Ergernis over niveau tempert blijdschap om kwalificatie

Met dubbele gevoelens verliet het Nederlands elftal gisteren het hockeycomplex van de Club de Campo Villa de Madrid. Na het desastreuze EK in Barcelona was via de kortste route alsnog het doel bereikt....

De overwinning op Polen kon vrijwel niemand echt bevredigen, want de uiteindeljke 4-0 was slechts een flauwe afspiegeling van de werkelijke krachtsverhouding. 'We hebben ze helemaal gek gespeeld, maar veel te weinig gescoord', concludeerde doelman Guus Vogels na afloop.

'Zelf hebben we geen moment onder druk gestaan. Het had toch 10-0 moeten zijn?' Slechts vier treffers op 25 doelpogingen vermeldden de statistieken en dat percentage is een olympisch kampioen eigenlijk onwaardig. Bovendien leverden zes strafcorners geen enkel resultaat op en vielen de laatste twee doelpunten pas kort voor tijd.

'De resterende drie wedstrijden van dit toernooi moeten we benutten om progressie te boeken', meende Vogels. Ook vleugelspits Ronald Brouwer sloot zich daarbij aan. 'De scherpte ontbrak, maar misschien waren de kansen wel te groot. Mentaal zijn we echter wel een stuk sterker dan in Barcelona. Dit is weer een team dat prestaties wil neerzetten.'

Dat is inderdaad de voornaamste winst die bondscoach Terry Walsh de afgelopen twee maanden heeft geboekt. Onder zijn leiding oogt Oranje weer als een eenheid. Ook als het minder gaat of als de doelpunten uitblijven blijft de ploeg vertrouwen uitstralen.

Walsh erkent dat er nog veel werk aan de winkel is . 'Maar het zou ook niet goed zijn als we nu al klaar waren voor Athene. Dat moeten we pas in augustus zijn. Er zijn tal van punten, waarop we ons nog kunnen en moeten verbeteren. De kwaliteit is volop aanwezig, maar het loopt nog niet zoals het moet.'

Nederland speelde een degelijke eerste helft, ook al was toen de afwerking verre van optimaal. Het eerste doelpunt viel vlot, want na tien minuten soleerde Rob Reckers schitterend langs de achterlijn en bediende hij Floris Evers op maat. Pas in de 26ste minuut volgde de tweede treffer. Ditmaal waren het niet de jonkies die de Poolse defensie uitspeelden, maar routiniers De Nooijer en Jazet.

'Ik wilde de bal terugspelen op Teun, maar die zei: doe het zelf maar', vertelde Jazet, die zelden in de frontlinie is te vinden. De voormalige Bloemendaler, die tegenwoordig bij SCHC speelt, was ongetwijfeld de gelukkigste man na afloop. Opnieuw begonnen op de bank speelde hij als wissel gisteren zijn 290ste interland. Nooit eerder maakte de 32-jarige Jazet voor Oranje een velddoelpunt.

Na rust lagen de Polen, die na de verrassende overwinning op Groot-Brittannië op de eerste toernooidag nog in de race zijn voor een olympisch entreebewijs, op apegapen. Maar hoewel de aanvallen soms wonderschoon waren, kon Nederland daar heel lang niet van profiteren.

Toen Taeke Taekema hard met een Poolse stick in aanraking kwam en met een stevige vleeswond aan de wang tijdelijk aan de kant verbleef, raakte zelfs even de organisatie achterin zoek. Gelukkig voor Nederland keerde de KZ-speler snel terug op het veld, want hij is onmiskenbaar de leider van de defensie.

Uiteindelijk gaf de bij vlagen weer briljante De Nooijer, die zich veelvuldig had laten terugzakken, vanuit de spits de score alsnog een enigszins acceptabel aanzien. Evers en Ronald Brouwer waren bij die trefers assistenten.

Zonder Karel Klaver, die vandaag vanwege zijn duimblessure naar Nederland terugkeert, speelt Oranje nog drie wedstrijden in Madrid, die officieel nergens meer om gaan. De halve finales zijn gehaald en voor Athene is dat voldoende.

Meer over