Begrijpelijke woede

DE renners in de Tour de France hebben gisteren bijna de pijp aan Maarten gegeven. Zij protesteerden tegen de wijze waarop de Franse justitie onderzoek doet naar doping....

De renners zijn woedend. Zij zouden ongelijk hebben als hun colère zich alleen maar richt op het feit dat er een strafrechtelijk onderzoek in gang is gezet. Een verklaring daarvoor kan immers zijn dat justitie weinig vertrouwen heeft in het vermogen van renners en sportbonden om zelf een halt toe te roepen aan het gebruik van illegale stimulantia. Als officials doping oogluikend toestaan en de wet wordt overtreden, is justitiële repressie gewettigd.

In dit geval is hun protest terecht, daar de vraag rijst of de Franse justitie nog wel de regels van een zuiver opsporingsonderzoek in acht neemt. Naar internationale in het strafrecht geldende normen kan het ruige optreden van de Fransen niet door de beugel.

Priem en Michailov werden halverwege de Tour aangehouden naar aanleiding van een voorval in maart, de ontdekking van ampullen EPO in een TVM-truck. Zij zitten nu al zes dagen vast. Hun hechtenis is verlengd in afwachting van de uitslag van een laboratoriumtest. Dit is een te zwakke grond voor verlenging van de hechtenis. Het tweetal zou in vrijheid het resultaat van die test kunnen afwachten. Als het onderzoek belastende feiten oplevert, kunnen zij alsnog in staat van beschuldiging worden gesteld en vervolgd.

Het optreden dinsdagavond tegen zes TVM-coureurs was niet alleen naar Nederlandse maatstaven onrechtmatig. Het Franse recht kent geen bepaling op grond waarvan een verdachte - en dat waren de TVM'ers formeel niet eens - ook maar een haar mag worden uitgetrokken voor onderzoek. De renners werden weliswaar niet verplicht mee te werken aan de bloed-, urine- en DNA-test, maar zwichtten onder dreiging van een langdurig verblijf in de cel. Dit is ongeoorloofde intimidatie.

Voor Franse begrippen is dit justitiële optreden niet abnormaal. Frankrijk is door het Europese Hof voor de Mensenrechten herhaaldelijk op de vingers getikt voor de gang van zaken tijdens gerechtelijke onderzoeken.Veelal is de vrijwel ongecontroleerde macht van de Franse rechter van instructie, wiens bevoegdheid meer trekken vertoont met die van een aanklager dan van een rechter, debet aan de inbreuken op internationaal erkende rechtswaarborgen.

Het mag zijn dat de Fransen zelf zo'n behandeling over hun kant laten gaan, de Franse autoriteiten moeten begrijpen dat de rest van de beschaafde wereld geen waardering kan opbrengen voor deze methoden.

Meer over