handboogschieten

Gabriela Schloesser-Bayardo vindt de roos dankzij een geruststellende app vanuit Nuth

De Nederlandse handboogschutters Gabriela Schloesser en Steve Wijler hebben op de Spelen zilver gepakt in de gemengde landenwedstrijd.

Gabriela Schloesser-Bayardo en Steve Wijler (links) in actie tijdens de kwartfinale van het handboogschieten voor gemengde teams op de Olympische Spelen.  Beeld Koen van Weel / ANP
Gabriela Schloesser-Bayardo en Steve Wijler (links) in actie tijdens de kwartfinale van het handboogschieten voor gemengde teams op de Olympische Spelen.Beeld Koen van Weel / ANP

Of het aan zijn bericht had gelegen, durfde Mike Schloesser (27) niet te zeggen. Maar toen hij zaterdagnacht vanuit zijn bed in het Limburgse Nuth zag hoe nerveus zijn vrouw Gabriela Schloesser-Bayardo in Tokio aan haar eerste partij in het handboogschieten begon, pakte hij meteen zijn telefoon.

‘Je schiet te snel, pak je rust en blijf op het midden mikken’, appte hij naar zijn 27-jarige Mexicaanse echtgenote, die sinds vorig jaar in het bezit is van een Nederlands paspoort. Nog voordat Schloesser-Bayardo aan haar tweede partij begon, moet ze het bericht hebben gelezen. Schloesser, zelf beste handboogschutter ter wereld op het niet-olympische onderdeel compound: ‘Ik denk dat ze er iets mee heeft gedaan, want daarna ging het een stuk beter.’

Samen met Steve Wijler veroverde Schloesser-Bayardo de zilveren medaille in de discipline recurve, voor gemengde teams, waarbij het doel (het zogeheten blazoen) op een afstand van 70 meter staat. Na de overwinning in de halve finale tegen Turkije (5-3) bleek topfavoriet Zuid-Korea net te sterk in de finale (3-5). Het was voor Nederland de eerste medaille in Tokio en de eerste Nederlandse olympische medaille bij het handboogschieten sinds de Spelen van Sydney in 2000.

In Rio nog Mexicaanse

Indirect was het dus ook de overwinning van Schloesser. Vijf jaar geleden tijdens een wedstrijd in Mexico veroverde hij het hart van Gabriela Bayardo uit Tijuana. Op de Spelen van Rio in 2016 kwam ze nog voor Mexico uit. In Tokio was ze de eerste vrouwelijke handboogschutter in een oranje tricot sinds 1996, waardoor Nederland kon meedoen aan het nieuwe olympische onderdeel, de gemengde landenwedstrijd.

Het handboogkoppel reisde de afgelopen jaren samen naar de internationale wedstrijden en pendelde tussen Zuid-Limburg en Mexico. ‘Maar dat begon aardig in de papieren te lopen’, aldus Schloesser. Omdat hij niet kon wennen aan de hectiek van het Mexicaanse leven en zij wel kon omgaan met de haast idyllische rust in Limburg, besloten ze in Nederland te gaan wonen.

Al bleek het een hele zoektocht een geschikt huis te vinden. Of beter gezegd, een geschikte tuin. Die moest minstens honderd meter lang zijn en niet grenzen aan het perceel van de directe buren, zodat ze veilig hun sport kunnen beoefenen. Gemiddeld traint het stel er vijf dagen per week, vijf tot zes uur per dag, waarin ze 200 tot 250 pijlen afschieten.

Mike Schloesser, de man van Gabriela Schloesser-Bayardo, traint in zijn tuin in het Limburgse Nuth in 2018. Beeld Marcel van den Bergh
Mike Schloesser, de man van Gabriela Schloesser-Bayardo, traint in zijn tuin in het Limburgse Nuth in 2018.Beeld Marcel van den Bergh

Des te moeilijker was het voor de wereldkampioen van 2013 dat hij voor de tv moest zien hoe zijn vrouw haar olympisch debuut voor Nederland maakte. Die overstap werd bespoedigd door de eis van de Mexicaanse bond dat Schloesser-Bayardo fulltime in haar geboorteland moest trainen. Hierdoor werd ze haast gedwongen voor Nederland uit te komen. Tot blijdschap van bondscoach Ron van der Hoff. Hij kreeg een vrouwelijke handboogschutter van wereldniveau in de schoot geworpen.

Mr. Perfect

Schloesser, die in het handboogcircuit bekendstaat als ‘Mr. Perfect’ omdat hij in 2015 als eerste de perfecte score haalde door 60 pijlen op rij in de roos te schieten: ‘We praten veel en motiveren elkaar. Al zijn er ook dagen dat we minder tegen elkaar te zeggen hebben. Dan zetten we een muziekje op.’

Bij het onderdeel compound schiet Schloesser zijn pijlen over een afstand van 50 meter en heeft hij de beschikking over meer hulpmiddelen, zoals een tweede richtpunt en mechanische losser waardoor hij nauwkeuriger kan schieten. Toch zijn er ook veel overeenkomsten met recurve. ‘Ik loop al dertien jaar mee in de topsport en kan Gabi uitleggen hoe ze moet staan en haar boog moet vasthouden.’

Schloesser roemt het vechtershart en doorzettingsvermogen. Zowel op de schietbaan als daarbuiten. ‘De afgelopen jaren zijn hectisch en soms zwaar geweest.’ Ze slaagde wel voor de inburgeringscursus en is de Nederlandse taal machtig. ‘Gabi mist haar familie en de Mexicaanse cultuur.’

Alleen daarom al was de zilveren medaille belangrijk. Als beloning voor het avontuur dat ze is aangegaan en stimulans om door te gaan. Schloesser: ‘Wij Nederlanders vinden het lekker om ‘s avonds voor de televisie te hangen. Zeker in de winter. Dat kennen ze niet in Mexico. Daar leven de mensen buiten het huis, het liefst met zoveel mogelijk familie en vrienden.’

Voor de tv leefde hij hartstochtelijk mee met zijn vrouw. Hoe verder Wijler en zij kwamen, hoe meer vertrouwen het duo uitstraalde. Al had er volgens Schloesser in de finale met een beetje geluk meer in gezeten tegen de vooraf ongenaakbaar geachte Zuid-Koreanen. ‘Ze heeft een geweldige prestatie neergezet. Ze mag trots zijn op wat ze heeft gepresteerd.’

Meer over