Gelukzoeker in de grote stad

Klaas-Jan Huntelaar weet nog precies hoe hij als jongen van zes jaar in Duitsland het toernooi van Benninghausen won. 'In de finale maakte ik na rust de gelijkmaker....

Door Charles Bromet en Willem Vissers

Een Achterhoeker verovert Amsterdam. Klaas-Jan Huntelaar staat model voor de opleving van Ajax. Drie jaar geleden speelde hij dertien minuten in het eerste van PSV. Vandaag staan de twee clubs tegenover elkaar.

Strafschoppen moesten de beslissing brengen. Zijn trainer van toen, Erik Dreteler: 'Klaas-Jan zei: ik neem mijn strafschop én ik ga keepen.'

Dreteler was dus niet verbaasd toen Huntelaar, net een paar maanden bij Ajax, afgelopen zondag tegen Sparta de bal opeiste bij een vrije trap en scoorde. Dat was typisch Klaas-Jan.

Huntelaar weet ook nog exact hoe H & K, zijn clubje Hummelo & Keppel uit de Achterhoek (inmiddels gefuseerd), de strafschoppenserie won. Eén Duitser schoot tegen de lat en een ander zag zijn strafschop gestopt. De gelegenheidsdoelman van toen: 'Die speler keek heel overdreven naar de linkerhoek. Toen wist ik dat hij rechts ging schieten.'

Ruim vijftien jaar later herinnert de spits zich bijna elk detail van de triomftocht in Benninghausen. De ogen twinkelen. 'Na de wedstrijd stapten die kinderen meteen bij hun ouders in de auto. Ze lieten de bloemen liggen.'

Aan de hand van zijn vader meldde Huntelaar zich als knul van zes bij H & K, bij Dreteler en André Nijman, de trainers van de F-jeugd. Nijman: 'Hij was meteen de beste. Dat was niet zo moeilijk, want de rest kon niet zo goed voetballen.'

Dreteler: 'Hij was de hele dag op het veld. Waar de bal was, was Klaas-Jan. Na de wedstrijd bleef hij op doel rammen. Met links en rechts. Als niemand meedeed, schoot hij op een leeg doel.' En Wim Kok, onderwijzer aan basisschool De Woordhof, vertelt dat Huntelaar al bij het schoolvoetbal dubbele dekking kreeg van de tegenstander.

Wat moeten wij, op zoek naar de wortels van Huntelaar, bekijken in Hummelo, hebben we de spits in de Arena gevraagd. Huntelaars stem op het bandje navigeert ons door het boerendorp. Komende vanaf Laag-Keppel bij restaurant de Gouden Leeuw naar links, de Keppelseweg op. Dan rechtsaf, voor de wegversmalling bij de basisschool. Voor de verkeersdrempel weer naar rechts. Daar is het, een veldje met doeltjes tussen de huizen aan de J.D. Pennekampweg. Hier heeft hij uren, dagen, maanden gevoetbald.

En schuin tegenover het veldje, naast De Woordhof, is het fietsenhok waarvan de onderste rij dakpannen altijd kapot was.

Maar in het jongenslichaam van Huntelaar is een man komen wonen. Wat een broekie was hij, op televisie, tijdens het jeugd-WK in Argentinië in 2001. Nu zet hij kerels opzij. Vandaag mag hij het opnemen tegen De Tank, Alex van PSV.

Huntelaar is niet echt snel, maar hij meldt zich intuïtief op de juiste plaats om te scoren. Hij kan schieten met links en rechts, hij is een goede kopper, je kunt een voorzet aan hem kwijt, hij kan de bal bij zich houden en is overtuigd van zichzelf. 'Ik weet wat ik kan. Je moet jezelf niet overschatten, maar zeker ook niet onderschatten.'

Een frisse jongen met springerig haar, een Achterhoeker met de bravoure waarop menig Amsterdammer jaloers is, trok Ajax uit het moeras. Het verbaast Dreteler wederom niet: 'Het platteland is zelfbewuster geworden. We laten ons niet meer ondersneeuwen door mensen met een grote bek. Vroeger moesten boertjes zich schikken. Nu staan ze op en zeggen ze: wie ben jij dan?'

Natuurlijk, Huntelaar is niet alleen verantwoordelijk voor de stijgende prestaties van Ajax. Hij zal de vorm moeten bestendigen tegen opponenten van hoger niveau dan RBC of Sparta, maar toch: hij gaat voorop in de strijd en blijft na bijna elke groepstraining schaven aan zijn traptechniek.

Hij weegt zijn woorden om dé Achterhoeker te definiëren. 'Een echte Achterhoeker is eenvoudig, nuchter, strijdvaardig, eigenwijs. Hij heeft overal een beetje schijt aan en het materialistische aspect interesseert hem weinig. Achterhoekers zijn prettige mensen.'

