WielrennenGiro Rosa

Buitenaards is Van Vleutens oppermacht in de Giro Rosa

Wielrenster Annemiek van Vleuten is op haar 36ste nog steeds hongerig, zoals ze zondag bewees met haar overwinning in de langste en zwaarste wielerkoers voor vrouwen, de Giro Rosa. ‘We stuwen elkaar omhoog.’

Annemiek van Vleuten zondag in Udine, na haar eindzege in de Giro Rosa.  Beeld Getty Images
Annemiek van Vleuten zondag in Udine, na haar eindzege in de Giro Rosa.Beeld Getty Images

Annemiek van Vleuten won zondag de Giro Rosa en heeft er en passant een bijnaam bijgekregen. Het was in de vijfde etappe dat de Italiaanse Elisa Longo Borghini haar op elf kilometer van de streep zag wegrijden uit de kopgroep en dacht: ‘Daar gaat de alien.’ Om daarna te beseffen: ‘Nu kan de wedstrijd voor gewone mensen beginnen.’

The Alien. Van Vleuten kan er, aan de telefoon vanuit Italië, wel om lachen. Niet voor niets retweette ze het interview van Borghini. En zo gek was haar uitspraak ook weer niet. Van Vleuten héérste in de Giro Rosa, de Giro d’Italia voor vrouwen, die negen dagen duurde. De voorsprong op de nummer twee in het algemeen klassement, Anna van der Breggen, bedroeg bijna vier minuten.

Begin dit jaar kampte Van Vleuten nog met de naweeën van een gebroken knieschijf, opgelopen op het WK in Innsbruck. Ze is een taaie, en raakte eerder fit dan het revalidatieprogramma haar had voorgeschreven. In maart won ze alweer Strade Bianche, in april Luik-Bastenaken-Luik en onlangs verpulverde ze , op het NK in Ede, de concurrentie op de tijdrit. En toen moest de Giro Rosa nog beginnen.

Terugkijkend, zegt Van Vleuten, was die vijfde etappe, de beklimming naar Lago di Cancano in de Dolomieten, de mooiste dag. En niet alleen omdat ze met drie minuten voorsprong bovenkwam. ‘Ik verblijf regelmatig in een hotel in de buurt voor een hoogtestage. Het personeel stond langs de kant, vrienden ook. Dat maakte het extra bijzonder.’

Waaieretappe

Denk niet dat ze zichzelf toen al rijk rekende. Die fout maakte ze in 2017. ‘In een waaieretappe heb ik toen te veel tijd verloren. Sindsdien weet ik: dag voor dag leven. Niet verslappen.’ En dus sloeg ze een dag later, in de tijdrit, opnieuw ongenadig toe. Over een afstand van twaalf kilometer bleef ze nummer 2, Anna van der Breggen, bijna een minuut voor. ‘Vanaf dat moment ging ik wel iets rustiger slapen, moet ik zeggen.’

Haar winst in de Giro Rosa, voor de tweede keer op rij, dankt Van Vleuten aan haar toewijding. Elke calorie wordt geanalyseerd, etappes worden verkend en hoogtestages zelf bekostigd. Geen renner in het vrouwenpeloton die zo professioneel haar vak uitoefent als zij. Dat Van Vleuten daardoor op haar 36ste nog altijd progressie boekt, zegt haar meer dan de zege zelf. ‘Dat is vooral een bekroning voor het harde werken.’

Concurrenten beginnen haar te kopiëren. Logisch, zegt ze. ‘Ze denken toch: wat doet Annemiek wat wij niet doen? Ik zie steeds meer rensters op hoogtestage gaan of bewuster een programma rijden. Ploegen steken er ook steeds meer geld in. Het hoort bij de ontwikkeling van het vrouwenwielrennen. We stuwen elkaar omhoog.’

Zaterdag, op de voorlaatste dag van de Giro Rosa, ging Van der Breggen er met de ritzege vandoor. Ze won op een manier die deed denken aan La Course, vorig jaar in Frankrijk, toen Van Vleuten háár bergop in de laatste meters verraste. Grijnzend: ‘Dus zo buitenaards ben ik ook weer niet.’

Veel minder dan de mannen

Rijk evenmin. In de Giro Rosa werd er dit jaar in totaal ruim 50.000 euro verdiend, 13.000 euro meer dan vorig jaar, maar nog altijd veel minder dan de mannen. In 2018 verdiende Chris Froome met zijn eindzege alleen al 265.000 euro. Ergens voelt dat niet goed, zegt Van Vleuten. ‘Wij koersen weliswaar negen dagen en zij drie weken, maar qua voorbereiding heb ik er net zoveel tijd ingestoken.’

Op haar bankrekening heeft ze nog niet gekeken. Het is ook niet haar drijfveer, zegt ze. ‘Veel belangrijker vind ik het dat de Giro Rosa voortaan live op tv komt, in plaats van dagelijks wat flitsen. Hoe meer tv-minuten, hoe meer sponsoren. Dan profiteert iedereen ervan.’

Vrijdag strijkt het peloton neer in Pau voor La Course, een eendaagse wedstrijd voor vrouwen in de Tour de France. Vorig jaar reden de rensters een loodzware Alpenrit, maar nu staat een veredeld criterium op het programma. Van Vleuten wil niet te veel meegaan in de kritiek daarop. ‘Het blijft nog steeds een lastig rondje, met best wel wat hoogtemeters.’

Maar zelf meedoen? Nee. Deze week reist Van Vleuten alweer naar Tokio voor een verkenning van het olympisch parcours, volgend jaar. Ze blijft hongerig.

Meer over