Een theatermaker en elf ideale schoonzonen

Marc Delissen zou graag zien dat zijn spelers wat harder waren. 'We verliezen steeds omdat het ontbreekt aan straatschoffies. We hebben een team vol ideale schoonzonen....

Van onze hockeymedewerkster Emilie van Outeren

Delissen is een theatermaker. Langs de lijn steelt hij de show. Met veel gebaren, expressie, energie en commentaar probeert hij de wedstrijd te beïnvloeden. Zo tracht hij met bravoure de scheidsrechter te overtuigen dat een speler van Amsterdam de bal met zijn voet raakte. Om vervolgens aan de bankzitters te vragen: 'Was het eigenlijk shoot?'

'Zo deed ik het in het veld ook al. Maar misschien accepteert een scheidsrechter dat eerder van de 28-jarige aanvoerder van het Nederlands elftal dan van deze jonge spelers.'

Nog tien wedstrijden leidt hij de club uit Wassenaar en dan valt het doek. Uit eigen beweging stapt Delissen op bij de ploeg waar hij 22 jaar geleden kwam hockeyen en nooit meer wegging. Als spelbepaler van HGC werd hij tweemaal landskampioen en als aanvoerder van het Nederlands elftal (261 caps) won hij olympisch goud in 1996. Na drie seizoenen stopt hij als coach.

Zijn onlangs benoemde opvolger Ronald Hugers aanschouwt de wedstrijd rustig vanaf de andere kant van het veld. Hoewel hij de verrichtingen van zijn toekomstige werkgever bestudeert, houdt hij zich op de vlakte. De club en Delissen willen samen het seizoen afmaken. 'Ik ga er wel vanuit dat ik volgend jaar een hoofdklasseclub coach,' zegt Hugers, die eerder HDM, Victoria en Rotterdam onder zijn hoede had.

De tegenvallende resultaten zijn niet de reden dat Delissen stopt bij HGC. 'Ik ben eigenlijk een hobbyist, uit noodzaak gepromoveerd van assistent tot hoofdcoach. Deze zomer ben ik mijn eigen advocatenkantoor begonnen en over zes weken wordt mijn tweede kind geboren. Ik kan het niet combineren. Daarom heb aangeven dat mijn derde seizoen mijn laatste zou zijn.' Die afspraak maakte hij met zijn broer Robbert, die in het bestuur van HGC verantwoordelijk is voor het tophockey.

Ondanks de serie nederlagen geniet Delissen de onvoorwaardelijke steun van zijn spelers. 'Vorig jaar stonden we er halverwege net zo slecht voor. Het bestuur heeft toen gevraagd of de begeleiding moest worden veranderd. Maar iedereen wilde dat Marc bleef', zegt verdediger Bram Lomans.

'Ik denk ook niet dat zijn vertrek de ploeg goed zal doen. Hij heeft gelijk dat ons probleem vooral mentaal is. Maar de mental coach die we vorig seizoen hadden, maakte het alleen maar erger. Terwijl Marc veel jonge spelers beter maakt', aldus de cornerspecialist.

Het was dan ook uit een strafcorner dat Lomans gisteren vlak voor het einde van de wedstrijd de eindstand op 1-1 bepaalde. De oud-international is, met keeper Guus Vogels en linkerspits Ronald Brouwer, het gezicht van de Wassenaarse club. Maar hun individuele kwaliteiten zijn al twee jaar niet voldoende om de gwenste aansluiting bij de top te realiseren.

HGC-coryfeeën Delissen en Lomans zijn uiterst gemotiveerd om hun club nog dit jaar uit de dip te trekken. Voorlopig hebben ze niet meer in handen dan het gelijke spel, opluchting en een klimmetje van plaats elf naar plaats tien.

HGC moet nog altijd degradatie vrezen, maar volgens Delissen 'kan dit een omkeerpunt zijn.' De coach wil geen vergelijking maken met vorig jaar, maar toen werd de dramatisch lage klassering voor de winterstop opgekrikt met een reeks overwinningen. 'In potentie zijn we alleen maar beter. Beter zelfs dan in mijn eerste jaar als coach, toen we de play-offs haalden.

'We moeten reëel zijn. De punten die we verloren hebben, maken we niet meer goed. Die historie dragen we mee', aldus Delissen. HGC draagt daarnaast ook de last van het verleden. De achterban verwacht elk jaar weer dat de ploeg zich kwalificeert voor de play-offs, en niet dat ze in degradatiegevaar komt te verkeren.

Delissen ziet in de roes van het gelijkspel tegen de landskampioen, die evenmin een gemakkelijk seizoen doormaakt, een rooskleurige toekomst voor HGC. 'Jonge spelers als Robin de Munk, Mike Husken en Yashna van Kinderen hebben de potentie in het Nederlands elftal te spelen. Ze leren nu presteren onder druk. Toen Amsterdam twintig minuten voor tijd scoorde, gingen wij beter hockeyen. De jongens die dan opstaan en voorgaan in de strijd, dat zijn de groten. Ze moeten hun naïviteit en braafheid kwijtraken. De schroom moet eraf', aldus de afzwaaiende coach.

Meer over