We leggen de voormalige trommelaar van fanfare De Eendracht langs de meetlat van de door hemzelf beschreven mens. Eenvoudig is hij zeker. Een jongeman zonder fratsen, wars van poespas. 'Hij was een rustige leerling. Soms ondeugend, maar vooral een echte jongen', zegt Irma van Hof, zijn onderwijzeres in groep 8. 'Het liefste was hij buiten om te voetballen. Hij was altijd zichzelf.'

Wim Kok, destijds Huntelaars favoriete onderwijzer omdat hij ook zo van voetbal hield: 'Hij had toen al dat sterke karakter en geen kapsones. We gaan ook heel sociaal met elkaar om in het dorp.'

De problemen van de grote stad bleven op afstand. Van Hof: 'De hele grote wereld kwam hier niet binnen. Die moet je opzoeken en dat deed hij niet.'

Strijdvaardig is hij zeker. Huntelaar was teleurgesteld toen PSV hem geen kans bood, op die dertien minuten na tegen RBC in november 2002. Hij snapte niet waarom hij bij De Graafschap niet speelde.

Zijn vroegere jeugdtrainer Erik Dreteler werkt tegenwoordig op kantoor bij Jovink & the Voederbietels, net als Normaal een exponent van de Achterhoekrock. De nieuwe single van Jovink heet: 'Wanneer geven wi-j de strijd op?' De toevoeging is: 'Helemaal nooit.' De zinnetjes zouden op Huntelaar kunnen slaan.

Dreteler: 'Klaas-Jan is een toprocker.' Wat hij daarmee bedoelt? 'Wat hij voor ogen heeft, haalt hij. Dat is stoer.' Huntelaar: 'Ik laat me niet zo snel opzijdrukken. Ik kan weleens uit mijn slof schieten. Dan weten de mensen gelijk: tot hier en niet verder.'

Ook is Huntelaar eigenwijs en heeft hij soms schijt aan bepaalde situaties. Hij zegt: 'PSV had andere plannen met me dan ik voor ogen had. Ik wilde naar AGOVV, maar PSV wilde mijn contract verlengen om me weer te kunnen verhuren. Dat zag ik niet zitten. Óf je spreekt vertrouwen in me uit en geeft me een kans, óf je laat me gaan. Niet een contract verlengen zodat je de marktwaarde in eigen bezit kunt houden. Dan kan ik net zo goed zelf alles in de hand houden.'

Achterhoekers zijn prettige mensen. Sociaal, gastvrij. Moeder is kraamverzorgster, vader werkt in de thuiszorg, zijn oudste broer studeerde in Maastricht en werkt met probleemjongeren. 'Of ik dat sociale heb geërfd? Nou, ik kan goed met mensen omgaan. Ik laat iedereen in zijn waarde en ga verder mijn eigen gang, mijn gevoel achterna.'

Op basisschool De Woordhof vertelt de 9-jarige Pim Meulenbeek dat hij vorig jaar in september, een dag na zijn verjaardag, een shirt kreeg van Huntelaar. Hij haalt het uit zijn rugzak. Huntelaar, 9, een tenue van Heerenveen. Meulenbeek voetbalt soms met Klaas-Jan, bij het huis van diens ouders.

Huntelaar, over het laatste deel van zijn definitie van de Achterhoeker: 'Dat materiële zaken me weinig interesseren, komt omdat ik weet dat het daar niet om draait. Het gaat erom gelukkig te zijn en het goed naar je zin te hebben.

'Ik was ook niet in de war van die transfersom van negen miljoen euro, of van het feit dat ik de eerste drie duels voor Ajax niet scoorde. Het was belangrijker dat we niet goed speelden en nauwelijks kansen kregen. Ik twijfel nooit aan mezelf. Als we blijven doorgaan en vechten, komt de rest vanzelf.'

Zes neefjes en nichtjes van Huntelaar zitten op De Woordhof. Elke maandagochtend bespreekt de klas van Wim Kok de wedstrijd van Klaas-Jan. Het dorp is supertrots, zonder daarmee te koketteren.

Voordat camera's zijn doelpunten vastlegden en kranten zijn acties beschreven, hield Huntelaar jarenlang schriftjes bij met wedstrijden, opstellingen, doelpunten en assists. 'Ik kan bijna alles terughalen.'

Na een promotie met de B-jeugd van De Graafschap was de eerste wedstrijd tegen AZ, in Doetinchem. Het werd 5-0, met twee doelpunten van Huntelaar. 'Mijn eerste treffer was een kopbal. De tweede maakte ik in de tweede helft: wegdraaien en schieten in de lange hoek.' Weer twinkelen zijn ogen.

Meer over