack Grealish in het veld te brengen, de populaire aanvaller.

‘Jack the Lad’ deed zijn best, spelend met zijn afgezakte sokken, maar kon het tij niet keren. Het was te laat. Ook de komst van Marcus Rashford, in plaats van Kane, hielp weinig. Engeland strandde op een blauwe muur van Bravehearts. The Flower of Scotland, het volkslied, klonk in de slotfase uit duizenden Schotse kelen. Door dit gelijke spel is Engeland vrijwel zeker van de volgende ronde, maar als het op deze lamlendige wijze blijft spelen, dan is dat meteen de laatste ronde.

Meer over