‘Heerlijk om eens naar die ruggen te kijken’

De Nederlandse vier-zonder-stuurman heeft gisteren verrassend de gouden medaille veroverd bij de wereldbekerwedstrijd in Luzern. Die topprestatie leverde de ploeg behalve de wereldbeker ook een olympische nominatie op....

Van onze roeimedewerker Anne de Lange

Geert Cirkel, Matthijs Vellenga, Jan Willem Gabriëls en slagroeier Gijs Vermeulen rekenden genadeloos af met de Nieuw-Zeelandse formatie die hen drie weken geleden – nota bene in eigen huis – overrompelden. Maar nog belangrijker: de Nederlanders versloegen ook de Britse boot.

Dat schip was sinds zijn tewaterlating kort na de Olympische Spelen van 2004 tot afgelopen weekeinde ongeslagen in de vier-zonder-stuurman. Bijna dertig wedstrijden won het ongenaakbare kwartet op rij, waarbij twee wereldtitels.

Als Nederland er tegen uit moest komen, restten er louter troostmedailles. Een knieblessure van een van hen (Partridge) noopte de Britse coach Grobler voor deze wedstrijd een invaller te zoeken. Zijn keuze viel op Tom James.

Dat bleek geen gelukkige. Het is weliswaar geen kleine jongen, maar hij mist de statuur van het ongenaakbare kwartet. Bij de wereldbeker in Amsterdam miste hij met zijn ongestuurde-twee al de eindstrijd.

Zaterdag had Nieuw-Zeeland in de halve finale de primeur om de wankelende Britse boot de eerste nederlaag toe te brengen. Gisteren rekenden de Nederlanders er in de grote finale eveneens gedecideerd mee af.

Spannend bleef het echter tot het einde. De Britten naderden tot een halve seconde de Nederlandse boot, op hun beurt op de hielen gezeten door Nieuw-Zeeland dat op eentiende van een seconde van de Britse boeg bleef.

Cirkel reageerde na afloop verguld: ‘Onze start was matig, maar de baansnelheid was hoog. We stoomden gestaag door naar de koppositie. Het was heerlijk om eens naar de Britse ruggen te kunnen kijken. Met nog 300 meter te gaan, gaf ik de eindsprint aan. Die kwam er dit keer goed uit. Daarover hebben we afgelopen weken veel gesproken. Dat heeft kennelijk geholpen.’

Drie weken terug bij de wereldbeker in Amsterdam deden de Britten niet mee. Cirkels ploeg lag toen driekwart van de wedstrijd ogenschijnlijk soeverein aan kop, maar werd toen voorbij gestoken door Nieuw-Zeeland. De Nederlanders leken overdonderd door de aanstormende opponenten, zoals konijnen verlamd in het volle licht van de lamp van een stroper staren.

De vraag rees of de Nederlanders wel een wedstrijd van formaat konden winnen. Want dat is heel iets anders dan de jacht op troostmedailles waar deze ploeg bijzonder bekwaam in is gebleken.

‘In elk geval hadden de Nieuw-Zeelanders nog een rekening bij ons openstaan, die is nu vereffend’, lacht Cirkel. Als het om de wereldkampioenschappen gaat die volgende maand worden gehouden, rekent Cirkel zich nog niet rijk. Ongevraagd brengt hij zelf naar voren dat Partridge tegen die tijd wel hersteld zal zijn. ‘In elk geval blijven wij scherp’, aldus Cirkel.

Coach Mark Emke had in het roddelcircuit vernomen dat Partridge, naast problemen aan zijn knie, ook mogelijk een disciplinaire straf opgelegd had gekregen vanwege akkefietjes en daarom niet was opgesteld. ‘Maar in elk geval zal hij thuis met de benen omhoog lachend op de bank hebben gezeten, want zonder hem wordt er door zijn ploeg niet gewonnen. Zoveel is duidelijk.’

Belangrijker vindt Emke dat zijn ploeg een uitstekende race roeide. Het ‘Amsterdam-experiment’ pakte niet goed uit. ‘Op de Bosbaan lagen we halverwege net even te ver voor, dat had toen te veel energie gekost. Dat brak ons op. Nu was het beter verdeeld. Zo zie je maar dat je in dit veld geen steekje kunt laten vallen. Dat geldt dus niet alleen voor ons.’

Zijn ploeg nam niet alleen de gouden medaille mee naar huis, de wereldbeker ging ook mee. Dat als beloning voor het behalen van de meeste punten bij de drie wereldbekers van dit jaar. Vooraf leek dat een eenvoudige opgave voor de Nederlanders, aangezien de Britten er eentje hadden laten schieten en zodoende te weinig punten hadden behaald. ‘Iedereen ging ervan uit dat we die beker wel even zouden winnen. Nou daarvoor moesten we hier wel minstens een medaille halen. En dat valt in dit veld hoe dan ook niet mee’, zei Cirkel.

Die stelling zal in Duitsland zeker worden onderschreven. Want die ploeg kaapte bij de laatste WK het zilver weg voor de neus van de Nederlanders. In Luzern kwam de Duitse vier niet verder dan de dertiende plaats: winnaar van de C-finale.

Meer over