Feyenoord bezit kalmte om laat toe te slaan

Een beetje getergd zei Bert van Marwijk in het naspel op Feye noord - NEC (2-0): 'Het grote Ajax uit mijn tijd kon wel 85 minuten wachten.' Van Marwijk doelde op het Ajax met Cruijff van dertig jaar geleden, toen hij zelf niet onverdienstelijk voor Go Ahead voetbalde....

Natuurlijk is het Feyenoord van 2002, ondanks een pas gewonnen Europa Cup, in kwalitatief opzicht niet te vergelijken met het Ajax van Cruijff, Keizer en Neeskens, die als trainer van NEC op bezoek was. Wat Van Marwijk wilde zeggen is dat grote, ervaren ploegen op dagen dat ze ver verwijderd blijven van hun topvorm kunnen wachten op dat ene moment van onoplettendheid bij de tegenstander. Of op dat ene moment van genialiteit in de eigen rangen.

Dan slaan ze toe. Opeens, pats, zoals een roofvogel die een muis op het oog heeft en in duikvlucht zijn prooi vermorzelt. In een keer is het dan afgelopen.

Dat moment was gisteren, in een landerige Kuip, te bewonderen in de 78ste minuut, toen invaller Robin van Persie, ruim drie maanden uitgeschakeld geweest door een rugblessure, op klassieke wijze van de achterlijn voorzette. Kalou nam de bal een beetje vreemd op de binnenkant van de wreef. Door de stuit was doelman Gentenaar kansloos. Of Kalou de bal verkeerd raakte of zoals bedoeld, was niet van belang. Neeskens dacht het te weten: 'Ik had liever gehad dat Kalou de bal goed had geraakt.'

De middag was vermoedelijk een voorbode van de problemen die Feyenoord te wachten staan. Het recept van op papier mindere clubs om een middag in De Kuip sportief te overleven is inmiddels beproefd: ze formeren een hechte afweer voor hun eigen doelman en hopen op de snelheid van een enkeling voorin.

Vorig seizoen gingen in dat soort duels (FC Twente, RKC, NAC) punten verloren voor de kampioenskandidaat. Feyenoord mist dan vaak het raffinement, de snelheid en de koelbloedigheid in de afwerking. Gisteren echter bleef de ploeg in alle omstandigheden rustig, ondanks het matige spel.

Het simpelst zou zijn geweest om alle ballen in de richting van Pierre van Hooijdonk te pompen. Dat gebeurde niet. Maar de topschutter van vorig seizoen ventileerde na de wedstrijd alweer voorzichtig kritiek van voorheen: hij krijgt te weinig bruikbare ballen.

Het is nog afwachten hoe Feyenoord zich door de moeilijke openingsfase van het seizoen slaat, met de tweede wedstrijd tegen Fenerbahce in de voorronde van de Champions League en het duel om de Super Cup tegen Real Madrid als extraatjes, maar op papier is het elftal zonder meer sterker dan vorig seizoen. Van Haaren, afgelopen competitie steeds geblesseerd, is voetballend gezien een betere linksachter dan Rzasa en juist in dit soort duels wordt in aanvallende zin nogal veel verwacht van de vleugelverdedigers.

Bovendien heeft Van Marwijk het gevoel dat zijn wissels ook daadwerkelijk iets opleveren. Hoewel Feyenoord tot een uur de betere van de weinige kansen had gemist, waren de vleugels lam. Lurling moet op links wennen aan het feit dat alles groter is in Rotterdam, Emerton is een andere voetballer op rechts dan Kalou dat was. Op de vleugels ontstond eigenlijk niets en door het centrum viel slechts oneindig gebrei te noteren.

Maar toen Leonardo kwam op links, speelde hij Wisgerhof kapot (het blijft alleen een beetje koddig om Leonardo zich te zien aanstellen als hij zijn zin niet krijgt). Lurling voegde zich in het centrum bij Kalou, die de positie van Tomasson heeft overgenomen. Dat is wennen. Loopvermogen en diepgang van de Deen zijn vervangen door frivoliteit, technisch vernuft en, vooral, wisselvalligheid.

Even leek het of Feyenoord ten prooi viel aan anarchie. Lurling, en even later diens vervanger Van Persie, hielden zich op in de buurt van Kalou in het centrum. Niemand verhuisde naar rechts, naar de leemte die de naar achteren gedirigeerde Emerton (Gyan was vervangen) openliet.

Maar nee, doceerde Van Marwijk, dat was zo de bedoeling geweest. Emerton blijft nu eenmaal altijd lopen, of het nou tien graden onder nul is of veertig erboven. Hij kan een volledige flank bestrijken.

Het was ook typisch Emerton, die 2-0. Door te jagen ontfutselde de Australiër de bal aan Hesp rond de middenlijn. Via Van Hooijdonk en Kalou kreeg Emerton de bal uiteindelijk weer terug. NEC was daarmee geslagen, maar het zal zich weer keurig handhaven in de middenmoot.

Meer over