Boogerd zet zijn zinnen op Vlaanderens Mooiste

Eigenlijk is het alle jaren hetzelfde. De Ronde van Vlaanderen is nog een week weg, het grote speculeren is begonnen en zondag zal blijken dat het allemaal tot niets heeft geleid....

Hij won niets maar Boogerd verzamelde op de kasseien en de heuveltjes van de E3 Prijs Vlaanderen en de Brabantse Pijl van alle kanshebbers misschien wel de meeste sterren voor de Ronde van Vlaanderen.

Peter van Petegem, de winnaar van vorig jaar, blijft met afstand favoriet. Tom Boonen, zaterdag de winnaar van de E3 Prijs en in Het Nieuwsblad gisteren afgeschilderd als 'de jonge wielergod' en de 'messias' van het Belgische fietsen, is een belangrijke outsider. Boogerd schoof in de rangorde van kanshebbers de meeste plaatsen op. Het zei hem niets.

Vorig jaar dacht Boogerd ook dat hij een belangrijke rol kon spelen in de Ronde van Vlaanderen en dat viel hem uiteindelijk vies tegen. Zijn negende plaats mocht door anderen als verdienstelijk worden betiteld, zelf ging hij teleurgesteld naar huis. Bronchitis en een val tijdens de koers dwarsboomden de plannen die hij voor zichzelf had uitgedacht.

Maar wat was er dit keer eigenlijk anders? Vorig jaar kon hij zich verschuilen achter het feit dat het zijn debuut was in de Ronde. Maar een eerste of een tweede keer, het is Boogerd allemaal om het even. `Als jullie mij de man van het Vlaamse openingsweekeinde willen noemen, dan mag dat van mij. Ik kan er weinig mee. Dat was ik vorig jaar namelijk ook.' Toen won hij de Brabantse Pijl, de koers waar hij met grote regelmaat op het podium staat, voor de tweede maal . Een dag eerder won Steven de Jongh voor de Rabobank toen de E3 Prijs. Dit jaar bleef de ploeg met lege handen. Quick Step nam de rol van de Nederlanders, met een zege voor Boonen op zaterdag en voor Luca Paolini op zondag, over.

De Italiaan beet zich gisteren in de laatste beklimming van de Alsemberg vast in het wiel van Boogerd en versloeg hem zonder problemen in de eindsprint. `Ik had liever op het hoogste podium gestaan. Maar hoewel ik toen de beste was, voelde ik me vandaag beter dan vorig jaar', zei Boogerd.

Hij wil de Ronde van Vlaanderen winnen, spreekt dat ook hardop uit en de kenners geven hem daarin gelijk. Altijd stond zijn vizier in het voorjaar gericht op Luik-Bastenaken-Luik, sinds vorig jaar wil hij ook uitblinken in de openingsklassieker van de aprilmaand. Vooral omdat er in Vlaanderen, waar hij woont, niets boven de Ronde gaat.

`Als ik eerlijk ben, denk ik dat Michael eerder de Ronde van Vlaanderen kan winnen dan Luik-Bastenaken-Luik', constateerde ook Adri van Houwelingen aan de finish van de Brabantse Pijl. Hoe slopender de wedstrijd, hoe beter Boogerd tegenwoordig is, gaf de ploegleider van Rabobank als uitleg. `In Luik moet je ook explosief zijn, Michael maakt juist een andere ontwikkeling door. Hij moet het van zijn lange adem hebben.'

Boogerd had het Vlaamse wielerweekeinde nodig gehad om zichzelf te testen. Het was voor het eerst dat hij eens serieus kon fietsen, vond hij. In de Tirreno-Adriatico was naar zijn zeggen laf gekoerst, in de Middellandse Zee waren de ritten veel te kort en in Valencia had hij last van zijn rug gehad. `Ik heb ervoor gekozen om er twee dagen vol in te vliegen, ik wilde niet lijdzaam volgen. Alleen zo kan ik beter worden.'

Dat hij daarmee de concurrentie alvast op zijn spoor zette voor volgende week, nam hij op de koop toe. Boogerd is er de renner niet naar om de concurrentie om de tuin te leiden. Zaterdag was hij de hele dag vooraan in het peloton te zien geweest en ontsnapte Boogerd samen met Dave Bruylandts en Stijn Devolder op de Cote de Trieu, op zo'n 25 kilometer voor de streep.

Pas op het moment dat Boogerd wilde aanzetten voor de beslissende eindsprint denderde het peloton over het trio heen. Boonen mocht profiteren van een massale valpartij op minder dan een kilometer van de finish waarbij onder meer Max van Heeswijk, Paolo Bettini, Oscar Freire en Stuart O'Grady betrokken waren.

Boogerd toonde zich in Harelbeke nauwelijks teleurgesteld. Hij heeft de koersen die hij graag zou winnen uitgezocht, en de wedstrijden van het Vlaamse wielerweekeinde stonden niet bovenaan de lijst. Zijn beste jaren moeten naar eigen zeggen nog komen. De 32-jarige renner kan voorlopig slechts bogen op één klassiekerzege, de Amstel Gold Race, en dat is niet eens de mooiste van allemaal.

Zijn erelijst in wereldbekerwedstrijden is daarentegen indrukwekkend. Negentien keer haalde hij de toptien, vorig jaar reed hij zeven WB-koersen en finishte hij zes maal bij de beste tien. Met Erik Dekker en Oscar Freire zit hij in een ploeg vol kanshebbers voor de Ronde van Vlaanderen. `Maar ik ga altijd naar een klassieker toe om te winnen en ik zal altijd bij de favorieten worden gerekend', stelde Boogerd op de Alsemberg eenvoudig vast. Dat is al jaren zo en daar had het Vlaamse wielerweekeinde niets aan veranderd.

Meer over