Interview

Gevaarlijke linkerarm van waterpoloster Van de Kraats kan Nederland niet redden

De Nederlandse waterpolosters hebben hun terugkeer op de Olympische Spelen niet kunnen opluisteren met een overwinning. De ploeg gaf tegen Australië een ruime voorsprong weg en verloor met 15-12.

Simone van de Kraats van de Nederlandse waterpoloploeg tijdens het verloren duel tegen Australië. Beeld Pro Shots / Thomas Bakker
Simone van de Kraats van de Nederlandse waterpoloploeg tijdens het verloren duel tegen Australië.Beeld Pro Shots / Thomas Bakker

De jongste speelster van de nationale waterpoloploeg maakte maandag, bij de ouverture van het olympische toernooi, de meeste minuten. Simone van de Kraats lag 26 van de 32 officiële speelminuten in het water: 26.20 om precies te zijn. Waterpolo is een sport van statistiek, maar dit was een opvallend cijfer, zeker gezien de opvatting van bondscoach Arno Havenga dat hij zijn jongste kracht, de enige millennial in het Nederlands team, niet kapot mag spelen.

Het veelvuldig inzetten van de gevreesde linkshandige schutter, haar faam is haar vooruit gesneld, leidde tot minder dan het beoogde resultaat. In een wedstrijd die Nederland halverwege moeiteloos naar de eigen hand leek te zetten (rust 8-5) viel na de 10-10 (derde periode) in het vierde kwart het doek voor de oranjezwarte caps: 12-15.

Van de Kraats karakteriseerde het resultaat met een scheldwoord waar haar moeder moeite mee zou hebben. De verwensing kwam uit haar tenen. Een vlekkeloze voorbereiding van maanden was door de plotse, onverklaarbare paniek in de eigen gelederen weggegooid. ‘We waren de controle kwijt. Maar ook als we door eigen fouten die Australiërs laten terugkomen tot 10-10, moeten we, zoals elke periode, beginnen alsof het nog 0-0 denkt.’

Goed onder woorden brengen

Kortom, weet deze 20-jarige met haar nog beperkte ervaring, laat je niet gek maken door onverwachte ontwikkelingen. Voor een jonge vrouw kan ze dat goed onder woorden brengen. ‘Vertrouw op jezelf, dan volg je je intuïtie eerder. Als je als een toeschouwer naar jezelf gaat zitten kijken, dat is echt het laatste dat je moet doen.’

Van de Kraats, meisje uit Barneveld dat gaat verhuizen naar Spanje voor een profcontract bij CN Mataro in Barcelona, bekijkt zichzelf wel op video, om zich te verbeteren. ‘Dat ik meer gebruik moet maken van die ene of anderhalve meter ruimte voor mij. Als die vrijvalt. Want dichter bij het doel, maakt de schietkans groter.’

Ze is al hooggeprezen door bondscoach Arno Havenga die eindelijk weer een serieuze linkshandige schutter in zijn opbouwrij heeft liggen. Al in 2018, ze was 17, werd zij als Nederlandse topscorer van het WK junioren naar de A-selectie gehaald. Ze ging niet mee naar het EK dat Nederland datzelfde jaar won. ‘Havenga en zijn assistent Eva Doudesis zeiden dat ik sterker moest worden en dat ik goed moest gaan verdedigen. Dat hebben we ook echt nodig. Daarmee ben ik aan de slag gegaan. Krachttraining doen, spelsystemen beter begrijpen. Want als je een goede aanvalster bent, dan maakt je dat nog niet tot een goede speelster.’

Louterende ervaring

Havenga besloot in 2019 Van de Kraats mee te nemen naar het WK in Korea. Ze was 18. Het werd een louterende ervaring. De kwartfinale tegen Spanje was een dieptepunt, na periode één was de wedstrijd gespeeld (1-6). Elke bal vloog erin. Op de vraag of zij er een nare nasmaak aan over heeft gehouden is zij kort. ‘Is niet zo. Ik was daar vooral om te leren, minuten maken. Je bent in een heel andere fase als jonge speelster.’

Twee jaar later geldt ze opeens, getuige haar speelminuten, als een dragende speelster. Het heeft te maken met Havenga’s voorliefde voor een vrouw met een knal in de linkerarm. Daniëlle de Bruijn was er vroeger een. Zij schoot Nederland in 2008 naar olympisch goud. ‘Ik heb dat natuurlijk pas later teruggekeken. Ik was zeven ten tijde van die finale. Nee, ik heb Daniëlle nooit ontmoet. Ze is niet ingeschakeld in de olympische aanloop.’

Havenga’s voorliefde voor de linkerarm komt uit hemzelf. ‘Arno is zelf ook linkshandig. Daardoor heeft hij mij ook heel veel kunnen leren. Hij begrijpt hoe het spel aan de rechterkant van het veld zich afspeelt. Hoe het is om te schieten vanaf die positie. Buitenom lange hoek, maar ook binnendoor en bovenlangs. Je moet variëren. Tegenstanders stellen zich in. Maar de keepers gingen bij het olympisch kwalificatietoernooi van Triëst allemaal zo dicht tegen de eerste paal liggen dat ik vaak de lange hoek koos. Maar dat is niet mijn vaste patroon hoor.’

Huizenhoog

Dat Havenga huizenhoog van haar opgeeft, ontvangt ze met een lach. ‘Ik kan daar niet veel mee. Ik heb vooral verwachting richting mezelf. Het enige dat ik kan doen is zorgen dat ik ik precies weet wat ik moet doen, geen fouten maken en mezelf daardoor steeds zekerder voelen.’

Ze heeft lange armen. Bij 1.80 eigen lengte heeft zij een spanwijdte van 1.92 meter. ‘De snelheid van mijn schot heeft te maken met mijn flexibele schouder.’

Tegen Australië schoot Van de Kraats maandag vier keer. Het was tweemaal raak, de 4-3 en de 12-14 (1.11 seconde voor tijd), plus een schot op de lat. Het was te bescheiden, te bleek. Van de Kraats zei eerder al dat een mindere wedstrijd vervelend zou zijn, maar dat het maar om één ding gaat: de kwartfinale winnen, de laatste vier bereiken. ‘Er dan staan’, is haar voornemen. Die dag begint het waterpolotoernooi van tien landen opnieuw, dan in knock-outfase.

Meer over