Degenkolb houdt zich aan scenario in La Primavera

John Degenkolb had de weg naar de Via Roma in Sanremo al ver voor Milaan ingeslagen. De afgelopen maanden heeft hij in trainingen en wedstrijden naar 22 maart 2015 toegewerkt. 'En dan hier te staan als winnaar. Ik heb er geen woorden voor.'

Bart Jungmann
null Beeld getty
Beeld getty

Dat Degenkolb dit jaar eindelijk een grote voorjaarsklassieker zou winnen, stond al in de sterren geschreven. In de lente van 2014 eindigde hij als tweede in Parijs-Roubaix en trok aan het langste eind in Gent-Wevelgem, een koers in de schaduw van het vijfluik. Dat het Milaan-Sanremo werd, verbaast ploegleider Marc Reef niets. 'Deze koers ligt hem het best.'

In een interview vorig jaar heeft de 26-jarige Degenkolb zijn sport eens omschreven als een heilige drie-eenheid: benen, fiets en hoofd. Als dat ook een volgorde in belang zou zijn, dan is La Primavera vooral hoofdwerk.
Vrij naar Gary Lineker is het een koers van bijna 300 kilometer en aan het eind van de wedstrijd staat een Duitser bovenaan: voorspelbaar als beproeving in mentale weerbaarheid.

Rond de eeuwwisseling won Erik Zabel vier keer, twee jaar geleden eindigde Gerald Ciolek als eerste en nu was het dus de beurt aan John Degenkolb. Meer dan de nationaliteit delen ze vooral dezelfde eigenschappen als wielrenner: mans genoeg om hobbels te overwinnen, sterk genoeg om in een massasprint vooraan te eindigen.

Ook deze aflevering van Milaan-Sanremo ging over gebaande paden. Even leek een verrassing in de maak toen in de afdaling van de Capo Berta drie renners van Sky zich konden afscheiden door een valpartij.

Vergeefse demarrages

In plaats van een ploegachtervolging spaarden Luke Rowe, Geraint Thomas en Ben Swift hun krachten. Nog voor de Cipressa kwam alles weer samen, waarna het gebruikelijke arsenaal van vergeefse demarrages volgde. De coureurs van het Zwitserse BMC waren daarin het actiefst, de Belg Van Avermaet reikte het verst. Maar in de laatste kilometers vloeide alles toch weer samen voor een eindsprint van ruim dertig deelnemers.

De Noor Alexander Kristoff, vorig jaar winnaar, leek daarin de beste papieren te hebben. Hij had in ploeggenoot Luca Paolini nog een gangmaker. Maar dat voordeel draaide uit op een nadeel. De moegestreden Paolini haakte te vroeg af. Daardoor kwam ­Kristoff al snel aan de leiding en dat brak hem op.

John Degenkolb, die hem overigens als enige wist te overvleugelen, had zich onderweg keurig aan de enig echte wetmatigheid van Milaan-Sanremo gehouden. Kom pas te voorschijn wanneer de eindstreep in zicht is. Ploegleider Reef: 'We hadden onderweg een aantal punten in de koers bepaald, waarin John als kopman hulp moest hebben van ploeggenoten. Op de Poggio had hij de steun van Tom ­Dumoulin. Dat verliep allemaal perfect en daarna was het aan hem.'

Zijn winnende sprint was vergelijkbaar met die in Gent-Wevelgem een jaar geleden. Ook in Wevelgem rukte hij zich letterlijk en figuurlijk los van de concurrentie. Zo'n sprinter is John Degenkolb, onverschrokken en onverzettelijk.

John Degenkolb Beeld epa
John DegenkolbBeeld epa

Elk grammetje scheelt

Juist aan die aspecten heeft hij de afgelopen winter gewerkt, zich koste wat kost voorin handhaven, ook als de wedstrijd al het nodige heeft gevergd. Samen met een diëtist is er gekeken naar het eetpatroon. Viel er, met behoud van spierkracht, nog iets te verliezen in gewicht? Ruim een kilo is er volgens Marc Reef afgegaan. 'Dat lijkt niet veel, maar als je al meedraait in de top scheelt elk grammetje.'

Tot tranen toe ontroerd was John Degenkolb toen hij voorbij de finish werd opgevangen. 'Vorig jaar kon ik wel janken doordat ik op de Poggio met een lekke band aan de kant stond. Nu is het van puur geluk.'

Dat de finish van Milaan-Sanremo na zeven jaar van afwezigheid was teruggekeerd naar de Via Roma had hem in praktische zin weinig uitgemaakt. 'Voor mij is het een kwestie van positie kiezen. Dan maakt de locatie niet zoveel uit.' Maar de Via Roma is wel heilige grond in La Primavera. In het verleden ging menige grootheid hier juichend over de eindstreep. 'Dat maakt het wel extra speciaal.'

Ervaring is volgens hem de doorslaggevende factor geweest. 'Dit was mijn vierde Milaan-Sanremo en de eerste twee keer waren echt nodig om ervaring op te doen. Onderweg heb ik steeds tegen mezelf gezegd: rustig aan, rustig aan, spaar je benen. Dat is het geheim van deze wedstrijd. Leren van je teleurstellingen.'

Meer over