Feyenoord blij met Van Gobbel

Uli, Uli, Uli, galmde het door De Kuip. Het Feyenoord-legioen heeft de teruggekeerde Ulrich van Gobbel stevig omhelsd. Het lijkt alsof de verdediger in de twee jaar dat hij in het buitenland heeft gespeeld een betere voetballer is geworden....

WILLEM VISSERS

Van onze verslaggever

Willem Vissers

ROTTERDAM

Van Gobbel, met zijn aandoenlijke arbeidslust, wàs al een held van de fans, maar nu gaat hij nog scoren ook. Als verdediger is hij begonnen en later schoof hij op naar het middenveld, maar in de topper tegen PSV (1-1) was hij Feyenoords gevaarlijkste aanvaller. Dat is trouwens ook illustratief voor de kracht van de Rotterdamse aanval.

Het waaide zondag in De Kuip, maar de meeste wind verplaatste Van Gobbel. De Brabander is opvallend snel en hij nam het al eens op de 100 meter op tegen de Nederlandse atletiektop. Maar hij is ook een man van kracht en onstuimigheid. Wie tegen zijn torso oploopt, legt het onherroepelijk af. Toen hij zondag op Numan botste, viel de international omver, de beentjes omhoog. Van Gobbel bleef staan en schudde even.

Een maand is hij nu terug in Nederland en hij heeft gemerkt dat zijn oerkracht soms tegen hem werkt. Want van de scheidsrechters in Nederland mag hij bijna niets, zo is hem al gebleken. Donderdag in Heerenveen keurde Van der Ende menige actie van hem af, zondag deed Uilenberg hetzelfde. Van Gobbel zei gisteren te hopen dat voetbal geen meisjessport wordt.

De wat fletse wedstrijd was ruim twintig minuten oud toen Van Gobbel het vijandelijk strafschopgebied binnendrong. Numan leek hem daartoe vriendelijk uit te nodigen. De achtvoudige international dreigde binnendoor te passeren, ging toch buitenom en schoot de bal tussen de benen van doelman Waterreus door: 1-0. Uli, Uli, zong het volk. Van Gobbel ging op één knie zitten en maakte een gebaartje naar het publiek.

'Vraag me niet hoe hij me passeerde. Vraag dat maar aan hemzelf. Die bal vloog alle kanten op,' klonk Numan nog een beetje beduusd. Van Gobbel lachte minzaam.

Ruim tien minuten later tilde hij de bal met gevoel over Waterreus heen en zag hij het leer op het net belanden. Hij sloeg de handen even op het weer bijna kaalgeschoren hoofd. 'Bij zo'n bal denk je niet na. Je moet een beetje geluk hebben.'

Het gevoel dat hij alles kon, ging met hem aan de haal. Hij tikte Jonk zelfs een bal tussen de benen door. De Kuip was gelukkig, de kampioen wankelde heel eventjes.

De 26-jarige Van Gobbel vertrok eind 1995 met tranen in de ogen uit De Kuip en keerde vlak voor dit seizoen terug, na omzwervingen langs Galatasaray in Turkije en Southampton in Engeland. Hij kende nog een handjevol spelers van vroeger bij zijn rentree: Schuiteman, Van Bronckhorst, Fräser, Boateng.

Vraag aanvoerder Henk Fräser niet of hij blij is met de terugkeer van Van Gobbel. 'Ik ben niet objectief, want Uli is mijn vriend. Maar je merkt wel dat hij volwassener is geworden. Binnen en buiten het veld.' Schuiteman: 'Hij gaat hard, maar met gezond verstand het duel in. Hij is rustiger dan toen. En als het simpel moet, speelt hij simpel. Hij geeft eventueel gewoon een breedtepassje. Dat onstuimige is minder geworden.'

Van Gobbel zelf: 'In zekere zin ben ik inderdaad rustiger. Ik doseer mijn acties.' Opvallend was dat hij meer dan eens een goede voorzet gaf. Voorheen was hij toch een beetje de man die op indrukwekkende wijze de achterlijn kon halen, de bal achter het doel plaatste om vervolgens zelf tegen de reclameborden tot stilstand te komen. Opbouwend was het doorgaan wel erg matig.

'Ik heb in het buitenland veel getraind op mijn trap en mijn voorzet. Die zijn echt beter geworden.' Hij moest toch wat, daar in Engeland. 'Want de trainingen waren slap.'

Na rust werd van Feyenoord in aanvallend opzicht niets meer vernomen en Haan wisselde zijn doelpuntenmaker een kwartier voor tijd. Haan dacht dat Van Gobbel moe was. De voetballer zelf verbaasd: 'Ik had nog wel een tijdje kunnen doorvoetballen.'

Meer over