ColumnWillem Vissers

En weg is de spruitjeslucht dankzij schaatser Nils van der Poel

null Beeld

Dank aan die andere Van der Poel, alsof de naam besprenkeld is met wonderolie. Nils, ook al een fenomeen. Zweed, van Hollandse afkomst. Dank dat je weer schaatser bent, dat je de tijden van Tomas Gustafson laat herleven, dat je het feestnummer was dat de schaatsbubbel in Heerenveen liet trillen van opwinding.

Dank dat je de soms zo verstikkende geur van spruitjes en oranje uit Thialf verjoeg tijdens de WK afstanden. Dat winnen ook op een andere manier kan dan voortdurend en strikt te leven volgens de schema’s van Jac Orie, hoe goed die ook zijn.

Ja, het kan ook anders. De sporter als een jonge man die doet wat hem goeddunkt, al is ook zijn planning strakker dan menigeen denkt. Want, zo vertelde Van der Poel na afloop, hij was al jaren bezig met deze overval op de hegemonie. Nadat de Zweed donderdag de 5000 meter won en favoriet Patrick Roest tot een ontroostbare jongen degradeerde, wisten we al zeker dat hij ook zijn favoriete nummer zou winnen, de 10.000 meter. Geen twijfel mogelijk. Aldus geschiedde in een fenomenale tijd, 12.32,95. Wereldrecord.

Hij is gewoon anders dan anderen en alleen dat al is heerlijk. Gelukkig leidt niet slechts één weg naar succes. Sporten hoort ook een gift van plezier te zijn. Hij rende onlangs in Friesland een keer terug naar het hotel, over 23 kilometer. Ja, oordeelde analist Rintje Ritsma op tv, straks kan dat niet meer, want dan komt hij zichzelf tegen. Dan zal hij zich net als de anderen in de auto laten vervoeren naar of van de schaatshal.

Maar nee, Nils, alsjeblieft, blijf ver weg van het stramien, doe het zoals jij denkt dat het moet, zoals je het fijn vindt. In 2018 stopte hij gewoon voor een paar jaar met schaatsen, vanwege militaire dienst onder meer, en hij legde zich toe op ultralopen van soms meer dan 100 kilometer. Hij loopt ook meer dan dat hij schaatst als training. Hij traint ook vaak alleen, want een team is er niet. Hij prikkelt zijn motivatie voortdurend.

Hij combineert zijn unieke conditie met een mooie, wat aparte stijl. Een beetje rechtop, zuinig in de bochten en ontspannen. Zoveel snelheid als hij maakt, zo snel is ook het Engels waarmee hij zijn prestaties toelicht. Die wat nonchalante glimlach ook.

Het hele toernooi ging het bij de commentatoren over de luchtdruk in Thialf, omdat de tijden wat tegenvielen. En toen kwam dus Van der Poel, die het wereldrecord van Greame Fish aan flarden schaatste, terwijl niemand verwachtte dat het nog kon, een wereldrecord in Thialf, veertien jaar na de beste tijd van Sven Kramer in Friesland.

Van der Poel won dus twee keer goud op de WK afstanden. Hij gaf daarmee tevens een ondubbelzinnige waarschuwing aan het Nederlandse schaatsen, dat al met al tegenviel, een jaar voor de Olympische Spelen. Zeker in aanmerking genomen dat de Nederlanders het meest profiteerden van de bubbel en dat de Aziaten ontbraken. Dank Nils, voor deze waarschuwing. Dank vooral, dat je Thialf liet trillen van genot.

Meer over