De 'kaaskoppen', trots op hun Packers

De Vince Lombardi-trofee is terug waar zij thuis hoort. Op Lambeau Field in Green Bay, Wisconsin. Daar resideren de Packers, zondagavond winnaar van de 31ste Super Bowl, het American football-kampioenschap....

TIM OVERDIEK

Van onze medewerker

Tim Overdiek

NEW YORK

De bijbehorende beker is vernoemd naar de legendarische coach van de Packers, die de eerste twee edities van de Super Bowl op hun naam schreven. In 1967 werd voor het eerst gestreden om het landskampioenschap, in Amerika ook wel pretentievol 'wereldtitel' genoemd, waarbij de kampioenen van de American en National Conference elkaar treffen.

De Super Bowl geldt als het grootste eendaagse sportevenement in de Verenigde Staten, met een mondiaal televisiepubliek van zo'n 400 miljoen kijkers. De football-spelers van de Packers zijn vooral wereldberoemd in het eigen kleine Green Bay, waar alle honderdduizend inwoners idolaat zijn van het spelletje.

Maandagmiddag werd de Packers een hartverwarmend welkom bereid in het overvolle Lambeau Field, waar de thuiswedstrijden worden gespeeld. De club is zelfs eigendom van de bevolking, die in 1950 massaal aandeelhouder werd. Welgeteld 4634 aandelen kwamen in handen van 1915 inwoners, die de toen noodlijdende organisatie te hulp schoten.

Iedere belangstellende betaalde toentertijd 25 dollar per aandeel, onder de uitdrukkelijke voorwaarde dat dit nimmer met winst mocht worden verkocht. Niettemin wordt de totale waarde van de organisatie op ongeveer 150 miljoen dollar geschat. Daarmee is Green Bay Packers een van de kleinste clubs in de overkoepelende bond NFL. Inkomsten vloeien automatisch terug in de clubkas.

De schatrijke federatie verdeelt opbrengsten uit televisierechten gelijk over de dertig teams. Van Green Bay's jaarbegroting van 70,3 miljoen dollar is 86 procent afkomstig uit de tv-pot. Vooral daardoor weet de in een kleine markt opererende club zich staande te houden tegen giganten als Dallas Cowboys en San Francisco 49ers.

De trouw waarmee Green Bay zijn football-team koestert, heeft een grote populariteit teweeg gebracht in de Verenigde Staten, waar zakelijkheid en commercie doorgaans de professionele sportwereld beheersen. Het gebeurt regelmatig dat van de ene op de andere dag een sportclub naar een andere stad verhuist, als daar een lucratievere markt lonkt.

Maar Green Bay Packers zal nimmer uit Lambeau Field verdwijnen. Het groen en goud van de plaatselijke trots kleuren de onverminderd strenge en witte winters in het stadje ten noorden van Chicago. Ruim zestigduizend seizoenkaarthouders zorgen er al decennia voor dat elke wedstrijd uitverkocht is.

En omdat het mogelijk is die toegangspas door te spelen aan familieleden, groeit de lijst met wachtenden voor een seizoenkaart gestaag. Inmiddels zijn er zo'n dertigduizend geïnteresseerden, van wie levenslang geduld wordt verlangd. Buiten American football is er weinig te beleven in het verscholen stadje, waar de aanhang zich met onverholen trots 'kaaskoppen' noemt.

Tienduizenden Packers-fans waren naar New Orleans gereisd. Getooid met een schuimrubberen kaaspunt zagen zij Green Bay al snel de leiding nemen. De NFC-kampioen was vooraf als de grote favoriet bestempeld. Die rol werd niet beschaamd. Het was de dertiende maal in successie dat de vertegenwoordiger uit de National Football Conference de Super Bowl won.

Het was een kwalitatief hoogstaande wedstrijd. Meestal is een van de finalisten veel sterker, maar zondagavond kon New England Patriots lange tijd goed meekomen. De Packers namen definitief afstand van de tegenstander toen de kick-off van voormalig Amsterdam Admirals-speler Vinatieri voor een touchdown werd geretourneerd.

Desmond Howard zorgde voor de beslissende score. Hij sprintte bijna het gehele veld over zonder door de tegenstander te worden afgestopt. Die rush van 99 yards (90,5 meter) was goed voor de verkiezing tot most valuable player, beste speler van de Super Bowl.

Meer over