Een ego, maar wel met een linkerarm van goud

Voor Barry Bonds zijn records net zo vanzelfsprekend als homeruns. De Amerikaanse honkballer sloeg onlangs zijn 700ste bal over de hekken....

Mark Misset

De toeschouwers in het SBC Park, thuishonk van de San Francisco Giants, hielden nanger hun adem in dan ze al zo vaak had gedaan. Aan slag in de wedstrijd tegen de San Diego Padres was Barry Bonds.

De Giant among legends sloeg een bal van Padres-pitcher Peavy 130 meter ver de hekken over. Fans doken met dollartekens in hun ogen op het speeltuig, dat op een veiling miljoenen kan opbrengen. Bonds onderging een staande ovatie tijdens zijn met laserstralen en orgellawaai omlijste tocht langs de honken. Zijn 700ste homerun was een feit, een record lag aan diggelen.

Op de ranglijst van spelers met de meeste homeruns bezet de beste slagman in de National League van afgelopen seizoen met 703 slagen een stevige derde plaats, achter Hank Aaron (755) en Babe Ruth (714). Het achterhalen van de twee legendes behoeft geen probleem te zijn. Drie jaar geleden verbrak hij het record van Mark McGwire door 73 homeruns in seizoen te slaan.

In zijn negentienjarige verblijf in de hoogste klasse van het Amerikaanse profhonkbal reeg Bonds records aan elkaar als kralen aan een ketting. Hij werd zes keer uitgeroepen tot meest waardevolle speler van de competitie en kreeg acht Golden Gloves voor zijn verdedigende veldwerk. Het Amerikaanse persbureau riep hem in 2001 uit tot sportman van het jaar, voor wielrenner Lance Armstrong en golfer Tiger Woods.

Het meeste opzien baarde Bonds (40) echter met een record waarvoor hij niet verantwoordelijk was. Afgelopen seizoen kreeg hij liefst 232 maal 'vier wijd', de (verplichte) vrije doortocht naar het eerste honk. De instructie van coaches aan hun werper is duidelijk als Bonds de knuppel vastpakt. Laat hem niet slaan, luidt het parool.

Toch weet het trainingsbeest dat zo haarfijn vijandige werpers kan analyseren zelfs wijdballen tot homeruns te promoveren. Met .362 bezat de man met de gouden linkerarm afgelopen seizoen een ongekend hoog slaggemiddelde.

Maar wie denkt dat Bonds (40) de nationale knuffelbeer is van het Amerikaanse honkbal, vergist zich. De fans waarderen hem vooral vanwege zijn prestaties, de pers ergert zich rot aan de eigenzinnige Einzelger, die bij de Giants beschikt over een eigen tv-toestel en zich afzondert als medespelers juist gezamenlijk ontspannen.

Het misnoegen rond Bonds zwol op toen zijn naam opdook in het THG-schandaal dat nog altijd niet ten einde is. Zijn privainer Greg Anderson bekende aan federale agenten dat hij honkballers had voorzien van steron. Namen noemde hij niet.

De San Josercury deed dat wel. Op basis van een memo van de federale rechter die de THG-affaire onderzoekt, noemde de krant 27 namen van sporters die THG in bezit hadden gekregen. Bonds was van die atleten.

De verhoudingen tussen vedette en media zijn weliswaar koel, Amerika was lyrisch toen Barry Lamar Bonds zijn entree maakte. De twintiger uit Riverside, Californ was immers de zoon van Bobby Bonds, die (zelfs na zijn dood) immens populair is in San Francisco. Dat geldt ook voor Barry's peetoom voorbeeld Willie Mays, door de Giants uitgeroepen tot beste speler aller tijden.

Zoals zijn postuur veranderde, maakte ook zijn jaarsalaris een stormachtige ontwikkeling door. In 1992 moest de tengere Bonds het bij de Pittsburgh Pirates doen met iets meer dan 5,7 miljoen euro per jaar. De Giants schrijft nu elke twaalf maanden een kleine 19 miljoen euro bij op rekening van de 104 kilo zware slagman, zo berekende zakenblad Forbes.

De enige trofee die hij t graag een keer wil behalen het winnen van de World Series lijkt voor Bonds een illusie te blijven. Twee jaar geleden krijg hij met de Giants de kans om te zegevieren in de play-offs, maar de ploeg ging met 4-1 onderuit tegen de Anaheim Angels.

Bonds zei een paar maanden terug dat hij na volgend seizoen wil stoppen met honkbal om zich te richten op 'iets anders'. Een verslaggever die nieuwsgierig was naar de nieuwe ambitie van de levende legende, kreeg een vertrouwd antwoord terug. 'Dat gaat je niets aan.'

Meer over