REPORTAGE

'Droom die ik had als kind ineens werkelijkheid'

De tweeling Sanne en Lieke Wevers droomde er al van in 2008. Twee Olympische Spelen en talloze tegenslagen verder is het eindelijk zover: hun olympische deelname is een feit.

Lisa Top zaterdag tijdens de WK turnen in Glasgow. Beeld EPA
Lisa Top zaterdag tijdens de WK turnen in Glasgow.Beeld EPA

Sanne Wevers kwam zondagochtend in zekere euforie haar bed uit en dacht aan de droom die zij, meisje uit Oldenzaal, van kindsaf had gehad. 'En nu is het opeens geen droom meer. Het is werkelijkheid', vertelde ze daags na de sensationele olympische kwalificatie op de WK turnen.

Zo intens als de tweelingzussen Wevers hebben gedroomd van de Olympische Spelen, zullen weinig sporters dat gedaan hebben. Mislukkingen, zware blessures en andere tegenslag die anderen voor altijd van de olympische droom verlost zouden hebben, maakten bij Sanne en Lieke Wevers het verlangen alleen maar sterker.

Eerst, zo herinnerden zij zich hardop, droomden ze als 16-jarige turnsters van de Spelen van Peking, 2008. 'Er ging er maar één', sprak Lieke sip. Dat was routinier Suzanne Harmes. 'Toen begonnen we aan de cyclus voor Londen, 2012. Opnieuw ging er maar één.' Dat was Céline van Gerner.

undefined

Ook de 17-jarige Eythora Thorsdottir plaatste zich in Glasgow voor de Olympische Spelen. Beeld AP
Ook de 17-jarige Eythora Thorsdottir plaatste zich in Glasgow voor de Olympische Spelen.Beeld AP

Nu de kans

Hoe vaak bondscoach Gerben Wiersma ook zei dat Rio 2016 ondergeschikt zou zijn aan de route naar Tokio 2020, aan de ambitieuze meiden van Wevers waren die woorden niet besteed. Hun jaren vorderden snel. Sinds september zijn ze 24, oudjes in de wereld van het vrouwenturnen. 'Leuk hoor, dat Tokio van Gerben, maar wij hadden het gevoel dat we nu de kans hadden het te laten lukken. Dat we deze kans moesten pakken.'

Zaterdagavond in Glasgow, de SSE Hydro Arena was tot de nok gevuld, voelden de twee oudsten van het Nederlandse team dat hun tijd was gekomen. Ze spraken van flow, een duur woord voor roes, trance, in de tunnel van concentratie verkeren. Ze voerden getweeën met topprestaties en bezwerende woorden het team met drie WK-debutanten door de spannende wedstrijd op de vier toestellen heen.

De droom van de familie stond op het spel. Moeder Gemma Tenniglo zat hoog op de tribune. Haar meiden, ooit peuters die pa en moe vergezelden naar de trainingszaal, waren sierlijke poppetjes in de diepte. Tenniglo was ooit hun jeugdtrainster en later gangmakend bestuurslid van topclub Bosan TON. Vanwege een meningsverschil met het bestuur moesten zij en man Vincent Wevers daar vertrekken uit de zelf opgezette zaal.

undefined

Lieke Wevers zaterdag tijdens de WK turnen in Glasgow. Met haar 24 jaar is ze een turnveteraan. Ze gaat in 2016 eindelijk naar de Zomerspelen. Beeld EPA
Lieke Wevers zaterdag tijdens de WK turnen in Glasgow. Met haar 24 jaar is ze een turnveteraan. Ze gaat in 2016 eindelijk naar de Zomerspelen.Beeld EPA

Twentse opvoeding

In Glasgow zag Tenniglo beneden in de zaal haar man, die op drie van de vier onderdelen zaalcoach was. Ze ontmoetten elkaar op het CIOS van Heerenveen, waar turnen de grootste belangstelling had. Samen gingen ze in Friesland zes gymclubs trainen, tot Gemma in 1991 beviel van een tweeling en ze het besluit namen de kinderen een Twentse opvoeding te geven en omgang met opa en oma.

De twee bleken grote talenten te zijn. Maar talent is niet genoeg in turnen. Het gaat erom heel te blijven. Daar was bij Lieke geen sprake van. Zij scheurde de achterste kruisband en moest de polsen laten opereren. 'En er hoefde maar een griepje door het land te waaien of Lieke pikte het op', verhaalde Vincent Wevers van de tocht door de woestijn met zijn twee dochters.

