Dramatische foutenexplosie komt RCH duur te staan

Traag stampend trekt Dirk van 't Klooster het loodzware frame met de metersbrede borstels door het gravel. Als de wedstrijd is afgelopen zorgen de spelers van RCH ervoor dat het veld er weer netjes bij ligt....

Van onze honkbalmedewerker

Peter Bruin

HEEMSTEDE

Een dramatische foutenexplosie eindigde in een onverwachte domper voor RCH. Bovendien weigerde coach Daniels zijn beste werper Dave Drayer in de slotfase naar de heuvel te sturen om de 11-9 voorsprong vast te houden. Hij wilde Drayer sparen voor de volgende dag. De gevolgen bleven niet uit. Een ferme klap van Kemp velde het vonnis. Een dag later bleek nog eens het ongelijk van Daniels. Met Drayer op de heuvel verloor RCH opnieuw waardoor het contact met Neptunus en de overige play-off-kandidaten verloren is gegaan.

Voor Dirk van 't Klooster was het zuur dat juist hij bij 13-13 moest opdraven om even later als verliezende werper te worden aangemerkt. Van 't Klooster kan wel een aardig balletje gooien, maar in de eerste plaats is hij iemand die goed kan slaan. Daarom heeft bondscoach Leurs hem dit jaar ook naar het Nederlands team gehaald. Isenia, de eerste tegenstander, kon nog met hulp uit het buitenveld worden uitgeschakeld maar de uithaal van Kemp was hem te machtig.

Toch kan Van 't Klooster weinig worden verweten. Hij kon het niet helpen dat coach Daniels talmde om zijn moegestreden pitcher Van Dijk te vervangen. Eerst nadat de 10-5 voorsprong was geslonken, catcher Lammerts vergeefs had aangedrongen op een vervanger voor Van Dijk en Neptunus bij 12-12 de stand had rechtgetrokken mocht de RCH-pitcher inrukken. Veel beter had Daniels bij 11-9 moeten kiezen voor Dave Drayer die als geen ander in staat is de boel voor een paar innings op slot te gooien. Maar de eigenzinnige Daniels gokte op andere pitchers en verloor.

Na de doorstart van de competitie, die vier weken stil lag omdat het Nederlands team aantrad bij de Haarlemse Honkbalweek en het WK in Italië, behoren de spelers van RCH en Neptunus zich te schamen voor het getoonde onbenul. Sluiter, de korte stop van Neptunus, heeft nog steeds moeite om in zijn richting geslagen ballen onder controle te krijgen, Jaarsma liep te klunzen in het buitenveld en Kemp maakte het helemaal bont door mis te tasten bij een bal die hij eigenlijk niet kon missen.

Ook bij RCH ging van alles verkeerd. Gebrekkige communicatie tussen de buitenvelders, een derde honkman die als een constante bron van onrust fungeerde, onoplettendheid bij Yarasavitsj die bij het tweede honk werd uitgetikt en een niet te tellen aantal denkfouten.

Tussen de bedrijven door zorgden Percy Isenia en Dirk van 't Klooster voor spaarzame hoogtepunten. Met de honken vol mikte Isenia de bal tweemaal over het buitenhek. Eerst bij Keuter die aan zijn hand geblesseerd was geraakt en moest uitvallen. Even later bij Harm van Dijk die vele weken lang geen training had bezocht maar toch door Daniels geschikt werd bevonden om Keuter op te volgen. Met zijn twee grand slamhomeruns in een wedstrijd evenaarde Isenia het record van Rob van der Valk. De ADO-speler presteerde op 1 augustus 1982 hetzelfde bij de Sparta-pitchers Brian Petroff en Koos van der Mark.

Van 't Klooster, 22 pas maar al bezig aan zijn zesde hoofdklassejaar, was aan slag goed op dreef. Met vier rake tikken uit vijf beurten nestelde hij zich nog steviger in de top van het slagklassement. 'Als de bal mooi is en in de buurt komt dan val ik 'm aan.' Vroeger miste Van 't Klooster een stukje conditie, nu niet meer. 'Vorig jaar heb ik veel gevoetbald. Dat heeft een stukje extra conditie opgeleverd. Daarom sta ik nu meer relaxed aan slag.'

Tijdens het WK in Italië was Van 't Klooster de beste Nederlandse slagman. In 36 beurten sloeg hij zestien keer raak. 'Ik heb lekker geslagen maar wel een paar gelukjes gehad. Tegen Canada sloeg ik het winnende punt binnen. Twee tegenstanders liepen naar de bal. Normaal gesproken wordt hij gepakt, maar nu net niet.' Ook tegen wereldkampioen Cuba mikte hij een keer raak. Niet veel, maar de Cubaanse pitcher behoefde in die wedstrijd maar drie honkslagen toe te staan. Dus zo gek was de rake tik van Van 't Klooster nog niet. 'Het was een ploppertje dat precies tussen een paar spelers op de grond viel. Maar dat maakt mij niet uit. Liever tien mazzelballen die raak zijn dan 20 strakke klappen die onschadelijk worden gemaakt.'

Van 't Klooster is een typische teamspeler. Hij heeft alles voor zijn maten over. Als hij zich in een spelsituatie moet opofferen doet hij dat zonder morren. Misschien sloeg hij in Italië zo goed omdat hij op een aangename wijze door de andere spelers werd bejegend.

Meer over