Bijna blinde atlete gaat naar Spelen

Regina Jacobs en Suzy Favor Hamilton finishten als de nummers een en twee op de 1500 meter, maar na afloop ging alle aandacht uit naar Marla Runyan, die zich zondag met haar derde plaats bij de Amerikaanse trials verzekerde van deelname aan de Olympische Spelen van Sydney....

Runyan is de eerste blinde die zal uitkomen tijdens Olympische Spelen. Helemaal nieuw in deze topsport-wereld is ze niet, vorig jaar won ze de 1500 meter bij de Pan American Games en werd ze tiende bij de wereldkampioenschappen in Sevilla. Dat was al bijzonder, maar meedoen aan de Spelen geeft de sportieve carrière van Runyan nog meer glans.

Twee weken na de slotceremonie in Sydney beginnen in Australië de Paralympics, de Olympische Spelen voor sporters met een handicap. Dit jaar zal Runyan daar ontbreken, maar tijdens de eerdere edities, die van 1992 en 1996, won ze daar een zak vol gouden medailles.

In 1992 was ze succesvol op de 100, 200, 400 meter én bij het verspringen, in 1996 verdiende ze goud op de 100 meter en bij de zevenkamp.

Die prestaties kregen nooit veel aandacht in de VS - het is het leed van de gehandicapte sporter. Pas na haar succes bij de Pan American Games en haar finaleplaats bij de WK gingen de ogen van de atletiekwereld open voor deze 'legally blind athlete'. Niet langer hoefde Runyan op bij de uitverkoop gekochte schoenen te lopen, voor het eerst vond ze enkele sponsors.

Na zondagmiddag zal de telefoon nog wel wat vaker rinkelen in haar huis in Eugene, Oregon. Sponsors zullen voor haar in de rij staan, Amerikanen smullen immers van dit soort verhalen. The New York Times, Sports Illustrated en Cosmopolitan stonden al op de stoep.

Ze werd als meisje gedeeltelijk blind na een oogziekte (Stargardt's Disease). 'Het is een lichte handicap, maar geen onoverkomelijke barrière. Maar toch zien ze me als een blinde atlete, wat geweldig! Dat is de heersende opvatting bij de media. Terwijl ik er zelf niet eens zoveel mee bezig ben, ik denk er weinig aan.'

Ze wenst erkend te worden als atlete, niets meer, niets minder: 'Ik wil zeker niet gekwalificeerd worden als de eerste blinde op de Spelen.' Ze is 'gewoon' een topatlete die op de 1500 meter tijden rond de vier minuten in haar benen heeft.

Ze ziet de wereld om haar heen in een waas, kleuren ontwaart ze wel, maar op het laatste rechte stuk van de atletiekbaan kan ze de finishlijn niet zien. 'Mensen die vlak voor me of naast me lopen, zie ik ook niet.'

Tegenstanders houden 'natuurlijk' geen rekening met haar handicap, ook Runyan wordt tijdens de race geduwd en getrapt - ze doet daar overigens zelf ook aan mee. 'Al houd ik er niet echt van om in een vol pack te lopen.'

Soms heeft ze moeite om een demarrage op tijd te zien en te pareren. Maar ze loopt niet voorzichtiger dan de anderen. 'Ik ben er niet van overtuigd dat ik zonder mijn handicap vier of vijf seconden sneller zou lopen.'

Als kind deed ze, zoals zoveel meisjes in de VS, aan voetbal. Toen ze veertien was en ze de bal niet langer kon volgen, stapte ze over op atletiek, de zevenkamp in het bijzonder. Op die discipline behaalde ze goud tijdens de Paralympics en stond ze met haar 5761 punten in 1996 in de Amerikaanse toptien.

In dat jaar deed ze ook al mee aan de Amerikaanse trials, maar een plaats in de olympische afvaardiging zat er met een tiende klassering niet in.

Dit jaar zag het er ook somber voor haar uit. In Eugene verstapte ze zich tijdens een training, nadat ze had moeten uitwijken voor een fietsend kind.

Tot drie weken terug had ze nog pijn in haar linkerknie en speelde ze met de gedachte zich terug te trekken van de trials. 'Ik kon alleen een beetje joggen.' Nu is ze nog steeds niet helemaal de oude. 'Suzy en Regina konden vandaag doen wat ze wilden, ik had maar één doel: derde worden en het olympisch team halen, me, Marla.'

Meedoen aan de Spelen was een droom, de volgende wens is om ook nog eens uit te komen op die relatief nieuwe vrouwendiscipline, de steeplechase. Haar coach, Mike Manley, was op dat nummer deelnemer aan de Spelen in München in 1972.

Pardon, de steeple? Dat is toch dat zware onderdeel met hoge horden en een diepe waterbak? Runyan, met lichte zelfspot: 'Jazeker, en ik kijk er echt naar uit.'

Meer over