wedstrijdverslagajax - borussia dortmund (4-0)

Glorieus Ajax laat tegen Dortmund publiek in Arena naar adem happen

Daley Blind en Dusan Tadic vieren de 2-0.  Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Daley Blind en Dusan Tadic vieren de 2-0.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Met voetbal van verbluffende superioriteit walste Ajax dinsdag over Borussia Dortmund heen: 4-0. Het spel in de hoogste kaste van Europa verdient het predicaat glorieus.

Lalalalalalala, zong het uitzinnige publiek. Ajax - Dortmund (4-0) krijgt een plaats in het museum van schone kunsten. Ajax was kunst. De poort naar de achtste finales van de Champions League staat wagenwijd open, met negen punten uit drie duels, al zal Ajax nog over de drempel moeten stappen, mogelijk over twee weken al in Dortmund.

Het was voetbal om te smullen, om tot de laatste wenteling van de bal op te vreten, voetbal dat eeuwig had mogen duren, of in elk geval tot diep in de Amsterdamse nacht. Uitgekiend positiespel, superbe techniek, lef en creativiteit. Spelvreugde. Ajax was in alle aspecten een klasse beter en vernederde de Duitsers.

Ajax was de machine van confetti die het stadion bijna hallucinaties bezorgde, zo regende het snippers van geluk. Soms stonden ze met zijn allen tegelijk op van hun stoel, de mensen in de euforische Johan Cruijff Arena, omdat ze van enthousiasme niet meer konden blijven zitten, omdat ze zagen dat iets moois kon uitgroeien tot iets prachtigs dat ze staand wilden omarmen. Ze lieten het stadion trillen van genot.

Schouwspel

Wat een zalige wedstrijd ontrolde zich, nadat de rook van vuurwerk was opgetrokken, alsof het zo hoorde, alsof het gordijn voor het decor langzaam opende voor de artiesten. Ajax op het toneel van het voetbal, in een stuk met talloze hoofdrolspelers, met souffleur Erik ten Hag in de coulissen. Hij hoefde weinig te zeggen, want de acteurs wisten wat ze te doen stond: plezier maken, in harmonie, bij elkaar blijven, altijd het hoogste woord voeren.

Sébastien Haller, de spits, afmaker en aangever tegelijk op de rood-witte loper. Antony, de dribbelende schavuit. Dusan Tadic, de baas van het spul. Steven Berghuis, voor de improvisatie. Jurriën Timber en Lisandro Martínez, de chique uitsmijters van het luxueuze theater. Daley Blind, het genie dat zijn rol als geen ander doorgrondt. Edson Álvarez, de sobere strateeg. Noussair Mazraoui, de bode die alle rollen van anderen aanvult. Remko Pasveer, de oude man met de rust, met schitterende reddingen op de kansen voor superspits Haaland. Ryan Gravenberch, voor alle verbindingen tussen aktes en spelers. Een prachtig gezelschap. Gaat dat zien, tot het ophoudt te bestaan in deze formatie, tot de grotere gezelschappen de acteurs wegkopen, al zullen ze niet zo goed weten waar ze moeten beginnen.

Dortmund voetbalt ook graag. Het is een unieke verzameling topvoetballers. De ploeg geeft alleen zeeën van ruimte weg, en dat vindt Ajax heerlijk. Dortmund heeft op papier zoveel aanvallende kracht dat het wel een doelpuntje kan lijden, getuige ook de al veertien tegentreffers in de Bundesliga. Zou Ajax Haaland kunnen afstoppen? Dat lukte dus aardig. Prachtig, dat gejuich toen Lisandro Martínez het één-tegen-éénduel won van Haaland, die pas in de laatste seconde voor rust zijn eerste kans kreeg, gepareerd door Pasveer.

Erik ten Hag moest één lastige keuze maken, op de aanvallende positie op het middenveld. Het getuigde van lef dat hij de op die plaats minder ervaren Steven Berghuis koos, die de plek met verve bekleedde nadat Davy Klaassen met een blessure was teruggekeerd van Oranje. Berghuis zette de toon toen hij de defensie van Dortmund met passes uiteenreet. Uit een van die aanvallen ontstond een vrije trap, genomen door Tadic, lichtjes getoucheerd met het hoofd door de Duitse aanvoerder Reus. Bij rust had het makkelijk al 4-0 kunnen zijn, nadat Ajax Dortmund dronken had gespeeld. Het bleef bij 2-0, door een prachtig, geplaatst schot van Blind, nadat Haller de bal klaarlegde.

Onvergetelijke avond

Zo bleef het oppassen, zeker omdat Haaland kort na rust de lat raakte, toen hij met rechts inschoot. Pasveer toucheerde de bal, zodat hij ook persoonlijk kon terugzien op een gedenkwaardige avond, waarin Ajax ook na rust een keer of vier had kunnen scoren. Dat lukte nog twee keer, eerst na weer na zo’n majestueuze aanval, een doelpunt dat alles zei over de teamkracht. De voorzet van Tadic was net te hoog voor Haller, die de bal zo raakte met het hoofd dat Antony verder kon. De Braziliaan legde de bal vanaf rechts fabuleus in de verre hoek.

Haller kreeg tenslotte zijn zesde doelpunt in deze Champions League, toen hij krachtig inkopte na een voorzet van Blind. Het volk hapte naar adem, zong de kelen schor en ging perfect gelukkig heen, op deze avond die voor altijd in het geheugen gegrift zal blijven.

Meer over