Blessures horen bij de meerkamp, net als horden en discus

Voor de meerkamp van Götzis, het officieuze WK, waren vijf Nederlandse atleten uitgenodigd. Vier ontbraken vanwege blessures. ‘Het komt soms uit een dode hoek.’..

Denk niet dat ze neerkijken op de Keien Meeting. Karin Ruckstuhl en Eugene Martineau weten de wedstrijd uit het Nederlandse baancircuit op waarde te schatten. Maar als ze eerlijk zijn, waren de twee getalenteerde meerkampers liever niet aanwezig geweest op de sfeervolle atletiekbaan van Uden.

Zij hadden vorige week graag deelgenomen aan de meerkamp van Götzis, die wordt gezien als het officieuze WK. Ruckstuhl en Martineau behoorden tot de vijf Nederlandse atleten die waren uitgenodigd, een ongekend hoog aantal.

Maar Götzis werd niet wat de atleten ervan hadden gehoopt. Ruckstuhl, Martineau, Chiel Warners en Laurien Hoos, de vier beste Nederlandse meerkampers, moesten afzeggen. Vanwege blessures.

Warners, die vijfde werd bij de Olympische Spelen van Athene, kampt met een gescheurde achillespees die hem het hele seizoen zal kosten en mogelijk zelfs het einde van zijn loopbaan betekent. Ruckstuhl, eerder dit jaar op de vijfkamp winnares van het zilver bij de WK indoor, had last van een overbelaste achillespees.

‘Martineau, die vorig jaar in Götzis zesde werd, kampt met pijnlijke hamstrings, wat hem het sprinten belet. En Hoos, Europees kampioene tot 23 jaar, herstelt van een enkelbandblessure.

‘Vier geblesseerden’, zegt Ruckstuhl tijdens haar rentree in Uden, waar ze uitkomt op drie onderdelen (kogel, 100 horden, 200 meter). ‘Het lijkt veel, maar in het buitenland komt dat wel vaker voor. Een meerkamper zit gewoon continue tegen de overbelasting aan.’

‘Het komt soms uit een dode hoek’, meent Martineau die in Uden vanwege zijn gekwetste beenspier alleen meedoet aan kogelstoten en discuswerpen. ‘Het gaat in de training lekker, je verwacht niets en plotseling schiet het in een spier.’

Omgaan met blessures is een wezenlijk onderdeel van de meerkamp, zegt bondscoach Peter Verlooy. Hij ziet de kwetsuren bij de Nederlanders niet als een teken dat er iets schort aan de medische begeleiding. De combinatie van de verschillende atletiekonderdelen stelt het lichaam volgens hem nu eenmaal zwaar op de proef, zowel in trainingen als in wedstrijden.

De overgang van hordelopen (rechtuit sprinten) naar discuswerpen (snel roteren) is bijvoorbeeld lastig, net als die van speerwerpen (plotseling de beenspieren blokkeren voor de worp) naar verspringen (juist hard afzetten).

Getalenteerde meerkampers hebben volgens Verlooy een aangeboren vermogen om snel te herstellen van hun inspanningen. ‘Voor het lijf is een meerkamp een gigantische belasting. Daar komt nog bij dat tienkampers de onderdelen meestal niet technisch perfect beheersen. Ze zijn weliswaar in een breed spectrum begaafd, maar geen specialisten. Dat vergroot de kans op blessures.’

In Uden hebben Ruckstuhl en Martineau de EK atletiek, begin augustus in Göteborg, permanent in hun achterhoofd. De meerkampster gaat voor het eerst in maanden weer over de horden.

Ze is niet ontevreden over haar prestatie; achter een Jamaicaanse specialiste eindigt ze als tweede, met een tijd die achttiende seconde boven haar persoonlijke record (13,26) ligt. ‘Ik heb in de training pas een keer uit het blok gestart. Dat bewaar je tot het laatste, want het is belastend voor je achillespees.’

Bij het kogelstoten blijft ze met 13.54 meter ruim veertig centimeter verwijderd van haar beste prestatie. ‘Dit is een goeie training’, zegt ze. ‘Als ik per se had gewild, had ik misschien wel kunnen meedoen in Götzis, maar ik heb na de afgelopen meerkampen steeds een maand last gehad van die pees. Ik wilde graag rust nemen, zodat ik echt kan pieken bij de EK.’

Ook Martineau heeft zijn zinnen gezet op de EK, al moet hij zich nog kwalificeren (Ruckstuhl is al geplaatst). Hij hoopt dat zijn stijve hamstrings, waarvan hij vaker last heeft, zijn voorbereiding niet verder zullen verstoren. Aan zijn prestaties met de discus en kogel voelt hij dat hij in vorm is. De discus werpt hij 42.31 meter, waarmee hij in de buurt komt zijn persoonlijke record.

Martineau: ‘Ik ben zeer tevreden. Maar die hamstring is vervelend. Het schoot er twee weken voor Götzis in. Het is een essentiële spier. Je hebt hem nodig. Vooral bij het polsstokhoogspringen en het hordelopen komt er veel spanning op te staan.’

Ook bij het sprinten is de hamstring onmisbaar, weet Ruckstuhl. Zij trekt zich na haar warming up op het laatste moment terug voor haar derde onderdeel, de 200 meter. Ze voelde de spier bij het inlopen verstijven en wilde geen risico nemen.

Ze aanvaardt haar lot gelaten, al begint ze spontaan over olympisch en wereldkampioene zevenkamp Carolina Klüft, die onlangs ook in Götzis de sterkste was.

‘Zij herstelt zo snel. Ik denk dat zij anderhalf keer zo belastbaar is als de meesten van ons. Tja, dan word je vanzelf sterk.’

Meer over