Franse publiek sluit vrede met Pioline

In zijn tiende jaar als professioneel tennisser vond Cedric Pioline eindelijk de weg in stadion Roland Garros en achttienduizend toeschouwers waren hem er intens dankbaar voor....

Van onze verslaggever

Wybren de Boer

PARIJS

Met 3-6, 6-2, 7-6, 4-6, 6-3 verloste Pioline zich van de Marokkaanse balgoochelaar Arazi, waarmee voor het eerst sinds 1992 een Fransman zich weer onder de vier besten in Parijs schaarde. Zes jaar geleden was het Leconte, destijds door blessures afgezakt naar de kelder van het mondiale tennis maar dankzij een wild-card toch toegelaten tot de Franse Open, die het court central letterlijk tot tranen bewoog.

Vergelijkbare emoties kwamen los bij Pioline, die zichtbaar geëmotioneerd na afloop voor de Franse camera's verscheen. 'Nu besef ik wat het is om als Fransman op het center court van Roland Garros te spelen. In de vijfde set was ik kapot, ik kon bijna niet meer normaal lopen, maar dankzij het publiek bleef ik in de zege geloven. Ik zou die mensen zondag graag de titel schenken.'

Koel, bijna vijandig, werd Pioline tot voor kort in eigen land bejegend, een lot dat hij in zekere zin over zichzelf had afgeroepen. Vijf jaar geleden kwam hij aan de vooravond van een Daviscupwedstrijd met de Franse ploeg in conflict met bondscoach Yannick Noah, de succesvolste tennisser van Frankrijk na de oorlog. In de publieke opinie vond Noah logischerwijs het gelijk aan zijn zijde en werd Pioline bestempeld als verrader.

Noah en Pioline sloten enkele maanden na het incident weer vrede, maar de verzoening met het patriotische tennispubliek liet langer op zich wachten. Nog maar een jaar geleden beklaagde Frankrijks beste tennisser zich over een gebrek aan respect en wees daarbij op zijn finaleplaatsen bij de US Open (1993) en Wimbledon (1997). Daar kon volgens Pioline de oude lieveling Leconte niet aan tippen.

De wederzijde gevoelens van onbegrip vloeiden de voorbije dagen weg op Roland Garros, toen de sportkrant L'Equipe Pioline uitriep tot de eenzame held die het Spaanse tennisgeweld zou moeten weerstaan. Het signaal werd opgevangen door het publiek en als bewijs daarvan werden gisteren missers van Arazi begroet met een ovationeel applaus en rolde op kritieke momenten het Cedric, Cedric van de tribunes.

Onder die impulsen wist Pioline onvermoede krachten in zijn lichaam aan te boren. Uitgerekend op de cruciale momenten onderscheidde de Fransman zich van zijn Marokkaanse tegenstander door onbevangen ten strijde te trekken, een eigenschap die in het verleden nimmer bij hem was waargenomen. In het circuit staat Pioline te boek als een speler die in het zicht van succes veelvuldig ten prooi valt aan stress.

De bewijzen voor zijn ongekende bravoure lagen in de slotfase van de derde set, toen Arazi twee setpunten kreeg, en de vierde game van de vijfde set, waarin de Marokkaan vier breekpunten creëerde. Pioline weerde ze op grootse wijze af, eenmaal zelfs met een snoekduik aan het net en een onbereikbare stopvolley als beloning.

In zijn tiende jaar als professional noemde Pioline het een keerpunt in zijn loopbaan. 'Vandaag heb ik geleerd dat je op moeilijke momenten risico's moet durven nemen. Ik ben hier veranderd als speler.' En Arazi kon de essentie van die woorden slechts beamen. 'Ik had de winst een paar keer voor het grijpen, maar ik durfde niet naar het net te gaan. Ik bleef op de baseline, dat was een fout.'

Om als derde Fransman na de oorlog in aanmerking te komen voor de eindzege dient Pioline twee Spanjaarden te verslaan, morgen in de halve finale te beginnen met Alex Corretja. Die ontdeed zich gistermiddag schijnbaar moeiteloos (7-5, 6-4, 6-3) van Filip Dewulf, de Vlaming die een jaar geleden in Parijs nog te sterk was geweest voor Corretja.

Maar de zes jaar oude geschiedenis van Leconte hangt als donkere wolk boven Roland Garros. Zoals de oude held destijds na zijn heroïsche mars naar de halve finale roemloos ten onder ging tegen Korda, zijn ook de voortekenen voor Pioline niet bijzonder gunstig. De krampaanvallen die hem gisteren in de tweede set pijnigden, maakten duidelijk dat twee vijfsetters (in de vierde ronde ook tegen Safin) hun tol eisen.

En in Corretja vind Pioline morgen een tegenstander die schijnbaar zonder onnodige energie te verspillen zijn route naar de halve finales vervolgde. In drie sets (7-5, 6-4, 6-3) was de Spanjaard heer en meester over Filip Dewulf, de Vlaming die een jaar geleden in Parijs nog te sterk voor hem was geweest. 'Maar dit was een andere, betere Corretja', zei Dewulf.

Woorden die Corretja zelf onderschreef. De rol van uitgesproken titelfavoriet die een jaar geleden nog te zwaar op zijn schouders drukte, beschouwt hij momenteel louter als een bevestiging van zijn excellente vorm. 'Vorig jaar won ik twee toernooien in het voorseizoen, maar daardoor was ik uitgeput toen ik in Parijs aankwam. Nu heb ik een rustige voorbereiding gehad en daardoor ben ik hier fris en in vorm.'

Meer over