Beloftevolle Dieleman put zijn motivatie uit prijzen

Alleen het vooruitzicht van prijzen doet de motivatie in Martijn Dieleman ontbranden. De jonge Zeeuwse volleyballer speelde gisteren zijn tweede finale voor Remote Zwolle en opnieuw was hij het feestelijk middelpunt van een hossende massa....

Van onze verslaggever John Volkers

De finale in Den Bosch tegen de ergerlijk matte landskampioen Piet Zoomers Dynamo (3-0; 21-25, 28-30, 19-25) was ook meteen de laatste wedstrijd van Dieleman voor Zwolle.

Hij maakte gisteren bekend dat hij drie weken eerder een brief aan het bestuur had gestuurd met de mededeling zijn tweejarig contract niet uit te dienen.

'Want in Zwolle hebben ze een heleboel dingen fout gedaan.'

Zijn uitblinkende rol in de Maaspoort (18 punten en vier halve aces) verklaarde Dieleman uit de vorm die hij op zo'n bijzondere dag kan oproepen. In november, bij de Super Cup, zou de 19-jarige diagonaalaanvaller zo in vorm zijn geweest omdat hij zich graag wilde bewijzen tegenover de club, Nesselande, die hem het seizoen tevoren de deur had gewezen.

Gisteren leek hij 'heet', om het 'shit-seizoen' naar de vergetelheid te spelen en om de toekijkende ogen van de nationale ploeg, manager Verhalle en coördinator Van de Burgt, duidelijkheid te verschaffen over zijn vorm. Bovendien stond aan de andere zijde van het net Mark Broere, de international die door zijn bedankje ruimte maakte voor de jonge opvolger.

De motieven waren allemaal aardig bedacht, sprak Dieleman, maar klopten niet. 'Ik speel niet om me voor anderen te bewijzen. Ik was tegen Nesselande niet bezig te provoceren, of me af te zetten. Ik was bovendien niet zo goed als de kranten schreven. Ik speelde om een prijs te winnen. Dat is mijn pure motivatie.'

Dieleman verloor dit seizoen veel wedstrijden met Zwolle. Het was het tweede jaar op rij, waarin zijn talent niet tot volle wasdom kwam. Er waren veel afleidende zaken. Hij tekende pas laat bij Zwolle, na vorig seizoen gedegradeerd te zijn met Brevok. Het budget stond onder druk. Er was de trainerswissel, Bruins voor Timmer. Zijn huurhuis, als 'anti-kraakpand' bewoond, werd gesloopt. Hij keerde terug naar zijn ouders in Goes en geldt als record-forens.

Dieleman: 'Een half jaar geleden heb ik al besloten te stoppen bij Zwolle, maar er waren andere dingen belangrijker. Ik wilde hoe dan ook het seizoen goed afronden.'

In de play-offs verloor Zwolle in de halve finale van Dynamo. Gisteren waren, onder leiding van routinier-met-buikje Zoodsma, de rollen omgekeerd. Dieleman bleek zichzelf hervonden te hebben, met de uitblinkersrol in de bekerfinale als beloning. 'Het was onze beste wedstrijd van het seizoen.'

Zijn persoonlijke zaakwaarnemer, Hans Koster, stond erbij en glom van trots. 'Martijn stond bekend als een lastig typje. Die pet is hij nu eindelijk kwijt. Hij weet nu weer waar 't over gaat. Hij is rijper geworden. Elk talent gaat door zo'n dal. Maar nu is hij klaar voor het circus van Gerbrands. Hij begint bij de nationale ploeg onderaan de ladder, maar is vastbesloten zich waar te maken.'

Dieleman besloot ter plekke zich aan het feestgedruis in Zwolle te onttrekken en uit te rusten voor de vandaag beginnende centrale training. 'Hoe het met mijn toekomst gaat, er moet nog een contract ontbonden worden, dat is voorlopig aan Koster. Hij zoekt een nieuwe club voor me. Ik concentreer me op de nationale ploeg.'

Italiaanse makelaars stonden drie jaar geleden al op het antwoordapparaat van de 2.02 lange aanvaller. Eerst zal Dieleman evenwel een behoorlijke positie bij de nationale ploeg van Gerbrands dienen te veroveren om in het buitenland serieus genomen te worden.

Hij heeft het minder fraaie voorbeeld van Mark Broere voor ogen. Die was de stand-in voor Richard Schuil, maar die rol bleek niet te bestaan toen het er, op het WK in Japan, op aan kwam. Broere: 'Voor iedere speler achter Schuil is het heel zwaar. Je moet de rol van de tweede viool volledig accepteren. Ik kon het opbrengen, tot die rol niet bleek te bestaan. Toen was het over.'

Dieleman wordt na het vertrek van Broere de nieuwe reliever van de breekbare Schuil. Hij durft, ook na een fraaie beurt in de bekerfinale, geen stelling te nemen. 'Schuil is een wereldtopper, dat ben ik nog lang niet. Ik ben nog lang geen volwassen vervanger van hem. Natuurlijk wil ik op een dag in de basis staan, maar daar gaat tijd overheen. Ik hoop dat ik me dit seizoen al zo ontwikkel, dat als ik een keer onverhoopt of door een ongelukje Schuil moet vervangen dat ik dan niet direct gewisseld hoef te worden. Dat is voorlopig mijn doel.'

Meer over