De Wit schiet niets op met 'duizend maal excuses'

Henk Grol noemde hem na zijn gouden medaille bij de grand slam van Parijs een half jaar geleden de toekomstige vaandeldrager van het Nederlandse judo. Op de WK in Boedapest kon Frank de Wit die status nog niet waarmaken. De 21-jarige judoka eindigde in de categorie tot 81 kilogram als zevende. Dat deed zeer, te meer omdat hij in de herkansingsronde om het brons door een scheidsrechterlijke dwaling werd uitgeschakeld.

Guus Peters
null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

Vloekend kwam de Heemskerker de mixed zone ingelopen. Vol ongeloof over het onrecht dat hem zojuist was aangedaan. Zijn tegenstander Uuganbaatar Otgobaatar gebruikte een ongeoorloofde beenklem. Maar in plaats van een straf voor de Mongoliër, moest De Wit aftikken. Hij verloor op ippon. 'Zo'n jongen zou gediskwalificeerd moeten worden. Hij trok mijn bovenlichaam krom als een banaan. Ik zit niet op turnen, ik zit op judo', zei een ontgoochelde De Wit.

In een officiële reactie liet de scheidsrechterscommissie weten dat het een grote fout was om Otgobaatar niet te straffen. Een unicum. De Wit kon echter weinig met de 'duizend maal excuses'. Een protest wordt bij judo pas na het toernooi behandeld. De Wit: 'Het was een belachelijke actie.'

Valkuil

Daarmee kwam voor de Nederlander een abrupt einde aan de WK die hij juist zo goed was begonnen. De wereldkampioen bij de junioren in 2015 won zijn eerste drie partijen zonder een punt tegen te krijgen. Hij oogde sterk als een boom, die niet uit de grond te rukken viel. In de kwartfinale was Saeid Mollaei hem op ippon te slim af. Tegen de Iraniër was hij - als vanouds - te enthousiast, waardoor brons het maximaal haalbare was.

De Wit, nummer twee van de wereld in de categorie tot 81 kilogram, wordt gezien als het grootste talent van Nederland en geroemd om zijn aanvallende manier van judoën. Het is tegelijk zijn grootste valkuil. Zodra hij de tatami opstapt zit er geen rem op hem.

Bondscoach Maarten Arens: 'Hij neemt te veel risico. Hij valt aan, terwijl hij dat niet hoeft te doen. Het blijft terugkomen, al wordt het steeds minder. We hameren er telkens op dat hij bij zijn opdracht moet blijven. We zijn op de goede weg.'

Leerproces

Het is een leerproces, meent Arens. De Wit dient zich al langer aan als een topper. In 2015 won hij als broekie brons op de grand slam van Parijs - het 'Wimbledon van het judo' - om anderhalf jaar later op dezelfde plek goud te veroveren. In Rio nam hij vorig jaar als jongste Nederlandse judoka ooit deel aan de Olympische Spelen. Arens: 'Frank is conditioneel heel sterk, durft op zijn tegenstanders af te stappen en gooit en werpt makkelijk.'

In de Papp László Sportarena had De Wit geen boodschap aan de complimenten. De judoka kon er maar niet over uit dat hij door een arbitraire flater niet op mocht voor het brons. 'Ik snap echt niet dat de scheidsrechters dit lieten doorgaan. Zo'n actie heb ik nog nooit meegemaakt', herhaalde hij nog maar eens terwijl hij hoofdschuddend naar de grond keek.

Zo eindigde de dag die hoopvol begon in een grote deceptie. De Wit: 'Het had zo mooi kunnen worden, nu is het helemaal niks. Dit is zo zonde. Ik voelde me supergoed en was relaxed, maar uiteindelijk bloedt het helemaal dood. Het is een heel gek gevoel omdat iemand iets doet wat helemaal niet bij judo hoort.'

Meer over