Een atleet wordt dartskampioen en een andere wordt mens

Het zou mij niet verbazen wanneer de wijze waarop Carl Verheijen zondag Jochem Uytdehaage ondersteboven schaatste verstrekkende gevolgen zal hebben....

Dat het een bijzonder toernooi zou worden in Hamar, zag je zaterdag alaankomen. Eerst stonden Romme en Uytdehaage tevergeefs te wachten op hetstartschot van de 500 meter. Daarna wilde de starter een Pool terugschietenmaar weigerde het pistool weer en vervolgens ging de vriezer kapot. Ik wastwaalf jaar geleden voor het laatst in Hamar en toen deed alles het nog.Maar de Noren hebben de boel laten versloffen.

Daarom is het maar beter om het Europees kampioenschap, en ook alleandere schaatskampioenschappen, voortaan altijd in Heerenveen te houden.Sportbestuurders willen dolgraag hun sport internationaliseren, nu zie jewat ervan komt.

Een Italiaan kampioen.

Je zag het deze week ook bij het darts in Frimley Green. Die Britsedartsjongens hebben hun spel jarenlang ijverig gepromoot buiten deeilanden. Gebeurt er: een finale tussen twee Nederlanders van wie er ooknog eens eentje niet rookt en niet drinkt. Vroeger mocht je dan niet eensmeedoen en zeiden ze dat je eerst maar eens een echte kerel moest worden.Tegenwoordig vinden ze dat slappe gedoe 'goed voor de sport'.

Een asceet als dartskampioen, dat is met open ogen in het mes van desportverdwazing lopen. Ooit, toen darts nog darts was, stonden van dieechte Engelse working class hero's (spierwit, vet, oerdom), op het podiumte zuipen, te kettingroken en naar de meisjes van plezier in het publiekte knipogen dat het een lieve lust was. Als het zo uitkwam gooiden ze eenpijl richting bord, maar dat was bijzaak. Mooie tijd.

En nu staat daar zo'n Jelle Klaasen. Raymond van Barneveld heefttenminste nog overgewicht en giet voor de wedstrijd een paar bacootjesachterover. Ook heeft Raymond een echt tof Haags wijf als echtgenote. Zevinden hem een rare Dutchie, de Engelsen, maar dat soort dingen begrijpenze tenminste.

Maar met Jelle Klaasen meldde zich gisteren opeens een atleet in definale. Ze wisten tot voor kort niet eens wat dat was, in het darts, eenatleet. Ze dachten dat het een heilsoldaat was, of een Grieksedrankbestrijder. En dan die vriendin van Jelle. Kan zomaar studentepsychologie zijn. Véél te beschaafd voorkomen voor darts, veel teintelligente blik in de ogen. Niet eens haar haar oranje geverfd of eenklomp opgezet.

En dan moet de BBC het Engelse volk wijsmaken dat het zit te kijkennaar the future van het darts. Dat trekt de gemiddelde Brit niet, die haaktaf. Die hééft zijn land al onherkenbaar zien veranderen en dan staat eropeens ook nog eens een Hollandse ideale schoonzoon in de finale van hetdartskampioenschap. Dat kan zomaar het einde van het darts betekenen, watik je brom. Als straks drie Chinezen kaatskampioen worden op de PC inFraneker, is het daarmee óók afgelopen. We moeten echt af van diemondialiseringstic.

Darts is van de Britten, schaatsen en kaatsen zijn van ons.

Het mooie van het toernooi in Hamar was, dat Jochem Uytdehaage dooralle ellende van atleet opeens mens werd. Vroeger voorspelde Jochem tot opeen tiende van een seconde zijn eindtijd (wereldrecord) en won hij goudenolympische medailles. Hij had zijn leven stevig in de hand. Nu weigert hetstartpistool als hij moet starten, wordt hij van achteren aangereden enkomt zijn eindtijd niet meer in de buurt van wat hij in gedachten had.

Maar ik vind hem opeens veel aardiger. Ik denk dat Jochem binnenkorterg verliefd wordt op een dichteres met grote borsten die rookt en zuiptals een lichtmatroos. Ik denk dat hij zelf in een band ruige rock gaatspelen en Cormac McCarthy gaat lezen. In het verlies heeft Jochem deafgelopen weken het leven ontdekt. Die aanval in de rug van Carl deed dedeur dicht. Op naar het geluk, Jochem!

Die Fabris en Klaasen, die komen er ook nog wel achter.

Bert Wagendorp

Meer over