Een roerig jaartje in het zand

Twee koppels stapten dit jaar uit Beach Team Holland...

Van onze verslaggever Mark Misérus

AMSTERDAM De nederlaag van Sanne Keizer en Mered de Vries tegen het Franse koppel Faure/Sarpaux in het World Tour-toernooi in Phuket, betekende ook meteen het einde van het beachvolleybalseizoen. Het jaar in het zand verliep roeriger dan door de beleidsbepalers was aangekondigd in een Scheveningse strandtent.

Het moest het seizoen worden van Beach Team Holland (BTH), het door de bond geschapen standaardmodel waarin voor de beste teams trainingsfaciliteiten, vergoedingen en medische en technische begeleiding waren geregeld. De tijd dat de koppels zelf mochten bepalen waaraan ze hun budgetten besteedden en wie ze inhuurden om hogerop te komen, was definitief voorbij.

Maar aan het eind van de rit wordt het vrouwendeel van BTH slechts gevormd door het talententeam Van Iersel/Wesselink. Het beste koppel, Kadijk/Mooren, was nooit in zee gegaan met de bond door een conflict over de aanstelling van hun trainer. Het duo Keizer/Leenstra verbrak tijdens het seizoen de samenwerking.

Bij de mannen stapten Jochem de Gruijter en Gijs Ronnes uit het model, omdat ze zich geremd voelden in het bepalen van hun weg naar de Olympische Spelen van 2008. De andere duo’s Nummerdor/Schuil (nagenoeg zeker van de Spelen) en Boersma/Ronnes bleven wel aan boord.

Beach Team Holland is daarmee niet mislukt. Maar de wederkerende vraag blijft of het wel mogelijk is teams met hun eigen wensen en behoeften te vangen in een vastomlijnd model. De strandsporters die jarenlang hun eigen leven mochten regisseren, moesten zich ineens houden aan de richtlijnen die anderen hadden opgesteld. ‘Beachers zijn eigenzinnige mensen’, vat Sanne Keizer de problematiek samen.

Niet of verkeerd informeren en slecht luisteren voedden bij de sporters de onvrede over de bond. Bovendien kreeg een, in de ogen van enkele teams, belangrijke fysiotherapeut te horen dat hij toch niet mee mag naar Peking volgend jaar, ondanks eerdere toezeggingen. Ook de samenwerking met Sander Mulder werd beëindigd. Mulder was coach van Van Iersel en Wesselink, maar de bond wil begin volgend jaar één hoofdcoach aanstellen: de Australiër Anfiloff.

Het waren beslissingen die kwaad bloed zetten bij enkele koppels. ‘Beach Team Holland was een goed plan, maar is teleurstellend uitgevoerd’, vindt Keizer.

‘Je kunt niet iedere coach op iedere speler zetten. Het is moeilijk één iemand te vinden die bij zes koppels past’, meent Merel Mooren. Zij maakt als gezegd geen deel uit van BTH – budget: tussen 500 en 600 duizend euro –, dat werd geschapen omdat de bond de meeste nationale koppels jarenlang een rol in de marge zag vervullen.

Zelfs de ene helft van het meest succesvolle duo uit de geschiedenis van het Nederlandse beachvolleybal, zegt zich te kunnen voorstellen dat een vooropgezet model voor de ene sporter beter werkt dan de andere. ‘Richard en ik waren door ons zaalverleden niet anders gewend dan dat de schema’s voor ons klaar lagen. Maar dat betekent niet dat jongens als Gijs en Bram er ook zo over denken’, aldus Reinder Nummerdor.

De twee routiniers zetten direct de kroon op hun seizoen door hun historische winst in de World Tour-ouverture in Bahrein. Maar de vraag of ze daartoe ook in staat waren geweest zonder steun van de bond, zal nooit kunnen worden beantwoord. Al wijst beachvolleymanager Michel Everaert van de NeVoBo erop dat de prestaties van de BTH-teams in 2007 beslist beter zijn dan in de jaren ervoor.

Maar ook de oud-speler geeft toe dat het seizoen met ‘de nodige haken en ogen’ is verlopen en dat veel dingen beter kunnen. ‘We wisten vanaf de eerste tel dat dit niet makkelijk zou worden.’

Toch blijft de bond maar een optie zien om het gat met de wereldtop te dichten. Dat niet alle teams die weg willen volgen, kan Everaert niets schelen. ‘Het gaat ons om goede resultaten. Wie ze behaalt, zal me worst wezen.’

Meer over