Feyenoord en de linksback: een gebed zonder einde

Wie bij Feyenoord als linksback moet spelen, is gedoemd te mislukken. Maar voor Patrick Mtiliga kwam de eeuwige vacature in de Kuip als geroepen....

Glimlachend erkende Feyenoord-coach Bert van Marwijk dat de linksbackpositie in zijn elftal vervloekt lijkt. 'Dat is eigenlijk al vier jaar het geval, maar in Nederland is bijna geen goede linksback te vinden. PSV speelt met de rechtsbenige Lee op die plek, bij Ajax is middenvelder Maxwell tot linksback omgeschoold. Het was een noodgreep om Mtiliga nog weg te halen bij Excelsior. Door de talrijke blessures hadden we geen andere keuze meer.'

Zo begroette de toch al kwetsbare defensie van Feyenoord in Tilburg weer een nieuw gezicht. Middenvelder Song, de te licht bevonden Van den Berg, de trage aanvoerder Paauwe en Mtiliga, die bij Excelsior linksbuiten was; daar speelt ook de nieuwe trainer Ruud Gullit volgend seizoen geen 'sexy voetbal' mee. De telkens wisselende samenstelling van de achterste linie heeft Feyenoord al regelmatig doen ontsporen.

Nadat Paauwe vorig seizoen zijn neus ophaalde voor de linkerflank en de omstreden Poolse verdediger Rzasa eindelijk werd afgedankt, begon Feyenoord deze competitie met Gérard de Nooijer als linksback. De inmiddels afgeserveerde veteraan werd na zijn enkelblessure vervangen door de pas 18-jarige Snoijl, die ook al in de ziekenboeg is verdwenen.

Wie heeft er niet gespeeld, op de gedoemde positie bij Feyenoord? De sinds zijn komst naar Rotterdam door het noodlot achtervolgde Van Haaren, Song, Gyan én - zij het maar acht minuten tegen FC Twente - de Braziliaanse miskoop Jean Carlos Dondé. Dondé was één van de nagels aan de doodskist van technisch-directeur Baan, die verantwoordelijk werd gesteld voor het falende transferbeleid bij Feyenoord en tijdens de winterstop moest vertrekken.

Het is een rijtje dat ook zijn opvolger Mark Wotte tot bezinning moet dwingen, maar Feyenoord heeft zich al bij de volgende kandidaat gemeld. Pascal Bosschaart moet volgend seizoen langer dan vijf duels op rij als linksback acteren. De middenvelder van FC Utrecht woont nu al recht tegenover de Kuip. Dat scheelt straks in de reiskosten, want Feyenoord kan zich immers geen grote aankopen permitteren.

De Rotterdamse club heeft al teveel geld over de balk gesmeten. Zo zat de Servische spits Lazovic - zes miljoen euro, gisteren in Tilburg weer op de reservebank, illustreerde Kuijt opnieuw dat hij bij Feyenoord boven zijn macht grijpt en stond de Eygyptenaar Ghaly na zijn invalbeurt tegen PSV voor het eerst in de basis. Mtiliga was dus een koopje en tegen de tactisch beperkte Denneboom bleef hij keurig overeind.

De kleine Deen had zich al verzoend met een vertrek bij de club, die hem in 1999 bij het filiaal Excelsior stalde. Op een hem vreemde positie mag Mtiliga nu een nieuw contract verdienen bij Feyenoord, al dient de achtste linksback zich alweer aan. 'Veel spelers hebben als linksback een lijdensweg afgelegd bij Feyenoord', beseft Mtiliga. 'Maar voor mij is het een ideale kans om bij een topclub te spelen, want daar leek het niet meer van te komen.'

Feyenoord had bovendien het geluk dat de wederom gerenoveerde verdediging na een valse start nauwelijks werd beproefd door Willem II, dat na de revolte binnen de club en de uitverkoop van de selectie ongeïnspireerd naar het einde dobbert.

Een uur lang was het spel niet om aan te zien geweest tot Lurling een flitsende invalbeurt beleefde, nadat hij met een idiote pass eerst Willem II-spits Sjoekov had gelanceerd. De vervanger van de onopvallende Van Persie, die zijn krediet weer heeft verspeeld bij coach Van Marwijk, tekende na een blunder van Wau echter fraai voor de 0-1.

Vervolgens bediende Lurling rechtsback Song op maat. Na zijn fraaie zondagsschot zonk de Koreaan meteen in gebed en mochten Buffel en Smolarek nog een duet voor de statistiek opvoeren: 0-3. Zo maakt Feyenoord na de eerste zege bij Willem II in zeven jaar weer aanspraak op de derde plaats, want zelfs die leek al buiten bereik te raken.

Meer over