Belgische discipline in plaats van elegantie

Na een rampzalig seizoen waarin Willem II maar net aan degradatie ontsnapte, gooide voorzitter Hans Verbunt deze zomer het roer om....

Van onze verslaggever Poul Annema

In kilometers stelt het niet zo veel voor, de afstand tussen Tilburg en de Belgische grens. Maar in voetbalopvattingen is er een wereld van verschil. Dat weet ook Dennis van Wijk, de nieuwe trainer van Willem II. ‘Belgen spelen minder verzorgd voetbal dan Nederlanders, maar ze tonen wel meer wilskracht en voetballen vanuit een strakkere organisatie.’

‘Nederland is zo langzamerhand nog het enige land waar we mooi voetbal beschouwen als absolute voorwaarde om de overwinning glans te geven. De vraag is hoe realistisch het nog is er zulke opvattingen op na te houden.’

Een nieuw geluid klinkt dus in Tilburg, de rauwe stem van de gedreven realist. Door de jaren heen heeft Willem II zich ook op het veld altijd laten voorstaan op het chique verleden. Mooie shirts, elegant voetbal en een warme uitstraling, dat was Willem II. Maar de pijnlijke teloorgang van het afgelopen seizoen, waarin degradatie maar net werd afgewend, leidde tot een ommekeer van denken en handelen.

Nog maar net benoemd, leidde de weg van voorzitter Hans Verbunt naar Roeselare, waar ex-Amsterdammer Dennis van Wijk (43) furore maakte als trainer van een kleine provincieclub. Op zijn Belgisch, dat wel.

Maar dat was juist wat zijn club volgens Verbunt nodig had. Een ‘granietharde’ trainer, die strak in de discipline en organisatie is, en overtuigd is van de noodzaak om na elke wedstrijd drie winstpunten bij te kunnen schrijven.

Op het veld van Longa, waar Willem II doelpuntloos gelijkspeelt tegen de Griekse UEFA Cup-deelnemer Iraklis Thessaloniki, verweekt het beeld van onbuigzaamheid in niet gespeeld enthousiasme.

‘Graniethard? Ik heb het ook gelezen. Duidelijkheid staat bij mij voorop. Als ik afspraken met mijn spelers maak, wil ik dat ze worden nagekomen. Bij Roeselare heerste bij mijn komst totale anarchie, iedereen deed waar hij zin in had. Daar heb ik een eind aan gemaakt.’

Van een nietige tweedeklasser stootte de club onder Van Wijks regie door naar een plaats die recht gaf op UEFA Cup-voetbal. ‘Aan de top draait het om discipline, zelfwerkzaamheid. En misschien kun je daarvoor beter in België dan in Nederland terecht, want Belgen sputteren minder gauw tegen. Die leren van huis uit en op school dat je afspraken moet nakomen en regels moet aanvaarden. Er is meer respect en een grotere verdraagzaamheid. Nederlanders zijn mondiger, maar wat dan nog?

‘Ik ben opgegroeid in Amsterdam, heb bij Ajax gevoetbald en weet al met al wat er in deze wereld te koop is. Willem II is voor mij een prachtige kans. Niet om me ook in mijn geboorteland te bewijzen, want ik ben heel gelukkig in België. Een wereldburger voel ik me, het leven is voor mij een bagagetas vol ervaringen die ik in alle landen door het voetbal heb opgedaan.’

Dat met hem ook nog zeven in België opgegroeide spelers hun opwachting maken bij Willem II is meer toeval dan beleid, zegt hij. ‘Doordat Willem II zo laat play-offs moest spelen en er lang geen zekerheid was over een vervolg in de eredivisie, of degradatie naar de eerste divisie konden we geen activiteit ontplooien op de transfermarkt.’

Willem II op zijn Belgisch dus, het komende seizoen. ‘De Belgische invloed is onmiskenbaar, maar ik zie dat niet als negatief. Ik heb zelf in Nederland, België, Engeland en Griekenland gevoetbald, en neem uit al die ervaringen mijn kennis mee. Engelse passie, Belgische wilskracht en Nederlandse creativiteit.

‘Wat je kunt brengen, hangt vooral af van je selectie. Daarover heb ik een goed gevoel, we hebben vorige week heel goed gespeeld tegen Genk. Tegen de Grieken was het nu minder, maar we hebben een week hard getraind.’

Dennis van Wijk – de zoon van voormalig Ajax’ assistent-trainer Hassie van Wijk – weet wat vechten is. Toen hij als speler van Knokke aan het einde van zijn carrière kwam, zocht hij met zijn zwager Marc Degryse – nu technisch-directeur van Club Brugge – even zijn toekomst in de (Belgische) horeca.

Samen dreven ze de kroeg Los Amigos en bestierden daarnaast een friettent, maar de huidige oefenmeester van Willem II wist dat hij, als trainer, terug moest naar het voetbal.

Twee keer werd hij – bij KV Oostende en Cercle Brugge – voortijdig en om onduidelijke redenen ontslagen voordat hij Roeselare op de voetbalkaart zette. ‘Daarin ben ik zeker gehard. Wat dat betreft ken ik de voetbalwereld zo goed dat ik niet snel meer verrast kan worden. Een doelstelling heb ik niet bij Willem II, ja toch wel: het Tilburgse publiek tevreden stellen door zo veel mogelijk punten te pakken.’

Meer over