De Nooijers treffer 'moest wel vallen'

De golden goal, waarmee Teun de Nooijer in de verlenging Nederland zijn derde wereldtitel bezorgde, leek voor tegenstander Spanje de genadeklap....

TYNKE LANDSMEER

Van onze verslaggeefster

Tynke Landsmeer

UTRECHT

Tot elf minuten voor het einde van de reguliere speeltijd hadden de Spanjaarden de regie van de bloedstollende finale in handen gehad. Met sterk verdedigend spel, loerend op de counter en slim een doelpuntje meepikkend zetten zij Nederland een kwartier voor tijd op een achterstand van 2-0.

Het leek gebeurd voor de ploeg, die blakend van zelfvertrouwen aan de laatste WK-klus was begonnen. Zelfs bondscoach Oltmans erkende dat hij na het tweede doelpunt even had getwijfeld aan de goede afloop.

'Maar ik bleef vertrouwen houden in het hechte collectief. Ons einddoel was de wereldtitel en ik was ervan overtuigd dat het zou lukken. Wij kregen zoveel kansen dat de tegentreffer wel een keer móest vallen', aldus de overgelukkige Oltmans.

Een solo van Stephan Veen en een sleeppush van Bram Lomans brachten binnen twee minuten de ommekeer. Nederland was weer in de race, sleepte er een verlenging uit en de vijftienduizend oranje gekleurde toeschouwers deden de rest. Het doelpunt van De Nooijer, die in de sudden death meteen het winnende betekende, behoedde Nederland voor de strafballenserie. In een soortgelijke reeks verspeelde het team vier jaar geleden in Sydney de wereldtitel aan Pakistan.

De spelers stortten zich achter het doel van de Spaanse keeper Jufresa massaal op de gelukkigste man van het veld. Voor de pas 21-jarige De Nooijer, die gedurende het toernooi zelden onder de druk wist uit te komen van het predikaat 'beste speler van de wereld', betekende zijn vijfde treffer van het toernooi een dubbele bevrijding.

Na de olympische zege twee jaar geleden kan Oltmans nu ook een wereldtitel op zijn imponerende erelijst bijschrijven. Iedereen was prompt vergeten hoe lang het duurde voor de Nederlandse hockeyers uitzicht op de enorme beker kregen.

Kansen kregen de Nederlanders wel via Buma, Delmee en Veen. Maar de fantastisch ingrijpende Jufresa, niet voor niets uitgeroepen tot beste keeper van het toernooi, redde Spanje keer op keer. Ook vier kansen voor Lomans om met de strafcorner de ommekeer te brengen, strandden telkens op de stick of de hand van de Spaanse doelman.

Spanje was in die periode gelukkiger. Het team had in de eerste helft aan slechts één counter voldoende om op voorsprong te komen. Lomans legde aan voor de strafcorner, maar zijn inzet werd gepareerd door de snel uitlopende verdediging. Steraanvaller Arnau werd met een perfecte pass bediend en hij verzaakte niet.

De voorsprong was verdiend gezien het verloop van de wedstrijd, maar de (te) snelle uitloop van de Spaanse verdediging was wel dubieus. Bij de daaropvolgende strafcorners hanteerde de Duitse scheidsrechter Wolter wel zijn fluit voor de recidive plegende verdedigers. Het kwam de Spanjaard Usoz slechts op een groene kaart te staan.

Aanvoerder Stephan Veen, die het hele toernooi al zijn blakende vorm had geëtaleerd, bracht elf minuten voor tijd de spanning in de wedstrijd terug, kort nadat Pujol opnieuw voor de Spanjaarden had gescoord.

Veen, de beste speler van de Nederlandse ploeg passeerde de Spaanse defensie met een prachtige solo en besloot toen, tot verrassing van de Spanjaarden, aan de rechterkant van het veld zelf een doelpoging te wagen. Zijn harde schot was zelfs voor Jufresa onhoudbaar.

De treffer kwam net na het moment dat Oltmans wat wisselingen had aangebracht in de ploeg. Geeris schoof naar het middenveld, zodat De Nooijer in de spits meer druk kon uitoefenen. Het leidde in de tweede helft tot liefst zeven strafcorners, maar specialist Lomans wist er slechts één te verzilveren. Hij dwong er wel de verlenging mee af.

Ook in de extra tijd, twee keer zevenenhalve minuut, mocht Lomans al na anderhalve minuut aanleggen voor zijn specialiteit. Hij maakte zijn faam niet waar, mede door het slechte aangeven van Tycho van Meer. In de herhaling, twee minuten voor tijd, was het wel raak. De Nooijer lette het best op in de rebound en werd daardoor de gelukkigste man van de wedstrijd.

Meer over