Half uur swingen blijkt voldoende

Vier jaar geleden moest Wouter Jolie kiezen tussen Bloemendaal en Amsterdam. Beide topclubs wilden de talentvolle libero graag inlijven. Jolie was 19, speelde bij Laren en wilde hogerop om prijzen te pakken. Zijn keus viel tenslotte op Bloemendaal.

Op Eerste Pinksterdag stond Jolie met Bloemendaal in zijn zesde finale in vier jaar. Hij verloor er niet een. Hij werd vier jaar op rij landskampioen, won in 2006 de Europa Cup II en zondag in Rotterdam de Euro Hockey League, de Champions League van het hockey. In de finale werd titelverdediger Uhlenhorst Hamburg met 5-4 verslagen.

Een klein half uur swingde Bloemendaal als FC Barcelona over het veld. Teun de Nooijer was Messi, Ronald Brouwer sprintte als Henry in diens beste dagen langs de zijlijn en Jamie Dwyer was onvoorspelbaar als Iniesta. Toen Bloemendaal was uitgeraasd en Hamburg de ogen uitwreef, stond het 5-1. ‘Toch had ik niet het gevoel dat we al gewonnen hadden’, keek Jolie terug. ‘De laatste 10 minuten hadden we het zelfs knap benauwd.’

Net als bij Barcelona is de verdediging van Bloemendaal de kwetsbaarste linie van de ploeg. Het vertrek van de Spanjaard Garza naar HGC zal daarom stevig gevoeld worden. ‘Garza was de stille kracht in de verdediging’, aldus assistent-trainer Remco van Wijk. ‘Een betrouwbare voorstopper die altijd op de juiste plaats stond.’

Een adequate vervanger is niet direct voorhanden. Jeugdinternational De Ridder van Kampong is een aanwinst voor de verdediging, maar met zijn 18 jaar mist hij nog ervaring. Uit de eigen jeugd stroomt alleen Rik van Kan door. De 17-jarige scholier is echter een aanvaller. ‘We komen verdedigers tekort’, zegt Jolie. ‘We zullen er een of twee moeten halen of spelers moeten omscholen.’

Zoals Olmer Meijer (24) sinds zijn overstap van Pinoké in twee seizoenen is omgeschoold tot linksback. ‘Het was even wennen maar ik voel me er steeds meer op mijn gemak’, aldus Meijer. Hij werd de revelatie van dit seizoen. Zijn strafcorner werd door de trainingen met Richard de Snaijer, de vroegere beul van HCKZ, met de week een machtiger wapen. Als clubtopscorer maakte hij dit seizoen meer treffers (25) dan in de vijf jaar hoofdklasse daarvoor.

Jolie en Meijer zijn twee voorbeelden van jonge talenten die bewust ervoor kozen hun carrière bij Bloemendaal te vervolgen. De aanwezigheid van Teun de Nooijer werkte daarbij als een magneet. ‘Natuurlijk’, geeft Jolie toe. ‘Teun is de ultieme teamspeler. Hij ziet alles in het veld en vindt overal een oplossing voor. Dat is zalig hockeyen.’

Met leeftijdsgenoten als Thomas Boerma, Eby Kessing, Nick Meijer en Tim Jenniskens tekende Jolie vorig jaar voor drie seizoenen bij. Toen stond al min of meer vast dat De Nooijer doorgaat tot 2012. Meijer vindt het een eer met zo’n klasbak te mogen samenspelen. ‘In het veld merk je aan tegenstanders dat ze bang zijn van Teun. Dat is prachtig om te zien.’

Toch zouden beide spelers ook voor een Bloemendaal zonder De Nooijer gekozen hebben. ‘Omdat’, zegt Meijer, ‘Bloemendaal de reputatie heeft jongens van rond de 20 jaar beter te maken. Bij Bloemendaal heb ik het gevoel dat ik elke week weer wat leer. Dat motiveert enorm.’ Daarnaast staat Bloemendaal bekend als een relatief kleine, maar razend gezellige familieclub. ‘Misschien een onderbelicht facet maar toch niet onbelangrijk’, vindt Jolie.

Het nadeel van een kleine club is dat er minder contributies in de kas stromen. Bij Bloemendaal spelen 12 seniorenteams, een schijntje in verhouding met Rotterdam (54) en Amsterdam (61). De bodem van de schatkist is in zicht. Grote aankopen zullen onmogelijk zijn. ‘Gelukkig blijft de selectie op het vertrek van Garza na intact’, zegt Jolie. ‘Berichten dat Docherty en Brouwer naar Laren vertrekken, zijn indianenverhalen.’

Jolie gaat ervan uit dat een paar jonge talenten zich vrijwillig bij zijn club zal melden. ‘Wij knokken voor elke bal, vechten tot onze laatste snik, maar toch stralen we plezier uit op het veld. Dat laat een talent niet onberoerd.

‘Vier jaar geleden had ik het geluk dat mijn coach bij Jong Oranje (Michel van den Heuvel) ook coach van Bloemendaal was. Die kon mij min of meer een plaats in de as van het veld garanderen. Dat vereenvoudigde mijn keuze, maar anders was ik toch naar Bloemendaal gegaan. De club had het mooiste verhaal, en de mooiste toekomst.’

Meer over