Een van de vele Kenianen, maar toch anders

Ze schieten als een komeet omhoog, lopen een fabelachtige tijd en vervolgens zie je ze nooit meer terug. Het is de veelgehoorde kritiek op het contingent Kenianen dat jaarlijks uitzwermt over alle stadsmarathons....

Hij was de enige overgeblevene van het halve dozijn Kenianen, dat als favoriet was gepresenteerd, die de organisatie in Amsterdam zondag gelukkig kon stemmen. De Keniaan bepaalde in zijn eentje dat de hoofdstad zich aan het einde van het atletiekseizoen in allerlei ranglijsten terugvindt.

Cheboror stelde in Amsterdam het parcoursrecord met zeventien seconden bij tot 2.06,22. Hij liep bovendien de derde marathontijd van dit jaar, staat op de tiende plaats aller tijden. Het leidde ertoe dat Amsterdam als marathonstad in elk geval op de vierde plaats op de wereldranglijst blijft staan.

De 26-jarige Keniaan uit Kipsaos moest in het Olympisch Stadion de aandacht delen met Hugo van den Broek. De atleet uit Heemskerk overtrof zichzelf met een vijfde plaats en een persoonlijke toptijd van 2.12.05.

De twee blikvangers lieten zich als 'harde werkers' makkelijk met elkaar vergelijken. Cheboror is anders dan veel van zijn landgenoten. Hij groeide wel op het platteland op, maar begon niet jong met atletiek, draagt met trots kledingmaat L in plaats van trainingspakken en singlets van het maatje S en M, waar zijn landgenoten in verdrinken en staat ook niet te boek als een natuurtalent.

Hij was al 24 jaar, toen zijn talent werd onderkend, nota bene door de concurrentie die hij zondag in Amsterdam achter zich liet. Cheboror werd gescout op een atletiekwedstrijd die door Global Sports werd georganiseerd in de streek waar William Kiplagat (voormalig winnaar van de Rotterdamse marathon) en Bernard Barmasai, voormalig wereldrecordhouder steeple chase en tegenwoordig marathonloper, opgroeiden.

'Dat doen we om iets terug te geven aan de bevolking en om nieuwe talenten te scouten', legde Michiel Boeting, Kenia-kenner bij uitstek op het bureau van Global Sports, uit.

In december 2002 schreef Cheboror zich in als deelnemer. Hij viel op, niet omdat hij de 25 kilometerwedstrijd won, maar omdat hij blijk gaf van doorzettingsvermogen. Met tennisschoenen aan de voeten knokte hij zich keer op keer terug naar de kopgroep.

Na afloop nodigden Barmasai, Kiplagat en Boeting hem uit voor een gesprek. 'Het eerste wat me aan hem opviel, was dat hij niet loog over zijn leeftijd', herinnert Boeting zich. 'Maar hij was wel vreselijk nerveus.'

Toen hem werd gevraagd waarom, bekende Cheboror dat hij bang was de verkeerde antwoorden te geven. Hij wilde zó graag een carrière in de atletiek beginnen en nu die mogelijkheid zich aandiende, wenste hij het niet te verprutsen. Cheboror sloot zich na het interview aan bij de trainingsgroep van Barmasai, Kiplagat en William Kipsang, vorig jaar nog winnaar in Amsterdam en gisteren tweede achter Cheboror (2.08,40).

In het najaar van 2003 werd hij door Global Sports al gevraagd Kamiel Maase als haas naar een toptijd te leiden. Die opzet slaagde, maar Cheboror besloot de wedstrijd in Amsterdam uit te lopen. Cheboror bleek een snelle leerling. Toen Rodgers Rop zondag na 29 kilometer de kopgroep op stang probeerde te jagen, was hij de enige die de voormalige winnaar van de marathons van Boston en New York kon volgen. Ter hoogte van de Stopera trok hij alleen op avontuur.

Vrijdag was hij nog bescheiden geweest, toen hem naar zijn doelstelling in Amsterdam was gevraagd. Cheboror wenste zijn toptijd van 2.11 te verbeteren. Zondag was hij al zelfbewuster. Schaarde hij zich nu met 2.06 onder de beste marathonlopers ter wereld? 'Met zo'n tijd? Wat denkt u? Natuurlijk!'

Meer over