De topclubs zijn de werkelijke bazen van het voetbal

Willem Vissers
null Beeld de Volkskrant
Beeld de Volkskrant

Het landenvoetbal is steeds meer het schoothondje van de clubs, van de rijke clubs vooral. De eerste serie belangrijke, vaak beslissende, wedstrijden voor de WK-kwalificatie is zo vroeg mogelijk in het seizoen, want dan zijn de clubs weer even van dat vermaledijde landenvoetbal af.

De transferperiode voor spelershandel daarentegen duurt zo lang mogelijk, om te kunnen kopen en verkopen tot iedereen er hoorndol van is. Het was zo druk op de markt tot 31 augustus, met name in Engeland, dat de competities behoorlijk zijn ontwricht.

Ook de vroege voorronden van de Europese toernooien, met zo veel mogelijk deelnemers in het kader van hoe meer zielen hoe meer vreugd, zijn in zekere zin een farce. Vooral de clubs uit kleinere landen zijn hiervan het slachtoffer, want zij spelen de meeste voorronden.

Het was best lastig, al die interlands zo vlak voor de transferdeadline. Dit stukje is niet bedoeld als excuus voor het blamerende voetbal van Oranje, maar toch: een landje als Nederland heeft meer last van het transfergedoe dan pakweg Spanje. Van de Spaanse basisploeg die Italië vermorzelde, kampte bijvoorbeeld niemand met transferperikelen.

Sommige bondscoaches konden nauwelijks een fatsoenlijk getraind elftal opstellen in cruciale duels. Het is een aanfluiting voor de grootste sport ter wereld, dat beslissende wedstrijden voor een WK worden afgewerkt als sommige competities net een week of twee bezig zijn, als internationals nog geen officieel duel hebben gespeeld. De kalender is te vol, want iedereen wil altijd voetballen, met constant botsende belangen.

De topclubs zijn de werkelijke bazen van het voetbal. Ze zijn bovendien buitenissige verzamelaars van topspelers. Manchester City is nu woedend op Arsenal, omdat de transfer van Alexis Sanchez op het laatst is afgeketst. Arsenal kon niet tijdig een vervanger binnenhalen, vandaar. De Uefa heeft besloten tot een onderzoek naar de duurste transfers aller tijden, van Neymar en Mbappé naar Paris Saint-Germain. De Europese bond wil weten of de transfers, waarmee samen ruim 400 miljoen euro afkoopsom is gemoeid, passen binnen de regels. Het zal wel met een sisser aflopen, want wat durft het schoothondje uiteindelijk tegen de vervaarlijk grommende vechthond?

Het clubseizoen begint pas echt nu de markt is gesloten. En dan is daar nog het vervelende bijeffect van de bonte verzameling topspelers bij een elitair groepje clubs. Dat maakt dat wij, de liefhebbers, veel goede voetballers zelden in actie zien. Zo had Manchester City vorige week, bij de zege op Bournemouth, de volgende toppers op de bank: Delph, Mangala, Stones, Touré, Sané, Bravo en Agüero. Allemaal (gewezen) internationals. Stones is de duurste verdediger aller tijden, Touré voormalig Afrikaans voetballer van het jaar, Sané een van de grootste talenten, Agüero een absolute topper uit Argentinië. Veel topspelers zijn op hun beurt schoothondjes van het grootkapitaal.

Van het woord schoothondje bestaan meerdere betekenissen. Oorspronkelijk is het een hondje dat het fijn vindt om bij het baasje op schoot te zitten en zich te laten vertroetelen. Maar het draait inzake het landenvoetbal om die andere, figuurlijke betekenis: die van gehoorzaam en gedwee, tot slaafs aan toe.

Reageren? w.vissers@volkskrant.nl

Meer over