Nieuws

Hassan kijkt ogen uit bij marathon Amsterdam: ‘Al die mensen die hier aan het kotsen zijn’

Sifan Hassan liet de uitreiking van Europees atlete van het jaar in het Zwitserse Lausanne schieten. Ze had wel wat beters te doen: de lopers wegschieten bij de marathon van Amsterdam en kijken naar de rennende meute. ‘Het zijn mensen die hun dromen volgen. Dat moedig ik aan.’

Olympisch kampioene Sifan Hassan feliciteert de Keniase Angela Tanui, de snelste vrouw. Beeld ANP
Olympisch kampioene Sifan Hassan feliciteert de Keniase Angela Tanui, de snelste vrouw.Beeld ANP

Sifan Hassan knijpt met duim en wijsvinger in de wangen van een blond jochie. Zijn zus krijgt een dikke knuffel van haar. Hassan kent hun moeder.

Wie Hassan zondag tegenkomt in het Olympisch Stadion in Amsterdam, krijgt een warme begroeting. Ook de onbekende mensen die op de foto willen met haar. Een vrouw klampt de tweevoudig olympisch kampioene aan. ‘Ik ben Ellen', stelt ze zich voor. Hassan slaat haar arm om Ellen heen. Dan, lachend: ‘Ik heet Sifan’, terwijl de foto gemaakt wordt.

Haar achternaam hoeft er niet bij. Hassan is na haar twee wereldtitels en twee olympische titels een ster geworden die men bij de voornaam kent. Zaterdag werd Hassan door de Europese atletiekbond gekozen tot beste atlete van het jaar. Ze viste wat dat betreft twee jaar geleden nog achter het net. Dafne Schippers kreeg de onderscheiding in 2014 en 2015. Femke Bol werd bij de uitreiking in Zwitserland gekroond tot talent van het jaar.

Dromen volgen

Hassan was niet op de uitreiking in Lausanne, omdat ze de volgende ochtend om 09.00 het startschot gaf voor de marathon van Amsterdam. Ze bleef lang klappen langs de kant nadat haar taak erop zat. ‘Ik vind het prachtig om al die verschillende mensen hier te zien worstelen. Het ziet er zo mooi uit. Al die verschillende kleren en schoenen. Mensen die hun dromen volgen. Dat moedig ik alleen maar aan.’

Zelf wil ze in de toekomst ook de overstap maken naar de marathon, maar dat zal niet op korte termijn gebeuren. ‘Misschien over een jaar of drie, vier. Het is wel anders dan op de baan. Al die mensen hier die aan het kotsen zijn. Het zal pijnlijk zijn, de marathon. Zeker voor de topatleten. Ik geef nooit over na mijn wedstrijden. Na de tien kilometer in Tokio was ik heel moe. Echt heel moe, veel zweten en duizelig. Maar kotsen? Nee.’

Bij de finish krijgen de lopers die op de grond liggen van uitputting aanmoedigende tikjes op hun schouders van Hassan. Ze maakt her en der praatjes.

De 28-jarige atlete draagt een grijze trainingsbroek, zwarte trui en een lichtroze hoofddoek met gouden oorringen. Ze heeft de laatste dagen al verschillende outfits aangehad.

Uitreiking Televizier-Ring

Hassan mocht afgelopen week de Gouden Televizier-Ring uitreiken. Ze had daarvoor een glinsterende zilvergroene jurk aangetrokken en grapte voor de microfoon dat ze dacht dat hardlopen het enige was waar ze zenuwachtig voor kon zijn. Niet dus.

Ze blijft nog even in het land, daarna vervolgt ze haar training op hoogte in het buitenland. Maar waar? Na een lange periode van omzwervingen voor de Spelen van Tokio weet wereldburger Hassan opnieuw niet goed in welk werelddeel ze de komende maanden zal verkeren. ‘Ik weet het nog niet precies. In Amerika is het nu koud en in Ethiopië is het nu niet veilig genoeg.’

Meer over