schaatsen

Femke Kok na ‘verklote’ 1.000 nu wel scherp op de 500 meter

Blij en opgelucht was Femke Kok na haar winst op de 500 meter. Na haar mislukte 1.000 meter slaagde haar alles-of-nietspoging om straks toch op de Winterspelen te geraken.

Dirk Jacob Nieuwboer
Femke Kok (boven) wint in een rechtstreeks duel van Jutta Leerdam en schaatst de snelste tijd. Leerdam wordt tweede.
 Beeld Klaas Jan van der Weij
Femke Kok (boven) wint in een rechtstreeks duel van Jutta Leerdam en schaatst de snelste tijd. Leerdam wordt tweede.Beeld Klaas Jan van der Weij

Het was een wonderlijke theorie van Femke Kok. Twee dagen eerder had ze haar 1.000 meter op het olympisch kwalificatietoernooi (OKT) ‘verkloot’ en daar baalde ze natuurlijk ontzettend van. Maar juist daarom was ze niet gespannen geweest voor de 500 meter. ‘Als die 1.000 wel goed was gegaan, dan was ik wel zenuwachtig geweest. Vandaag was het gewoon alles of niets voor mij.’

Bijzondere uitleg of niet, het werd alles. Met een tijd van 37,30 won ze de 500 meter en dus mag ze naar Beijing. Logisch dat de 21-jarige Friezin ongelooflijk blij en vooral opgelucht was. ‘Hier droomde ik altijd al van. En drie jaar terug had ik niet gedacht dat het reëel zou zijn om erheen te gaan.’

Onbevangenheid is een groot goed als je 500 meter heel hard moet schaatsen. Kijk maar naar Merijn Scheperkamp (21), die maandag in 34,53 naar de Spelen in Beijing reed. Niemand die het had verwacht, ook hijzelf niet. En misschien lukte het juist daarom wel.

Onbevangenheid

Femke Kok mag dan net zo oud zijn als Scheperkamp, ergens dit jaar is ze haar onbevangenheid kwijtgeraakt. Om haar nek hangt de last van de grote verwachtingen. Wereldtitels, olympische titels, het is haar allemaal al voorspeld. Nooit is het een Nederlandse gelukt om op de 500 meter goud te halen op het hoogste podium. Met gretige ogen wordt naar Kok gekeken. Zij, het supertalent, zou weleens de eerste kunnen worden.

Die hoop werd niet minder toen ze vorig jaar een bijna perfect debuutseizoen bij de senioren reed. Kok won de 500 meter op de twee World Cups die in het coronajaar werden georganiseerd en pakte zilver op de WK afstanden. En dan wordt ze ook nog eens begeleid door Michel Mulder, de enige Nederlandse man die olympisch goud op de 500 meter haalde en graag een vrouw zou helpen dat kunstje ook te flikken.

Maar dit jaar is alles anders. In de coronabubbel was lang niet iedereen aanwezig, de concurrentie is flink toegenomen. Net als de toch al hoge verwachtingen over Kok. Een jaar geleden waren achtste of negende plekken op internationale wedstrijden prima geweest, nu vallen ze tegen.

Hoogtepuntje

De Friezin heeft er moeite mee, al die aandacht, die mensen die van haar wilden weten waarom het minder ging. Bovendien ging het privé – haar relatie liep stuk – ook niet allemaal even lekker.

Eén hoogtepuntje was er slechts dit voorseizoen. In Salt Lake City liet ze meteen weer zien waarom de verwachtingen ook al weer zo hoog zijn: met 36,96 dook ze als eerste Nederlandse onder de 37 seconden.

Dat succesje kwam nadat zij, een binnenvetter, er thuis bij haar ouders in Nij Beets alles had uitgegooid. Dat hielp, in de aanloop naar de World Cup in Salt Lake City sliep ze daarom sinds weken eindelijk weer eens goed. Het was de opsteker die ze nodig had in de aanloop naar het OKT.

Maar het beetje zelfvertrouwen dat ze daaruit haalde, leek zondag na de 1.000 meter al weer verdwenen. Na een teleurstellende zesde plek nam haar ploeg haar in bescherming: Kok stond alleen de NOS te woord, de andere media moesten het doen met Michel Mulder.

Even thuis

‘Ik ben meteen naar huis gereden, want ik baalde gewoon heel erg’, zegt ze na afloop van de winst op de 500. Ze was boos en teleurgesteld geweest, op en in zichzelf, nam het zichzelf kwalijk dat het zo slecht ging. ‘Het liefst ben ik dan natuurlijk even thuis. Dus mijn trainers en fysio zeiden ook allemaal: ga alsjeblieft even naar huis. Ga daar maar even balen en dan weer naar het hotel. Dus ik heb thuis even heel goed gebaald en toen me weer een beetje opgeraapt.’

Ze herhaalt wat Michel Mulder zondag ook al tegen de pers zei. Het begin van die mislukte 1.000 meter was wel goed, dus dat moest ze gewoon op de 500 meter herhalen. ‘Op de een of andere manier haalde ik daar toch wel vertrouwen uit.’

En ze was ‘zo gebrand’ dat ze volgens zichzelf niet echt spanning had. In de eerste rit zette ze meteen al de snelste tijd neer: 37,45. In de tweede moest ze het opnemen tegen Jutta Leerdam. Met 37.30 was ze slechts tweehonderdste sneller dan haar grootste Nederlandse rivaal. ‘Ik dacht alleen maar: die gaat me niet voorbij.’ Met de derde plek maakt ook Michelle de Jong (37,53) nog kans op Beijing.

‘Ik heb er nog niet echt naar gekeken’, zegt Kok over haar kansen op de Spelen. ‘Maar in Salt Lake was ik ook weer een keer derde en toen was het ook geen perfecte rit, dus wie weet wat er nog in zit. Maar eerst ga ik maar even lekker naar huis, niks doen en genieten van de rust.’

Meer over