De vreemde bondscoach

In 2001 stond er voor de Verenigde Staten een belangrijke WK-kwalificatiewedstrijd op het programma. Ze moesten spelen tegen de winnaar van het duel Trinidad - Tobago....

Dat wordt dus nog wat als Jan Vennegoor of Hesselink op hetWK tegen Trinidad en Tobago speelt. Deze mogelijkheid bestaatnu Trinidad en Tobago zich onder leiding van Leo Beenhakker voorhet eerst in de geschiedenis heeft geplaatst voor eenWK-eindtoernooi. Vier Nederlandse bondcoaches zullen hierdooracte de présence geven tijdens het eindtoernooi: Marco vanBasten bij Nederland, Guus Hiddink met Australië, Dick Advocaatbij Zuid-Korea en Leo Beenhakker met Trinidad en Tobago.

Het hadden ook negen Nederlandse bondscoaches kunnen zijn,maar Arie Haan slaagde er niet in om zich met China voor heteindtoernooi te plaatsen en hetzelfde gold voor Aad de Mos(Verenigde Arabische Emiraten), Pim Verbeek (NederlandseAntillen), Henk Wisman (Armenië) en Jelle Goes en diens opvolgerArno Pijpers (Estland).

Voor Guus Hiddink wordt Australië na Nederland (1998) enZuid-Korea (2002) het derde land dat hij leidt op een WK. Het isgeen record. Dat staat met vijf landen op naam van de JoegoslaafBora Milutinovic. Hij was de bondscoach van Mexico (1986), CostaRica (1990), de Verenigde Staten (1994), Nigeria (1998) en China(2002). In 2004 nam hij halverwege de kwalificatiereeks ontslagals bondscoach van Honduras.

Het komende WK neemt ook de Braziliaan Carlos Alberta Parreiravoor de vijfde keer deel aan een WK als bondscoach, maar hij deeddit met vier landen: Koeweit (1982), de Verenigde ArabischeEmiraten (1990), Brazilië (1994 en 2006) en Saoedi-Arabië(1998).

Het lijkt erop dat sommige landen alleen met een buitenlandsecoach succes denken te kunnen hebben. Om de rol van de bondscoachte relativeren, hierbij de befaamde anekdote over René van derGijp en Rinus Michels tijdens de WK-kwalificatiewedstrijd tegenOostenrijk uit 1984. Het vroor die dag tien graden. Van der Gijpzat samen met de andere reservespelers te kleumen op de bank,toen ze na een minuut of tien verrast werden door Michels, dieopeens keihard 'Bal!' brulde. Tien minuten later herhaalde zichdit tafereel. Daarop vroeg Van der Gijp aan reservekeeper Hieleom een reservebal, en toen Michels tien minuten later weerkeihard 'Bal!' riep, gaf hij deze aan Michels. Deze keek hem meteen vernietigende blik aan en zei vervolgens: 'Van der Gijp, d'rin.'

Van der Gijp vroeg nog aan Michels of hij niet eerst eenwarming-up moest doen, maar hij moest er direct in. Een nog koudeVan der Gijp raakte geen bal, ook al brulde Michels dat nog zohard. Nederland verloor met 1-0. Michel Valke schoot de bal ineigen doel, geheel tegen het door Michels bedachte strijdplan in.

Jaren later vroeg Van der Gijp aan Michels waarom hij toentelkens 'Bal! riep. Michels antwoordde: 'René, jongen, tijdensdat soort wedstrijden moet je als coach toch íets roepen. Ik hadhet zo stervenskoud dat ik maar ''Bal!'' riep, gewoon om iets tekunnen roepen. Anders was ik doodgevroren.'

Meer over