Bij DHSC (‘De Hele Sneijder Clan’) ademt alles naar recordinternational Wesley

Bij amateurvoetbalclub DHSC uit de Utrechtse volkswijk Ondiep ademt alles naar Wesley Sneijder (37), de in 2019 gestopte recordinternational (134 interlands) die er om de hoek opgroeide.

Wesley Sneijder deelt high fives uit in de dug-out van DHSC voorafgaand aan het duel met VV Capelle. Beeld Jiri Büller
Wesley Sneijder deelt high fives uit in de dug-out van DHSC voorafgaand aan het duel met VV Capelle.Beeld Jiri Büller

Aanvoerder van DHSC is Rodney Sneijder, jongere broer van Wesley. Assistent-trainer is Jeffrey Sneijder, oudere broer van Wesley. Recentelijk debuteerde de 15-jarige Jessey Sneijder, oudste zoon van Wesley. Achter de bar helpt Barry Sneijder, vader van Wesley.

Op de zaterdag van het treffen met VV Capelle in de Hoofdklasse A, drie treden onder de eerste divisie, worden er flessen rode wijn met Sneijders beeltenis van de kantine naar de businessclub gebracht en op het veld nabij de entree van Sportpark Wesley Sneijder, zoals het complex van DHSC sinds 2019 is hernoemd, traint iemand in een FC Utrecht-shirt met ‘Sneijder’ achterop.

Oranje silhouet

Wesley Sneijder begon als pupilletje bij het roemruchte VV DOS (landskampioen in 1958) dat opging in fusieclub DHSC. De afkorting staat niet voor De Hele Sneijder Clan zoals weleens gegrapt wordt in het Utrechtse, maar voor Dos Holland Stichtse Boys Combinatie. De drie Sneijder-broers stapten rap over naar de jeugdopleiding van Ajax, allen werden prof, de middelste schopte het veruit het verst. Vooral in het geheugen gegrift is zijn hoofdrol op het zilveren WK 2010 toen de 1 meter 70 grote spelverdeler vijfmaal scoorde waaronder eenmaal koppend (in de kwartfinale tegen Brazilië) om daarna verbaasd op zijn hoofd te tikken. Een oranje silhouet van dat moment hangt onder de woorden ‘Sportpark Wesley Sneijder’ aan de gevel van het uit keurige bakstenen opgebouwde complex, maar waarvoor vervallen reclameborden staan met opdrukken als ‘Restaurant Dikkertje, voor eten op z’n Grieks’.

Sneijder zit er op een stoel recht tegenover. Naast hem DHSC-hoofdtrainer Ricky Testa La Muta, Jeffrey Sneijder, nog een assistent en twee teambegeleiders. Ze dragen allen een geruit colbert op een wit overhemd, een camelkleurige broek en bijpassende loafers, daarmee een flink contrast vormend met de zwarte trainingspakken van de trainers van VV Capelle. Met de pilotenzonnebril die Sneijder na rust opzet, oogt hij als een succesvolle topcoach in een Zuid-Europese competitie, precies wat hij ooit hoopt te worden.

Coachboek

Maar anno nu is Sneijder officieel stagiair bij DHSC in het kader van zijn trainersopleiding. Hij praat niet veel tijdens de wedstrijd, maar tuurt vooral onderwijl aantekeningen makend in een speciaal coachboek. Soms noemt hij hardop een naam waarop een reservespeler uit de dug-out opspringt en gaat warmlopen.

‘Het is wel even omschakelen’, zegt Sneijder glimlachend als hij vlak voor de tweede helft de verslaggever van de Volkskrant ontwaart die hij hiervoor vooral trof rond wedstrijden van het Nederlands elftal, Ajax, Real Madrid, Internazionale en Galatasaray. ‘Je moet een heel andere standaard hanteren.’

Hij had natuurlijk best bij grotere clubs stage kunnen lopen. ‘Maar dit is mijn cluppie.’

Rodney Sneijder is dan al uitgevallen met een hamstringblessure. Reserve Jessey Sneijder mag alleen tijdens de rust even op doel knallen. Jeffrey Sneijder wordt steeds kritischer op alles en iedereen en Wesley Sneijder steeds wat mismoediger. De recordinternational springt op van zijn stoel als de scheidsrechter een doelpunt van DHSC in de tweede helft afkeurt vanwege buitenspel. ‘Donderstraal toch op’, zegt hij half in zichzelf.

Paardenlul

Eerder in het seizoen werden Jeffrey en Wesley voor een aantal duels geschorst na een wedstrijd bij Achilles Veen. Wesley had ‘paardenlul’ geroepen naar de scheidsrechter. Jeffrey ‘wat ergere dingen’, vertelt de oudste broer na afloop in de kantine. ‘Het was vanaf het begin geen fijne sfeer, we kregen bier over ons heen, werden uitgescholden, zelfs door de assistent-scheidsrechter. Rodney kreeg een belachelijke rode kaart. Dat is wel een nadeel van een bekende naam, ze willen je opnaaien, misschien omdat ze voor Feyenoord of PSV zijn en Wesley altijd gehaat hebben.’

Een fijne sfeer is er wel in de kantine, ondanks de 2-0-nederlaag. Al om vijf uur staat een kale man op de bar vrolijk tegen een oranje lamp aan te duwen en er gaan bladen bier en bacardi met een drup cola rond. Een bonte mix van kleuren en culturen met als gemeenschappelijke deler dat iedereen er op zijn paasbest uitziet, deint met de live vertolkte Hollandse hits van zanger Quincy mee.

‘Dit is de kracht van deze club: de gezelligheid, het multiculturele, de saamhorigheid’, zegt Jeffrey Sneijder terwijl hij een baco aanbiedt. ‘Daarom voelen we ons hier zo thuis.’

Bevriende zangers

Wesley Sneijder helpt DHSC ook financieel, onder meer door gala’s te organiseren waar bevriende zangers optreden en gefortuneerde vrienden op afkomen. Het opgehaalde geld gaat deels naar de Voedselbank. Jeffrey Sneijder: ‘Veel voetballers denken dat sinds Wesley hier een paar jaar geleden serieus instapte, er veel te verdienen valt. Maar dat is niet zo. Je moet graag voor DHSC willen spelen of anders niet.’

Zo’n liefhebber is oud-AZ en -Ajax-spits Mounir El Hamdaoui, die bij DHSC in de spits sleurt. Nog veel meer voormalige Marokkaans internationals trainen of trainden mee zoals Aissati, Assaidi, Mokhtar en Diba.

De beroemdste Ondieper verlaat de kantine rap. Zijn jongste zoon moet afzwemmen. ‘Wesley is meestal snel weg na een nederlaag’, vertelt teammanager en vriend, Jalal Diba. ‘Dat is de sportman in hem. Dit seizoen zit alles tegen. Hij wil de club zo graag omhoog helpen.’

Daar betrekt hij iedereen bij. Zo geeft hij vlak voor elke wedstrijd het laatste woord aan het praatgrage manusje-van-alles van de club René de Leon. De Leon draagt ook precies hetzelfde pak als de trainers. Diba: ‘Dat moet van Wesley. Iedereen is voor hem gelijk.’

Meer over