sport

De trots is terug aan de IJssel, Go Ahead Eagles is weer reuzendoder

Vijf punten afgesnoept van Ajax, een plek bij de laatste vier van het KNVB-bekertoernooi (waarin woensdag PSV wacht); oude tijden herleven op de Adelaarshorst. Go Ahead Eagles telt weer mee.

Rob Gollin
Het publiek van Go Ahead Eagles zit er bovenop, zoals hier tegen Vitesse.  Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Het publiek van Go Ahead Eagles zit er bovenop, zoals hier tegen Vitesse.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Wat vertrapte plastic bekers en kartonnen houders van treetjes Grolsch zijn voor het hek van de Adelaarshorst de stille getuigen van de euforie na de 2-1-winst van Go Ahead Eagles op Ajax, afgelopen zondag. Voor de tweede keer dit seizoen krenkte de promovendus de landskampioen, na de 0-0 in november in de Arena.

Aan menig voorgevel van de bescheiden jarendertigwoningen aan de Vetkampstraat en omgeving hangen vlaggen van de club, met daarop het silhouet van de stad. De trots is weergekeerd aan de IJssel: rood-geel maakt weer werk van de reputatie als reuzendoder, daterend uit de jaren tachtig en negentig, toen de club zowel in de ere- als eerste divisie geregeld veel hoger gerangschikte tegenstanders versloeg.

Woensdag dient zich een nieuwe kans aan: PSV komt op bezoek, voor de halve finale in de KNVB-beker. De machtige vleugelslagen van witkopzeearend Harly, steevast van de partij in thuiswedstrijden, moeten de tegenstanders alvast angst inboezemen.

Rood-gele pyjama’s

Dick Schneider (73), verdediger en clubicoon, weet waar het prestige op stoelt. ‘Het westen denkt nog altijd dat hier alleen maar boeren wonen. Het maakt de motivatie optimaal. Ik wed dat elke club met poep in de broek naar Deventer komt.’ Belangrijke factor volgens hem: het publiek. ‘Dat is de twaalfde, dertiende en veertiende man.’ Hij was erbij, zondag, zoals hij er elke wedstrijd bij is, uit en thuis. ‘Het laatste kwartier zat niemand meer. Iedereen zong. Ga staan als je Eagle bent! In deze stad slapen 30 duizend mensen in rood-gele pyjama’s. Dit is de club: eagle till I die. Proud to be an eagle.

De club afficheert zich graag als de meest Britse club van Nederland. Publiek zit pal aan het veld. In het smeedijzer van het hek is de kwalificatie Home of Football verwerkt. Voor de in 2015 vernieuwde Leo Halle-tribune stond Craven Cottage van het Londense Fulham model; veel baksteen. De drie toegangen zijn vernoemd naar beroemde oud-spelers. De borden vermelden Dick Schneider en Wietse Veenstra als defender en Gerrit Niehaus als striker. Toevallig liepen ze gedrieën zondag als matchlegends een ererondje over het veld.

Op panelen van sponsoren in een gerestaureerde muur bij het stadion – de vorige afscheiding was omgewaaid – gaat het er meer regiogebonden aan toe. ‘Biet ‘m in de rugge.’ ‘D’r an met de lippe.’ ‘Komoptan.’ In zijn kantoor stelt Jan Willem van Dop, sinds 2018 algemeen directeur, vast dat de streek zich ook weerspiegelt in de beleving van het succes. ‘De oosterling is nuchter. Natuurlijk, het was genieten, maar de volgende dag was de stemming alweer ingetogen. Niet te lang bij stilstaan, op naar de volgende wedstrijd. Dat is ook Go Ahead.’

Louter staanplaatsen

Hij heeft uitzicht op het stadion. De vakken 17 en 19 zijn gereserveerd voor de harde kern – ‘nee, geen hooligans, maar diehards.’ Tegenover de Leo Halle-tribune, genoemd naar de Leeuw van Deventer, keeper in de jaren twintig en dertig, strekt de B-side zich uit met louter staanplaatsen. Daar kolkt het als het goed gaat. Het schuimt er als het tegenzit. Dick Schneider kan erover meepraten. ‘Ze zijn de eersten die met witte zakdoekjes zwaaien als het niet loopt. Wat wil je: rood is de kleur van bloed, geel is de kleur van etter. Het publiek eist dat je tot het gaatje gaat. Zo niet, dan geselen ze je.’