Sanne was wat taaier, maar kreeg ook haar klappen. 'Maar als het tegenzit en je door je pijngrens heen turnt, dan maakt je dat mentaal sterker', verhaalde de specialiste. Ze turnde in 2009 met een kapotte enkel bij de WK in Londen toch haar balkoefening. De fysiotherapeut moest haar nadien wegdragen. Op krukken kwam ze terug om te verhalen van haar drang toch te turnen. 'Dit was wél een WK', zo getuigde Sanne Wevers van haar grenzeloze ambitie.

undefined

Sanne Wevers op de balk tijdens de kwalificaties op het WK turnen. De beste acht landen plaatsen zich voor de Olympische Spelen in Rio. Beeld anp
Sanne Wevers op de balk tijdens de kwalificaties op het WK turnen. De beste acht landen plaatsen zich voor de Olympische Spelen in Rio.Beeld anp

De dag van het team

Al die gebeurtenissen in het verleden, inclusief de gedwongen verhuizing van Team Wevers van Almelo naar Heerenveen, moeten alle familieleden zaterdagavond door het hoofd hebben gespookt. Zeker toen het karwei erop zat en de sensationele uitslag zich begon af te tekenen. Beter dan Duitsland, beter dan België, beter dan grootmacht Roemenië: een plaats bij de beste acht landenteams van de wereld, een WK-balkfinale voor Sanne, een WK-meerkampfinale voor Lieke.

'De plaatsing met het team overheerst in mijn emoties', sprak Lieke. Zij had conservatiever geturnd op balk om de kwalificatiekans van het team niet te verkleinen. Het kostte haar een plaats in de toestelfinale van zondag, tegen zus Sanne, de huidige nummer twee van de wereld, maar zij maalde daar niet om. Dit was de dag van het team, niet van Lieke of van Sanne.

Alles draaide om de achtste plaats, de voordeur nemen naar Rio. Zich met een team plaatsen had ook de voorkeur omdat de angst bestond dat Nederland anders bij de verdeling van de olympische tickets, net als in 2008 en 2012, weer slechts één deelneemster zou mogen sturen. Wie van de tweeling, intussen overheersend in Nederland, zou dan aan de hand van vader naar Rio moeten? Het zou tot een salomonsoordeel geleid hebben.

undefined

Vijf

Met vijf vrouwen naar Rio, het leidde tot grote euforie in de catacomben van de Hydro Arena, waar Sanne en Lieke Wevers bekenden de mooiste dag van hun turnleven beleefd te hebben. Beiden dachten eigenlijk dat het niet mooier meer kon na het voorjaar. Toen won Sanne in Montpellier Europees brons op brug en keerde Lieke uit Bakoe terug van de eerste editie van de Europese Spelen met drie bronzen en één gouden medaille.

Het kon mooier. Sanne zat na haar toestellen, brug en balk, te rekenen en had in de gaten dat na de geslaagde vloeroefening de weg open lag naar de vijf olympische tickets. Ze wilde voor de slotproef op sprong niks zeggen. 'Die kennis verlamt.' Lieke had niks gehoord, maar wel aan de houding van haar tweelingzus gezien dat het grote moment daar was en dat de uitvoering perfect hoorde te zijn. Glasgow werd om nooit te vergeten.

undefined

Sanne Wevers op het onderdeel brug. Beeld anp
Sanne Wevers op het onderdeel brug.Beeld anp

Slaappil

Hij had het liefst een slaappil genomen. 'En dan de andere ochtend de uitslag horen', vertelde turncoach Patrick Kiens, trainer van turnster Eythora Thorsdottir, van zijn beleving bij de WK-wedstrijd van Nederland. In het turnen wordt een beperkt aantal trainers tot de zaal toegelaten. En daar moet, als er bij de vrouwenwedstrijd twee coaches worden ingezet, altijd een vrouw bij zitten. Dat is in het geval van Nederland Claudia Werkhoven van Turnz uit Amsterdam. Haar secondant is Vincent Wevers, de vader van de tweeling Sanne en Lieke. Op balk en vloer komt bondscoach Gerben Wiersma voor Wevers in de ring. Patrick Kiens (Pax Haarlemmermeer), Nico Zijp (FlikFlak Den Bosch) en Edwin Zegers (Hazenkamp Nijmegen) blijven als persoonlijke coaches op de tribune. Kiens: 'Erger is er niet. Je kunt niets uitrichten. Toekijken is echt niet leuk. Geef mij maar een slaappil.'

undefined

Eythora Thorsdottir. Beeld anp
Eythora Thorsdottir.Beeld anp
Meer over