interview

Groenewegen gaat na horrorcrash weer koersen: ‘Het voornaamste is dat Fabio weer op de fiets zit’

Dylan Groenewegen houdt rekening met negatieve reacties van het peloton als hij in de Ronde van Italië zijn rentree maakt. Negen maanden was hij geschorst omdat hij Fabio Jakobsen in de hekken had gereden. ‘Een slogan als ‘podium of jodium’ zul je me niet meer horen zeggen.’

De bewuste crash in Katowice. Beeld AP
De bewuste crash in Katowice.Beeld AP

Het was vooral de klap die hem lang achtervolgde, het donderend geraas waarmee achter hem Fabio Jakobsen in de Ronde van Polen door de hekken schoot en tegen de finishboog botste. Dylan Groenewegen schrikt nog weleens als in zijn buurt een deur dichtslaat. De beelden van de horrorcrash heeft hij enige tijd niet durven terugkijken. Tegenwoordig lukt dat beter.

De 27-jarige topsprinter in dienst van Jumbo-Visma heeft dinsdagmiddag in zijn gewone kloffie plaatsgenomen achter een tafel in een zaaltje van een hotel aan de A2 bij Breukelen. Hij woont er niet ver vandaan. Met een tiental journalisten blikt hij terug op de gebeurtenissen in Katowice, 5 augustus vorig jaar, waar door zijn toedoen Jakobsen levensgevaarlijk gewond raakte en maandenlang moest revalideren. Geen restricties, beklemtoont zijn ploeg. Hier moet hij doorheen. Groenewegen: ‘Ik weet dat ik dit altijd met me mee zal dragen.’

Vooruitkijken

Het is tegelijkertijd vooruitkijken: enkele uren eerder maakte Jumbo-Visma bekend dat hij op de dag na de beëindiging van zijn schorsing van negen maanden zijn rentree maakt, in de Giro d’Italia, die op 8 mei begint. Dat is eerder dan voorzien. Hij zou pas halverwege volgende maand weer gaan fietsen, in de luwte van de Ronde van Hongarije. Maar de ploeg vreest dat de aanhoudende besmettingen met corona tot annuleringen van kleinere wedstrijden zullen leiden. Groenewegen is er blij mee. ‘Het trainen gaat lekker. Fysiek ben ik er klaar voor.’

Mentaal blijkt hij wat minder zeker van zijn zaak. ‘Hoe ga ik reageren op het peloton? Hoe reageert het peloton op mij?’ De renner houdt rekening met negatieve reacties. Jakobsens ploeggenoot bij Deceuninck-Quick-Step Remco Evenepoel liet eerder weten dat zijn team geen woord met hem zal wisselen. Groenewegen berust. ‘Misschien hebben sommigen er moeite mee dat ik weer start. Ik zal die emoties moeten accepteren.’ Steunbetuigingen, zegt hij, zijn er net zo goed geweest.

Hij put sterkte uit een recent gesprek met Jakobsen in een zaaltje in Amsterdam voor diens vertrek naar de Ronde van Turkije eerder deze maand. In die wedstrijd maakte de renner uit Heukelum zijn comeback. Wat ze precies hebben besproken, laat Groenewegen in het midden. ‘We konden elkaar weer in de ogen kijken, we hebben allebei ons hart kunnen luchten.’

Dylan Groenewegen: ‘Er zitten risico’s aan een sprint, het gaat gelukkig bijna altijd goed. Maar zo’n slogan is niet meer gepast. Zoiets zul je me niet meer horen zeggen.’  Beeld Jumbo Visma
Dylan Groenewegen: ‘Er zitten risico’s aan een sprint, het gaat gelukkig bijna altijd goed. Maar zo’n slogan is niet meer gepast. Zoiets zul je me niet meer horen zeggen.’Beeld Jumbo Visma

Geroerd

Enkele weken na de valpartij had hij al een bericht gestuurd naar de vader van Jakobsen. ‘Die reageerde daar heel positief op. Daar was ik heel dankbaar voor.’ Toen enkele dagen na de ontmoeting in Amsterdam Jakobsen in Turkije in beeld verscheen, zwaaiend naar de camera, was hij geroerd. ‘Dat was een mooi moment. Het voornaamste is dat Fabio weer op de fiets zit, er weer bovenop is. Daar ben ik heel blij mee. Nu kunnen we als sportmannen weer vooruit.’

Zelf moest hij ook van ver komen. Met bijna ingehouden adem somt hij op wat hem en zijn familie is overkomen. Hij riep bewaking van de politie in na een reeks bedreigingen, met onder meer een touw bij de post, geknoopt in de vorm van een strop, bestemd voor hun zoontje; zijn vriendin was destijds zwanger. Hij heeft aangifte gedaan.

De bevalling verliep moeizaam, zijn vriendin moest naar het ziekenhuis, de baby kwam te vroeg. In maart moest de kleine Mayson met spoed worden opgenomen nadat hij een onverklaarbare flauwte had gekregen. Twee weken geleden overleed zijn opa.

Hij heeft overwogen het wielrennen eraan te geven. De val zat voortdurend in het hoofd. Hij was niet in staat naar een koers te kijken. Wekenlang bleef de racefiets onaangeroerd. Geleidelijk vond hij de passie terug. Een ritje op een gewoon rijwiel was het schuchtere begin. Weer even sleutelen in de zaak van zijn vader in Amsterdam.

Psycholoog

Stayeren achter de scooter. Pas toen hij met de ‘mannen’ op trainingskamp ging, voelde hij zich weer renner. ‘Het waren allemaal hobbels die ik moest overwinnen.’ Met behulp van een psycholoog, steun van de ploeg en verwanten slaagde hij erin ‘stap voor stap weer Dylan te zijn’.

Kort na de val in Katowice, zegt hij, kostte het moeite in de spiegel te kijken om klinisch zijn manoeuvres te beoordelen die voorkwamen dat Jakobsen hem voorbijging: twee keer van zijn lijn afwijken en zijn elleboog uitsteken. Een schuldbekentenis kost hem intussen geen moeite meer.

‘Het is duidelijk dat ik van mijn lijn af ga. Dat was niet goed. Het was zeker geen bewuste actie om iemand ten val te brengen. Het ging zo hard, met 85 kilometer per uur kun je niks meer rechtzetten. Je reactievermogen en de behendigheid op de fiets gaan omlaag. Dan doe je niet veel meer.’

Evenwicht

Het gebruik van de elleboog schrijft hij toe aan een poging om het evenwicht te bewaren. ‘Het is een beweging die je automatisch maakt als je dreigt te vallen.’

Dat manager Patrick Lefevere van Deceuninck-Quick-Step nog steeds van een moordaanslag spreekt, is ‘niet leuk om te horen’. ‘Maar iedereen mag vanuit een emotie reageren.’ Voor zover bekend zijn de juridische gevolgen beperkt gebleven tot onderhandelingen tussen verzekeraars over een schadeclaim.

Zal Groenewegen erin slagen net zo onverschrokken als voorheen te racen als voorheen, de sprinter die ‘podium of jodium’ tot zijn lijfspreuk had gemaakt? ‘Dat is voor mij nog een vraagteken. Er zitten risico’s aan een sprint, het gaat gelukkig bijna altijd goed. Maar zo’n slogan is niet meer gepast. Zoiets zul je me niet meer horen zeggen.’

Een vraag luidt of hij weer zal durven juichen, misschien al straks in de Giro.‘Ik weet het niet. Ik hoop het weer mee te maken. Het zal een emotioneel moment zijn.’

Meer over