Handbalsters voor eerst in halve finale WK

De Nederlandse handbalsters blijven stunten op het wereldkampioenschap in Denemarken. De ploeg van bondscoach Henk Groener boekte woensdag in de kwartfinales een sensationele zege op topnatie Frankrijk.

John Volkers
Oranjespeelsters stoppen de Franse Gnonsiane Niombla Beeld ap
Oranjespeelsters stoppen de Franse Gnonsiane NiomblaBeeld ap

Op een wonderbaarlijk opwindende sportavond bereikten de Nederlandse handbalsters de laatste vier van het WK in Denemarken. Wat haast niet voor mogelijk werd gehouden, geschiedde. De nationale ploeg, niet langer een kleintje in de internationale verhoudingen, kon opbieden tegen het Franse verweer, zeker in lengte en kracht de zwaarste afweerlijn in de handbalwereld.

De einduitslag werd 28-25 in het voordeel van Nederland, dat vrijdagavond met Polen duelleert om een plaats in de WK-finale. De Franse sterspeelster Allison Pineau was kort en bondig in haar commentaar: 'Wij hadden de sterkste verdediging van dit WK, met gemiddeld 18 goals tegen. Tegen Nederland moesten we er 28 incasseren. Dat zegt genoeg over de kracht van jullie Nederlandse team.'

Nederland, dé verrassing van het WK, zet de wereld op de kop. De overwinning van de Nederlandse vrouwen was de zesde in zeven WK-wedstrijden. Alleen Zweden kon in de voorronde gelijke tred houden met de tempobeulen in het oranje: 28-28. Nederland gaf toen een voorsprong van vijf goals weg. Het team zuchtte onder het overlijden van de geliefde trainster Jokelyn Tienstra.

'Dat hebben we dus alweer bijgeleerd in een week tijd. Een voorsprong onder druk vasthouden', was de analyse van bondscoach Henk Groener, die zijn handbalsters een uur de tijd gaf om te feesten voordat ze moesten focussen op de halve finale.

De handen gingen in Kolding voor twee speelsters uitbundig op elkaar. Tess Wester, de doelvrouw, deed wat ze het hele toernooi al doet: onmogelijke ballen stoppen. Voor de pauze hield ze 58procent van de Franse schoten tegen. Na rust zakte haar moyenne tot46, maar de bal van de wedstrijd kwam op haar naam, zo'n drie minuten voor het einde.

De stand was 26-24 in Nederlands voordeel toen Gnosniane Niombla na een snelle aanval vrij voor Wester verscheen. De 26-25 stond al bijna op het bord toen Wester haar beste reactie van het toernooi afleverde. 'Ik wist waar Niombla ging schieten. Ik dacht: die bal ga ik stoppen. Hij was zo belangrijk. Anders krijgen zij vertrouwen, en wij worden benauwd', aldus de Noord-Hollandse, die in het Duitse stadje Bietigheim onder contract staat van een Bundesligaclub.

Keeper Tess Wester viert een redding Beeld reuters
Keeper Tess Wester viert een reddingBeeld reuters

In de catacomben had keeperstrainer Debby Klijn het over de voorbereiding. 'Die Niombla rondt altijd zo af bij break-outs. We hebben dat uitvoerig doorgenomen. Dan is het geweldig dat Tess dat zo uitvoert. Je moet wel je hoofd erbij houden in zo'n situatie.'

Wester kreeg voor de derde keer dit WK de trofee van speelster van de wedstrijd. Die had net zo goed naar Estavana Polman kunnen gaan, de kwikzilveren opbouwspeelster die met haar frêle lijf ('jonge vrouw, oud lichaam', zegt ze altijd) de duels met de Franse atletes bleef opzoeken.

Ze werd topscorer met liefst tien doelpunten. Tweemaal van de cirkel, tweemaal bij een vrije doorbraak, eenmaal van afstand. Haar grote opdracht vervulde Polman (23 pas) door op beslissende momenten in de tweede helft vijf strafworpen tegen de touwen te krijgen.

Die taak is eigenlijk aan de vrouw met het hardste schot, maar Lois Abbingh leek als verlamd. Zij legde af als ze moest schieten. Ze schoot als ze moest afleggen. Ze miste de eerste strafworp en daarna was Polman aan de beurt.

null Beeld anp
Beeld anp
null Beeld anp
Beeld anp

Driemaal 'poortte' zij de Franse keepster. 'Mijn coaches hadden gezegd dat de keepster altijd haar ene been heft bij een strafworp. Daarom nam ik mijn 7-meters op deze manier, tussen de benen door', aldus de koelbloedige Polman.

Zij was de voorbije week enkele duels wat minder op dreef. De liezen speelden op. Het lijf doet altijd zeer van de vele aanslagen die zij te verduren krijgt. Maar ze is als een opwindmuis, altijd met voldoende energie om als een razende te keer te gaan.

Polman versaagde nooit en hield Nederland in zware fases op de been. De voorsprong, drie treffers bij rust, werd nog één keer klein (16-15), maar daarna kwam Frankrijk nooit meer binnen schootsafstand.

Het Nederlandse zelfvertrouwen groeit per wedstrijd. Voorzichtigheid op dat gebied liet Polman, met haar gloeiende wedstrijdbeleving, eventjes varen. Zij zei wat velen dachten: 'Als we zo blijven spelen, dan kunnen we ... wereldkampioen worden.'

Vrijdag wacht Polen als tegenstander in de halve finale te Herning, met dertienduizend toeschouwers op de tribune. Het is de gedroomde opponent: vorige week, in de laatste poulewedstrijd te Naestved, werd Polen nog met elf treffers (31-20) verschil verslagen. 'We zijn halfweg in de knock-out, maar we verkeren in een flow', zei Wester over de twee schitterende handbalavonden die nog wachten in Denemarken.

Meer over