'Gaat aan!' adviseert Moulijn aan Kalou

Twee keer werd hij kampioen met Feyenoord, beide kampioenswedstrijden waren niet om aan te zien, dus gaan we nou niet 'zaiken' over de bedroevende kwaliteit van Feyenoord-NAC....

Henk Schouten, legendarische spits (scoorde trouwens in de kampioenswedstrijden van '61 en '62) heeft helemaal geen zin in dat verhaaltje van dat het vroeger véél beter was. 'Man, ik ben nou toch wéér kampioen!'

Als er op deze feestelijke middag in De Kuips business-box Het Oude Noorden toch nog wat te mokken valt, dan is het wel op 'die' scheids (Schouten is de naam vergeten) die in 1955 Schoutens tiende doelpunt tegen De Volewijckers afkeurde. Feyenoord-De Volewijckers werd 11-4, Schouten maakte er negen, en waarom de scheids in hemelsnaam zijn tiende afkeurde. . .

'De keeper laat de bal los, ik loop in en ik scoor.' Schouten schudt nog eens mismoedigd het hoofd. Mevrouw Schouten kan zich er nu nog over opwinden.

Gelukkig hoeft Schouten de laatste jaren niet zo vaak meer terug te komen op die wedstrijd uit 1955, hij komt namelijk nog maar zelden in de Kuip. Bij mooi weer gaat hij liever vissen.

De vreugdetranen zijn nog maar net opgedroogd als Schouten bezweert: 'Eerlijk hoor, ik zeg het nu: ik kan de lokroep van Coen niet meer weerstaan. Komend seizoen ben ik hier weer vaak. Zeker weten.'

Coen staat uiteraard voor Coen Moulijn, de eertijdse dribbelkoning die iedere thuiswedstrijd weer in business-box Het Oude Noorden verblijft. Zo heeft Willem van 't Wout (zijn zakelijke activiteiten laten zich niet samenvatten en dus noemt een ieder hem maar ex-havenbaron) wel meer illustere gasten in zijn 'hutje' op de tweede etage van de Kuip.

'Houdt u van voetbal? Mooi. Neem wat te drinken.' Een halfuur voor aanvang van Feyenoord-NAC heet Van 't Wout de verslaggever van harte welkom en hij legt maar meteen de huisregels uit. 'Ik heb niks tegen zakendoen, maar dat doen ze maar in de boxen hiernaast. Hier moet 't gezellig blijven. En over voetbal gaan.'

Wisten wij al van de Ketelbinkie-munt? Van 't Wout tast in de binnenzak van zijn colbert en geeft een eerste proeve van zijn goedgeefsheid. Onmiskenbaar Ketelbinkie op de ene kant, op de andere staat Feyenoord Rotterdam. 1998 Landskampioen 1999. De maker, juwelier Peter de Knecht, komt trouwens ook zo in de box, vertrouwt Van 't Wout ons knipogend toe.

In het bordes vóór, in de box zelf, dan wel nerveus pendelend tussen bordes, box en aanpalende gang treffen we deze feestmiddag 'Feyenoorders' die nog de mooie elftallen van begin jaren zestig hebben meegemaakt dan wel daar zelf in speelden. Luc en Ton Lutz, oud-burgemeester André van der Louw, Moulijn, Schouten en Faas Wilkes, Piet Steenbergen natuurlijk, Koos Postema. Van 't Wout, een boom van een man met golvend grijs haar, heeft veel vrienden en maakt ze ook makkelijk.

Faas Wilkes, Valencia-speldje op de revers, bekent dat hij niet zo vaak meer in de Kuip komt. 'Vandaag heb ik zelfs mijn vrouw meegenomen!' Feyenoord en NAC zijn bezig aan de warming-up als Wilkes dromerig concludeert: 'Dudek! Stijlvolle keeper.'

Kort voor aanvang van de wedstrijd krijgt het met Cowboy Henk-kuiven getooide duo De Two-Pets (bas, gitaar en duo-zang) de stemming er aardig in, maar wanneer Feyenoord daarna verzuimt snel te scoren, begint het een beetje zweterig te worden in de business-box. Coen Moulijn, vorig jaar nog door een hartinfarct getroffen, leeft enorm mee, geeft onophoudelijk commentaar en blijkt trouwens groot liefhebber van witte wijn.

'Gaat aan! Gaat aan!', adviseert Moulijn rechterspits Kalou. Laten nou Konterman en Van Wonderen - Moulijn: 'Niet-te-geloven! De twee steunpilaren van het seizoen' - NAC zomaar doelpunten cadeau doen. Halverwege de tweede helft, als Paauwe een ultraberoerde, veel te harde voorzet loslaat, slaat de galgenhumor toe in box Het Oude Noorden:

'Dat zie je nog niet op het Afrikaanderplein!'

'Hé Paauwe. . ! Dozen van je schoenen halen!'

'Een Schwarzenegger-voorzet!'

'Coen, Coen! Vanaf links! Altijd zwak geweest bij Feyenoord, links. Ja toch Coen!? 487 wedstrijden zwak joh. . .'

Half vijf en als het dan eindelijk gedaan is, huilt Moulijn tranen van geluk. Van 't Wout laat champagne en Feyenoord-gebak aanrukken.

Op het toilet van deze business-box, box-31, hangt een gedicht van Speenhoff. De Nieuwe Tijd. Over 'opa' die met gezonde tegenzin de net geopende Kuip bezoekt: Eigenlijk had hij een hekel/Aan dat domme. . . opgesnij/En zijn zacht pantoffelleven/Paste daar geheel niet bij.

Willem van 't Wout zegt dat hij het een schitterend gedicht vindt, hoezeer hij ook de rillingen krijgt van een kolkende Kuip als die van vandaag.

Meer over