Go Ahead is een echte volksclub, zegt Van Dop, net zoals de vorige verenigingen waar hij directeur was, Feyenoord en FC Utrecht. ‘Maar je voelt hier meer de impact. Bij Feyenoord zitten er 50 duizend man in het stadion, bij Utrecht 25 duizend en hier 10 duizend. Je bent dichter bij elkaar, je komt elkaar eerder tegen. Dan zie je hoe groot de passie is.’

Het zijn niet alleen Deventenaren. Supporters komen ook uit Apeldoorn, Zutphen, Holten, Raalte; de hele stedendriehoek. Van Dop: ‘Het gaat nog verder: na zo’n overwinning komen er positieve reacties uit het hele land. De gunfactor is hoog. We zijn een club die de eigen broek ophoudt, zonder peperdure spelers. Het mooie is: ze maken elkaar alleen maar beter, mede dankzij de technische staf. En we laten leuk voetbal zien.’

Schrijver en presentator Özcan Akyol (37) komt al vanaf zijn achtste in de Adelaarshorst. Als migrantenzoon voelt hij zich er welkom. ‘Go Ahead is van oudsher een club van arbeiders. Als migrant word je snel gezien als lid van de onderklasse.’ De band is niet voor iedereen met die wortels blijvend. ‘Sinds de komst van de schotelantennes richten veel jongens zich op latere leeftijd meer op de Turkse competitie. Het is niet meer zo vanzelfsprekend dat je dan nog naar Go Ahead gaat.’

Home of Eus

Hij bleef de club trouw. Akyol maakte met Home of Eus vorig seizoen programma’s over de Eagles voor ESPN. Op Twitter voorspelt hij telkens een 7-2-overwinning, als een herinnering aan een eclatante zege in 2012, al komt de running gag hem nogal eens op het verwijt te staan dat hij geen verstand van voetbal heeft. Gevraagd naar de magie van de club, zegt hij: ‘Het zit hier in het dna. Als arbeidersclub wordt de afkeer van de elite soms wel tot vermoeiens toe gecultiveerd, maar kijk naar de selectie van de spelers: ze houden gewoon niet zo van mooie jongens. Ze houden meer van opgeschoren kapsels en tatoeages.’ Veelzeggend in zijn ogen voor de betekenis van de vereniging: tijdens de corona-epidemie reden tijdens uitvaarten nogal wat lijkwagens als honorering van een laatste wens langs de Adelaarshorst.

In de wijk getuigen bewoners van hun clubliefde. Het huis van Suzanna Esteban (50) staat pal tegenover het stadion. Ze woonde enkele jaren twee rotondes verderop, maar de anderhalve kilometer bleek te ver. ‘Ik miste de reuring. Als kind kwam ik al hier, in een speciaal vak. Ik ben nog steeds bij alle wedstrijden. Het voelt als familie.’

Corrie en Gertie Silfhout gaan niet meer. Gertie was jarenlang steward. ‘Ik ben 72, ik kan de wedstrijd beter op tv zien.’ Corrie is er nooit bij, die loopt steevast een straatje om. ‘Ik kan niet tegen de spanning.’ De aanhankelijkheid is gebleven en wederkerig. Ze hebben meegemaakt dat de supportersvereniging gratis kaartjes uitdeelde in de wijk. Zelf haalt Gertie geregeld fans op met de auto, uit Bathmen, om ze voor het stadion af te zetten.

Denken ze dat PSV er straks ook aan moet geloven? Suzanna Esteban twijfelt. ‘Ajax was moe, na de wedstrijd tegen Benfica.’ De Silfhouts: ‘Het zal moeilijk zijn.’ Eus: ‘Ik verwacht een lastige wedstrijd, maar het kan zomaar eens 7-2 worden.’

Meer over