Champions League

Hardlopen met een bal erbij: Chelsea verslaat Manchester City met 1-0 in finale Champions League

Het spel vloog op en neer in de wedstrijd van het Engelse grootkapitaal, en op het eind won Chelsea (1-0) dat met man en macht verdedigde tegen de gedemonteerde, gesloopte aanvalsmachine Manchester City.

Chelsea viert de overwinning. Beeld Pool via REUTERS
Chelsea viert de overwinning.Beeld Pool via REUTERS

Cynisme won van voetbal op de avond van de tweede nederlaag van de clubs uit Manchester binnen vijf dagen, na de nederlaag van United tegen Villarreal in de Europa League. Twee keer verloor de ploeg met de meeste aanvalslust. Als dat maar geen voorteken is voor het EK, dat afbreken loont.

Modern voetbal. Fysiek. Met eindeloos loopvermogen. Genialiteit verborgen achter gedraaf. De wedstrijd had het hoogtepunt moeten zijn van Kevin De Bruyne, de Belgische wereldtopper, de sierlijke spelbepaler. De Duitser Rüdiger ving hem na bijna een uur op, bewust, en kreeg slechts geel van de Spanjaard Lahoz. Rood had gekund. Gemoeten misschien zelfs. De Bruyne zat nog even op de tribune, en verliet met gebroken neus in tranen het speelveld.

Tactisch speeltje

Voetballen, teruggebracht tot fysieke krachtmeting, tot tactisch speeltje van trainers. City heeft betere voetballers en de eeuwige drang tot cruijffiaans aanvallen, verpakt in het jasje van diens volgeling Guardiola. City drukte de tegenstander uit Londen steeds dieper naar het eigen doel, in de vruchteloze pogingen de achterstand goed te maken.

Maar Chelsea is een vechtmachine, met tacticus Thomas Tuchel aan het roer, de coach die aan de kant soms lijkt op een overspannen leraar die de orde in de klas definitief kwijt is. Maar hij overleefde zaterdag als hoofd van de school van de demontage. De Duitser verzamelde zijn troepen in het eigen strafschopgebied, bereid om zich overal voor te gooien.

Niet Kevin De Bruyne dus, maar N’Golo Kanté heerste op het middenveld. Man van oneindig loopvermogen, meer dan een bal-afpakker. Ook een geweldige voetballer trouwens, sportief bovendien als weinig anderen. Overal zat een voet tussen. N’Golo Kanté, Fransman, 1,68 meter klein, international, wereldkampioen, lid van het elftal van Leicester dat in 2016 de titel won. Hij was overal zaterdag in Porto, in het Drakenstadion met ruim 16 duizend toeschouwers. Eens zei iemand treffend dat de wereld voor tweederde uit water bestaat en dat de rest wordt bestreken door N’Golo Kanté. Zo is het wel ongeveer.

Hij is symbool voor het loopvermogen onder trainer Tuchel, het tactische vermogen; drie centrale verdedigers, opkomende backs. Soms opeens druk zetten, messcherp counteren via zijn landgenoten Werner en Havertz. Hakim Ziyech is niet nodig in zijn basisploeg. Chelsea, dat de beker eerder won in 2012, kan zonder fijnzinnigheid. Nee, het is niet mooi wat Chelsea doet. Sterker nog: het is heel vaak lelijk. Het is veredeld hardlopen met een bal erbij. Alles is compact, iedereen moet mee. En Kanté was al de beste in de halve finales tegen Real Madrid. Een van de meest bescheiden voetballers van allemaal, in de wereld van groot en groter.

Ultiem doel

Manchester City wil de Champions League zo graag winnen, als ultiem doel van sjeik Mansour. Daarvoor is Guardiola aangesteld. Tien jaar geleden won hij zijn laatste Champions League, met Barcelona en Messi. En nu liet hij zijn mannen stormen, steeds heviger na de kort voor rust opgelopen achterstand. Steeds wanhopiger, met steeds meer passie, in een steeds hardere wedstrijd.

Want opeens, in deze tot de rust vrij open wedstrijd, kort voor de pauze, lag het hele centrum van City open, toen de opbouw bij doelman Mendy begon, de bal via Chilwell bij voormalig Vitessenaar Mount kwam, wiens pass het centrum spleet. Het hele veld lag open, Havertz was vertrokken, Zintsjenko was te laat en gaf eigenlijk op in de kansloze sprint.

Havertz, voor bijna 80 miljoen gekocht, als duurste aankoop in de afgelopen zomer, passeerde doelman Ederson handig en schoof de bal met links binnen. Havertz, geboren in Aken, debuteerde als 17-jarige bij Bayer Leverkusen. Vaak gaat het tussen hem en Hakim Ziyech.

Opmars

Thomas Tuchel, die vorig jaar de finale verloor met Paris SG, nam in januari de taak van de ontslagen Frank Lampard over, en Chelsea begon met een opmars. Van negen naar vier in de competitie. Finale FA Cup bereikt. Champions League dus gewonnen. Hij is altijd onrustig, intens druk, hij schreeuwt, hij vormde het elftal om. Bijna geen doelpunten krijgt zijn elftal tegen. En Guardiola, die heeft de spits afgeschaft in zijn Europese topduels. Die laat iedereen lopen en druk zetten.

Het was aan City om de zaak om te draaien, en dat moest vanaf het uur dus zonder Kevin De Bruyne, wel nog met de afscheid nemende Agüero als invaller. Ze vielen aan, die van City, maar vermoedelijk voelden ze zelf ook dat het niet zou lukken.

Meer over