Een herengevecht op de Tourmalet

Bericht op de tweede rustdag van de Tour de France: Andy Schleck en Alberto Contador zijn weer vriendjes. Ze hebben hun ruzie weer bijgelegd. Gelukkig maar. Stel je voor dat ze niet meer samen op vakantie zouden kunnen naar Curaçao.

Marije Randewijk

Twee dagen na ‘ketting gate’ ging het nog over de vraag of Contador wel of niet had moeten wachten op zijn rivaal. Schleck kampte maandag op de Port de Balès met mechanisch malheur. Zijn ketting liep van de tandwielen en de Luxemburger, toen nog gehuld in de gele trui, stond te voet. Contador deed alsof hij niets zag en fietste door.

Spijt

Hij kreeg er spijt van. Of hij deed alsof hij er spijt van kreeg, wat misschien wel uitgekiend was. Want Contador had niets om zich voor te verontschuldigen, hoewel de meningen daar over verdeeld zijn. De Spanjaard profiteerde van een koerssituatie, zo’n situatie die hij zelf eerder beleefde in de kasseienrit naar Arenberg, en waar Schleck op dat moment ook niet in de remmen kneep.

Het zou ferm geweest zijn als Contador onmiddellijk na de etappe in zijn gele trui een statement had gemaakt en gezegd dat hij precies wist wat Schleck was overkomen; dat de gele trui even belangrijker was dan vriendschap en dat hij niet van plan was om ook maar ergens zijn verontschuldigingen voor aan te bieden.

Geen oude wijven

Het past niet bij deze generatie ronderenners. Heren zijn het, geen oude wijven. Ze kijven niet als hun illustere voorgangers. Toen Jacques Anquetil in 1987 op zijn sterfbed lag en Raymond Poulidor hem een laatste bezoek bracht, stelde de vijfvoudig Tourwinnaar fijntjes vast: ‘Nu word je weer tweede.’

Contador vond zijn relatie met zijn Luxemburgse maat te waardevol en liet de vete even de vete. Contador putte zich uit in excuses. Dinsdagavond nam hij al een videobericht op. En tijdens de etappe over de Peyresourde, Aspin, Tourmalet en Aubisque ging de Spanjaard even buurten bij zijn Luxemburgse vriend Schleck. Is alles oké, Andy? Alles is oké, Alberto.

Op zijn beurt brak Schleck een lans voor Contador. Het moest stoppen met het uitfluiten van de geletruidrager. Alberto was een goed kampioen, zo moest men hem ook behandelen. Dat de Spanjaard zich publiekelijk had verontschuldigd, daar was moed voor nodig. Op de rustdag herhaalde hij vervolgens zijn oproep aan het Franse publiek.

Knuppel in het hoenderhok

Dat hij zelf degene was die maandag de knuppel in het hoenderhok gooide door de sportiviteit van Contador in twijfel te trekken, vergat hij voor de goede orde maar even. Het ontbrak er nog aan dat Schleck ook zijn excuses aan ging bieden.

De polemiek moet stoppen, vonden beiden. Jammer genoeg. Een beetje animositeit hoort bij een legendarisch duel. Dat brengt leven in de brouwerij, en het maakt de renners groot. Zonder de nukken van Bernard Hinault was Greg LeMond niet tot leven gewekt. Zonder Anquetil was Poulidor geen Franse volksheld geworden. En met Armstrong in koers leefde Marco Pantani op.

In 1971 was de strijd tussen Eddy Merckx en Luis Ocaña zo verbeten dat de Spanjaard – gehuld in de gele trui - zich opgejaagd voelde en onderuit ging in de afdaling van de col de Menté. Pas toen Merckx zijn rivaal in het ziekenhuis ging bezoeken, normaliseerden de verhoudingen.

Mea Culpa

Donderdag zal blijken of het slim was dat de Spanjaard door het stof ging. Iedere wielrenner weet wat woede met bijvoorbeeld een renner als Lance Armstrong deed. Nu kwam Contador er met een relatief eenvoudig mea culpa van af.

Het wordt een herengevecht op de Tourmalet, de berg die zal bepalen of de 97ste Tour is beslist, of een duel tot het einde blijft. Het zou voor eens ook aardig zijn als de kopmannen van Astana en Saxo Bank zich ook bekommerden om de ritzege in plaats van die te schenken aan een zesde Franse renner.

Alles of niets

Contador kondigde op de rustdag aan met zijn verstand te zullen rijden op de legendarische col. Het belangrijkste is dat hij zijn derde Tour wint. Dat het mogelijk zonder etappezege gebeurt, interesseert hem niet. Schleck, die 8 seconden moet goedmaken, verkondigde precies het tegenovergestelde. Het wachten is donderdag op zijn aanval. Het is alles of niets en juist dat maakt het interessant. De Tourmalet, waar ze elkaar een maand geleden al tegenkwamen tijdens de verkenning, biedt hem de laatste kilometers om zijn kans op de eindzege te grijpen. Wie op de top het geel pakt, draagt het ook in Parijs, blufte Schleck. De tijdrit liet hij voor het gemak buiten beschouwing.

En wat als Contador op de Tourmalet, waar noodweer is voorspeld, te maken krijgt met mechanische pech, zou hij dan wachten? Pff, dat gaat niet gebeuren, antwoordde Schleck. Hij beloofde het.

Alberto Contador (in gele trui) en Andy Schleck (Foto: AP) Beeld
Alberto Contador (in gele trui) en Andy Schleck (Foto: AP)
Meer over