'De successen zijn me niet komen aanwaaien'

Behalve een ongewoon groot aantal wereldtitels leverde het jaar 2005 een rijke oogst aan jong talent op. Sporters onder 20 jaar vertellen over hun doorbraak....

Dat ik mijn beste prestaties in een paar weken heb behaald, isnatuurlijk geen toeval. Dat heeft te maken met vorm, met goede benen.Dankzij de Internationale Hessen Rundfahrt, waarin ik vierde werd, mochtik naar het WK. Daarna heb ik die goede vorm bevestigd in de Tour de laSomme.

Ik ben deze zomer aan mijn amandelen geopereerd, waardoor ik er lang uitben geweest. In het veld heb ik nog wel goed kunnen rijden, maar hetseizoen op de weg was te kort om in vorm te komen. Toch rij ik ook daar delaatste tijd stukken beter. Dat maakt de keuze tussen weg en veld er nietmakkelijker op.

Ik weet dat ik eens moet kiezen, maar voorlopig stel ik die beslissinguit. Het is een droom in de top van de wegrijders mee te kunnen. Maar ikwil ook niet minder crossen, want het WK in januari is in eigen land endaar heb ik al mijn kaarten op gezet. Als het WK bijvoorbeeld in Tsjechiëwas geweest, was de keuze misschien makkelijker geweest. Maar in Zeddam wilik top zijn, want er zijn ogen op je gericht. Even twee weken rust, danmet de jongens op trainingskamp en de sterren van de hemel rijden.

Hoe lang ik nog bij de opleidingsploeg blijf rijden, weet ik niet. Eenjournalist had geschreven dat ik in juli 2006 zou overstappen naar hetProtourteam van Rabobank, maar dat was een foutje. Hij had me verwisseldmet Kai Reus. Ik heb nog een contract voor een jaar bij het ContinentalTeam en daarna zien we wel.

Het was prachtig om de eerste Gerrie Knetemann Bokaal te winnen. Ik wastwee keer genomineerd: als talent van het jaar en als besteoff-road-renner. Maar ik wist dat ik Bart Brentjens in de laatste categorieniet kon verslaan. Hij is tweede geworden bij het WK, dat is niet niks.

Bij de beloften had ik concurrentie van Kai Reus. Die heeft groteuitslagen neergezet en is misschien wel iets beter dan ik. Het verschil iswaarschijnlijk dat ik de laatste maanden goed rij en ook met crossen aardigbezig ben. Dat zal de jury wel hebben laten meewegen. Toch had ik zekerniet verwacht ik dat ik wel even zou winnen.

De uitverkiezing zie ik als de kroon op mijn werk. Op de trainingen, opwat je ervoor doet en wat je ervoor moet laten. Je wordt toch gekozen doorde lezers van Wieler Revue en de oud-renners van de Club 48. Dat zijnalleen maar wielerkenners en wielerliefhebbers. Ik ben blij dat ik dieprijs heb gewonnen. Hoewel, blij: het is heel erg droevig dat Gerrie isoverleden.

Het was een emotionele avond in Den Bosch. Ook mevrouw Knetemann waserbij. Ik wist niet goed hoe ik moest reageren toen ik die prijs kreeguitgereikt, maar ik denk dat ik het wel goed heb gedaan. Niet teenthousiast, niet te ingetogen.

Wereldberoemd in Vlijmen ben ik zeker nog niet. Ik kan hier rustig overstraat zonder dat ik word herkend. Prima hoor. Collega's van mijn moederzeggen wel eens dat ze het knap vinden wat haar zoon doet. Die positievereacties zijn wel leuk. Zo'n stuk in de regionale krant over de GerrieKnetemann Bokaal is toch prachtig?

Ik ben niet veranderd door mijn prestaties. Waarom zou ik? Het is nietgoed als je een dikke nek krijgt omdat je meer in het nieuws bent dananderen. Ik kan wel grote dingen gaan roepen, maar dat past niet bij me.Door mezelf te zijn, heb ik die dingen bereikt waar ik trots op kan zijn.Maar ik ga niet het mannetje uithangen. Ik steek liever energie in het profworden.

Ik rij gemakkelijk, maar het is me niet komen aanwaaien. Ik heb ergenoeg voor gedaan, maar omdat ik altijd gek ben geweest van wielrennen,is het me nooit tegen gaan staan. Fietsen zit in de familie. Mijn vader wasvroeger triatleet en is nu mecanicien. Hij heeft me warm gemaakt voor hetmountainbiken en van het een kwam het ander. Mijn moeder is niet zosportief, maar dat mag ik natuurlijk niet hardop zeggen.

Mark Misérus

Meer over