Eerst een Europese medaille, dan pas feest

Tevreden en blij, maar tegelijkertijd ingetogen, vierden de Nederlandse volleybalsters gisteren de winst op Oekraïne. Met de ruime 3-0 zege drong de ploeg door tot de eindronde van het EK in Turkije, maar reden voor een groot feest was dat nog niet....

De vooraf zo gevreesde spannende slotdag in Antalya bleek achteraf 'een makkie'. Oekraïne, dat zijn topscoorster moest missen wegens een enkelblessure, legde Nederland hoegenaamd niets in de weg in zijn streven na acht jaar eindelijk weer de halve eindstrijd te behalen. Turkije is zaterdag in Ankara de tegenstander.

Nederland bereikte sinds 1949 pas vier keer eerder de laatste vier. Eén keer werd slechts gewonnen, in 1995 in Arnhem. Twee speelsters uit dat kampioensteam, Ingrid Visser en Elles Leferink, vormen nu de kern van de selectie, maar volgens het tweetal zijn beide ploegen onvergelijkbaar. Visser: 'Toen speelde ik niet. Ik keek heel erg op tegen meiden als Boersma en Weersing.'

Destijds was het team, gecoacht door de huidige mannenbondscoach Goedkoop, afhankelijk van die sterspeelsters. De kracht van de huidige ploeg is juist de teamgeest, zo benadrukte Leferink. De aanvankelijke argwaan tegen de aanpak van Frigoni, die harde maatregelen nam na de tegenvallende prestaties bij de EK-kwalificatie, en de intensiteit van de maandenlange voorbereiding flink opvoerde, is daardoor verdwenen.

Desondanks voelt Leferink het gemis van spelverdeelster Riëtte Fledderus die zich als enige niet wenste te conformeren aan de in haar ogen rigide aanpak. 'Het is jammer dat zij daarvan het slachtoffer is geworden, we hadden haar er goed bij kunnen hebben. Hoewel Kim Staelens het goed doet, missen we een oude rot in het veld die de boel af en toe tot bedaren kan brengen.'

Voor de temperamentvolle Frigoni is een eventuele terugkeer van zijn voormalige spelverdeelster niettemin onbespreekbaar. 'Riëtte bestaat niet meer voor mij, ik wil haar naam niet eens meer horen. Ik heb haar zelf uit het team geschopt en ze komt er nooit meer in. Daarvoor heeft ze te veel negatieve dingen over iedereen geroepen.'

De gebeurtenissen hebben de speelsters wel dichter bijeen gebracht. Leferink: 'Het is een unieke groep, we zijn ontzettend intensief met elkaar opgetrokken. Als iemand wordt aangepakt springt er altijd wel iemand anders tussen. Dat voel je in het veld. Zo'n teamgevoel geeft extra vleugels.'

Het is de afgelopen week tegelijkertijd de zwakte van de ploeg gebleken. Bij tegenslag heeft vooralsnog alleen Francien Huurman bewezen de ploeg erdoorheen te kunnen trekken, maar zij werd vaak de dupe van het gebrek aan ervaring bij spelverdeelster Staelens. Het niveau van de pas 21-jarige speelster is nog wankel.

Een van haar sterke punten, overigens van het hele team, is de blokkering. Hoewel Nederland in de algemene statistieken slecht scoorde bezet de ploeg bij de blokkering de bovenste plaatsen. En dat terwijl de Nederlandse volleybalsters met een gemiddelde lengte van 1,84 niet eens tot de langste speelsters behoren.

Volgens Visser is het prettig dat de ploeg daarop kan terugvallen. 'We zijn als team nog lang niet stabiel genoeg. Vooraf heb ik gezegd dat we de halve finales moesten halen, maar gedurende deze week heb ik niet één keer het vertrouwen gehad dat we het ook echt zouden gaan redden. We hebben er af en toe verschrikkelijk hard voor moeten knokken. Ik had dan ook niet verwacht dat we het vandaag zo gemakkelijk zouden krijgen.'

Oekraïne had geen verweer tegen de uitstekend serverende Leferink (ze scoorde vijf directe punten met haar sprongservice) en de opnieuw best scorende Huurman. Alleen in de tweede set kwam Nederland even op achterstand toen er te veel servicefouten werden gemaakt, maar de Oekraïense vrouwen waren niet bij machte daarvan te profiteren.

Nederland, dat door de halve finaleplaats tevens geplaatst is voor het olympisch kwalificatietoernooi in Azerbeidzjan, vertrok uiteindelijk zelfs als poulewinnaar naar Ankara nadat Italië een 3-2 nederlaag tegen Bulgarije leed. De wereldkampioen werd daardoor verrassend uitgeschakeld voor een plaats bij de laatste vier.

Tussen Polen, Turkije en Duitsland waant Nederland zich zeker niet kansloos voor de eindzege. Leferink: 'Als ik zou denken dat dit het maximaal haalbare is dan ben ik een loser. We gaan nu ook voor de finale, anders kan ik beter mijn spullen pakken.'

Meer over